Κρασί Vs μπύρας

Οκτώβριος 15, 2013

Συγκρίσεις και άγνωστες πληροφορίες για τα δύο πολυαγαπημένα ποτά.

Ο Alex Hillsberg είναι ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που σπούδασε οικονομικά (ΜΑ) στο Πανεπιστήμιο του Ντένβερ, την πρωτεύουσα και την πιο πολυπληθή πόλη της πολιτείας του Κολοράντο και στην συνέχεια δημοσιογραφία στην σχολήMediaFilm and Journalism με δίπλωμα (ΒΑ) που απέκτησε το 1994. Μαθήτευσε στην τοπική εφημερίδα DenverBusiness News και σήμερα γράφει σαν ελεύθερος επαγγελματίας (freelance) σε διάφορα έντυπα, περιοδικά και άλλα μέσα.

Αρχές Οκτωβρίου του 2013 μου έστειλε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εργασία του στην οποία περιλαμβάνονται απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα όπως «Ποια είναι η πρώτη σε πωλήσεις μπύρα στον κόσμο; Η Budweiser; Λάθος, μεγάλο λάθος!», «Ποιοι καταναλώνουν την περισσότερη μπύρα στον κόσμο;» ή «Γνωρίζετε ότι η μεγαλύτερη κατά κεφαλή κατανάλωση κρασιού γίνεται …. στο Βατικανό;».

Οι συναρπαστικές λεπτομέρειες που αφορούν τα δύο «στρατόπεδα» των φανατικών φίλων του κρασιού και της μπύρας, παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, έτσι μετά από σχετική άδεια του Alex, παραθέτουμε τα πιο σημαντικά σημεία της ευρηματικής του δουλειάς.

 

«Είναι μια πανάρχαια αντιπαράθεση, τόσο παλιά όσο τα πιο απαρχαιωμένα δρύινα βαρέλια και τα δοχεία της μπύρας. Πίσω βέβαια από τα αστεία πολλές φορές επιχειρήματα από τα στρατόπεδα της «μπύρας» και του «κρασιού», κρύβεται μια αδυσώπητη μάχη για την εξασφάλιση μεριδίων αγοράς στις αναπτυγμένες και στις αναδυόμενες αγορές δια μέσου των αιώνων και των εναλλασσόμενων γενεών» επισημαίνει στο εισαγωγικό κείμενο της εργασίας του ο Alex Hillsberg και συνεχίζει ως εξής:

«Εάν παίρναμε για κριτήριο τους ψήφους, οι άνθρωποι που το 2011 κατανάλωσαν συνολικά 189 δισεκατομμύρια λίτρα μπύρας ήταν σαφώς περισσότεροι από εκείνους που ήπιαν 24 δισεκατομμύρια λίτρα κρασιού τον ίδιο χρόνο. Οι μεγαλύτερες όμως πωλήσεις της μπύρας μπορεί να μας οδηγήσουν σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Τούτο διότι το κρασί κερδίζει δημοτικότητα όχι μόνο σε μεγάλες αγορές όπως οι ΗΠΑ αλλά και σε παραδοσιακές αγορές μπύρας όπως είναι η Γερμανία. Δεν βοηθάει επίσης την μπύρα το γεγονός ότι η Κίνα, η μεγαλύτερη αγορά μπύρας του κόσμου, αναπτύσσεται γρήγορα στο κρασί.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το «Great Wall», η Νο 2 εμπορική επωνυμία κρασιού στον κόσμο το 2012, ήταν σχεδόν άγνωστη στην βιομηχανία κρασιού μόλις πριν από τρία χρόνια! Το 2012 σκαρφάλωσε άνετα στην δεύτερη θέση των δημοφιλέστερων εμπορικών σημάτων κρασιού με την υποστήριξη εκατομμυρίων Κινέζων που άρχισαν να αγαπούν το κρασί.

Ο Shu Yu, διευθυντικό στέλεχος της εταιρίας που διαθέτει το «Σινικό τείχος» (Great Wall) στην Κινεζική αγορά,  αποκαλύπτει τον απλό τρόπο κάλυψης της αλματώδους αύξησης των πωλήσεων: Θα κάνουμε ένα Γαλλικό «Σινικό τείχος», ένα Χιλιανό «Σινικό τείχος» και ένα «Σινικό τείχος» Αυστραλίας! Φυσικά οι Ζυθοβιομηχανίες δεν είναι οι μόνες που παρακολουθούν το φαινόμενο αυτό με νευρικότητα. Είναι και οι κορυφαίες αγορές κρασιού στον κόσμο!».

Οι εκπληκτικές συγκρίσεις και οι άγνωστες πληροφορίες που παραθέτει στο άρθρο του ο Alex Hillsberg για τα δύο αγαπημένα ποτά, εικονογραφούνται με διάφορα σκίτσα τα οποία μεταδίδουν άγνωστες στο ευρώ κοινό πληροφορίες μέσα από μια ευρηματική «αντιπαράθεση» δύο στρατοπέδων: Το στρατόπεδο των οπαδών  Μπύρας εναντίον του στρατοπέδου των οπαδών  Κρασιού!

Δον Βίνο και κυνηγός μπύρας (3)

Ας παρακολουθήσουμε συνοπτικά την αντιπαράθεση αυτή που γίνεται μεταξύ του Don Vino που εκπροσωπεί το στρατόπεδο των φίλων του κρασιού και του Beer Hunter που εκπροσωπεί το στρατόπεδο των φίλων της μπύρας, με ενδιάμεση παράθεση σημαντικών και χρήσιμων πληροφοριών:

Ο Beer Hunter διατυμπανίζει γεμάτος υπερηφάνεια ότι για κάθε ένα ποτήρι κρασιού καταναλώνονται τρία ποτήρια μπύρας, συμπληρώνοντας ότι η μπύρα πουλάει οκταπλάσια ποσότητα σε χύμα από την αντίστοιχη ποσότητα κρασιού.

Ποιες είναι οι δέκα χώρες με την μεγαλύτερη κατά κεφαλή κατανάλωση μπύρας το 2011;

Αν πιστεύετε πως η χώρα με την μεγαλύτερη κατά κεφαλήν κατανάλωση μπύρας είναι η Γερμανία, κάνετε λάθος! Η Τσεχία με 346 λίτρα κατά κεφαλή κατανάλωση μπύρας είναι πρώτη στον σχετικό κατάλογο με δεύτερη την Αυστρία (305 λίτρα) και τρίτη την Γερμανία (303 λίτρα). Ακολουθούν Ιρλανδία (285 λίτρα), Εσθονία (281 λίτρα), Πολωνία (264 λίτρα),  Φινλανδία (258 λίτρα),  Κροατία (244 λίτρα),  Σλοβενία (237 λίτρα) και  Αυστραλία (231 λίτρα).

Top σε πωλήσεις μπύρες και κρασιά ανά τον κόσμο.

Top σε πωλήσεις μπύρες και κρασιά ανά τον κόσμο.

Διαβάστε την συνέχεια

Πηγή: www.analyst.gr


COGNAC – Η κατά λάθος ιστορία ενός μύθου

Ιανουαρίου 27, 2013

Όπως λέμε Ήρωας κατά λάθος…

«Ναι, το κονιάκ είναι ένα μπράντι, αλλά κανένα άλλο μπράντι δεν μπορεί να είναι κονιάκ».

Ακούγεται παράδοξο, αλλά ισχύει: Το πιο γαλλικό από τα γαλλικά είδη είναι ολλανδικής καταγωγής! Η ιστορία ξεκινά στην περιοχή Σαράντ της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Δηλαδή, λίγο βορειότερα από το Μπορντό, ακτινωτά γύρω από την πόλη Ανγκουλέμ, όπου οι Ρωμαίοι κατακτητές δίδαξαν δύο σημαντικές τέχνες στους Γαλάτες  Την αμπελουργία και την εξόρυξη του ορυκτού άλατος. Οταν, αρκετούς αιώνες μετά, οι Ολλανδοί κατέφθαναν ακτοπλοϊκώς στα λιμάνια της Σαράντ για να φορτώσουν αλάτι και κρασί, διαπίστωσαν ότι τα λευκά κρασιά της δεν είχαν σπουδαία περιεκτικότητα σε αλκοόλ και αποβιβάζονταν στον προορισμό τους ταλαιπωρημένα από το θαλασσινό ταξίδι.

histoire4

Προκειμένου, λοιπόν, να τα συνεφέρουν, οι Ολλανδοί έμποροι τα περνούσαν από διαδικασία απόσταξης και κατέληγαν σε ένα προϊόν που πίνονταν ως long drink αραιωμένο με νερό. Αυτό ονομάστηκε brandevijn (δηλαδή, «καμένο κρασί») ?εξ ου και η αντίστοιχη αγγλική λέξη, που έμελλε να γίνει διεθνής: Μπράντι. Ολα αυτά συνέβαιναν κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και συνεχίζονταν ώς το 17ο αι., όταν οι Ολλανδοί σταμάτησαν να έρχονται στη Σαράντ ?συμβαίνει αυτό όταν τα κράτη εμπλέκονται σε πολέμους. Τότε οι ντόπιοι, ανησυχώντας ότι το κρασί τους θα ξέμενε, αποφάσισαν να το κάνουν οι ίδιοι μπράντι. Ομως, το σπουδαίο με τους Γάλλους είναι αυτό: Η έμφυτη τελειοθηρία τους.

histoire

Το αδούλευτο απόσταγμα των Ολλανδών οι Γάλλοι το «λείαναν» προσθέτοντας μια δεύτερη απόσταξη και προχωρώντας με τόσο αξιοθαύμαστη επιμέλεια ώστε πλέον ο κανόνας λέει: «Ναι, το κονιάκ είναι ένα μπράντι, αλλά κανένα άλλο μπράντι δεν μπορεί να είναι κονιάκ».

cognac_map2

Εξάλλου, αυτό νομοθετήθηκε, και μάλιστα νωρίς: Ηδη το 1909, με ειδικό διάταγμα, οριζόταν αυστηρά η ονομασία προέλευσης και η γεωγραφική περιοχή παραγωγής. Μέσα στα 30 χρόνια που ακολούθησαν, το κονιάκ ως προϊόν (και ως μύθος) ήταν πλέον ακλόνητα προσδιορισμένο: Με τον όρο «κονιάκ» εννοούμε αποκλειστικά το ποτό που παρασκευάζεται από διπλή απόσταξη οίνου, από τις δύο ποικιλίες ugni blanc και colombard, όπως αυτές καλλιεργούνται σε 6 πολύ σαφώς καθορισμένες γεωγραφικές περιοχές γύρω από τα χωριά Κονιάκ και Ζαρνάκ. Ακόμα περαιτέρω, το κονιάκ, για να είναι κονιάκ, οφείλει να ωριμάζει μόνο μέσα σε δρύινα βαρέλια που έχουν φτιαχτεί με ξύλα από τα δάση των περιοχών Τρονσέ ή Λιμουζάν. Τέλος, πρέπει να έχει περάσει τουλάχιστον δύο χρόνια παλαίωσης στο βαρέλι του. Αναγνωριζόμενο έτσι ως προϊόν σύμβολο ολόκληρου πολιτισμού: Του γαλλικού, που δεν νιώθει καμία ενοχή απέναντι στην πολυτέλεια. Αντίθετα, διατυμπανίζει την αξία της.

Το κονιάκ, όμως, είναι πια και παγκόσμιο σύμβολο της ροπής του ανθρώπου προς απολαύσεις που αναγνωρίζονται ως καθολικής και απολύτου αξίας. Πολλοί την έχουν περιγράψει με γλαφυρό και πνευματώδη τρόπο. Αλλά απ” όλες αυτές τις ελεγείες, εκείνη που μοιάζει πιο εύστοχη προέρχεται από την dame Ρεμπέκα Γουεστ, μια γυναίκα που υπήρξε αρκετά σκληρή (ως ιδιοσυγκρασία και ως πένα) ώστε να εξερευνήσει σπιθαμή προς σπιθαμή στις αρχές του 20ού αι. τα μπαρουτοκαπνισμένα Βαλκάνια, αλλά και αρκετά βελούδινη ώστε να εκφράζεται πειστικά επί παντός επιστητού. Σε ανύποπτο χρόνο, λοιπόν, έδωσε έναν εκπληκτικό δικό της ορισμό για το κονιάκ, λέγοντας ότι δεν είναι «παρά το ανάλογο της μουσικής του Μότσαρτ: Ενας κατακλυσμός από ευανάγνωστα ξεχωριστά ερεθίσματα, τα οποία διεγείρουν στο έπακρο όλα τα αισθητήρια της γεύσης, χωρίς να τους προκαλούν κάποιου είδους κόπωση»…

Αποκρυπτογράφηση ετικέτας

Τα κονιάκ, οι κατηγορίες, η παλαίωσή τους

V.S. (Very Special): Δηλώνει παλαίωση τουλάχιστον 2 ετών.

V.S.O.P. (Very Superior Old Pale): Δηλώνει τουλάχιστον 4 χρόνια παλαίωσης στο βαρέλι.

Χ.Ο. (Extra Old): Εναλλακτικά, η ετικέτα μπορεί να φέρει την ένδειξη «Napoleon». Πρόκειται για την υψηλότερη βαθμίδα ποιότητας και προϋποθέτει τουλάχιστον 7 χρόνια παλαίωσης στο βαρέλι.

Στην κατηγορία αυτήν τοποθετούνται συλλήβδην και τα εξαιρετικής ποιότητας και πολύ μεγαλύτερης διάρκειας παλαίωσης κονιάκ, παρά τα παράπονα των παραγωγών. Το δράμα των παραπονουμένων δεν είναι υστερικό. Ας σημειωθεί ότι το κονιάκ μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 60 χρόνια παλαίωσης σε δρύινα βαρέλια. Από κει και έπειτα, φυλάσσεται σε γυάλινες νταμιτζάνες.

COGNAC05Λεξιλόγιο

Μερικοί χρήσιμοι και άλλοι, περιττοί, εντυπωσιασμοί

Ο παράδεισος (Le paradis): Η αποθήκη όπου φυλάσσονται τα πιο παλαιωμένα κονιάκ.

Το μερτικό των αγγέλων (La part des anges): Το μέρος του κονιάκ που εξατμίζεται και χάνεται κατά τη διάρκεια της παλαίωσης. (Υποτίθεται ότι το πίνουν οι άγγελοι).

Τα ειδικά εφέ: Επειδή το κονιάκ είναι ένας «χολιγουντιανός αστέρας» της ευγενούς τάξεως των καλών ποτών, έχει κατά καιρούς συνδεθεί με διάφορες ιεροτελεστίες που παρέχουν μεν σόου κατά το σερβίρισμα, αλλά καμία πρακτική χρησιμότητα. Ενα καλό τέτοιο παράδειγμα είναι η προθέρμανση με ατμό των τοιχωμάτων του ποτηριού στο οποίο θα σερβιριστεί ή η επιλογή ενός τεράστιου ποτηριού φούσκας (μερικές φορές τόσο μεγάλου ώστε καταντά γελοίο το να το κρατάς ?σαν να πίνεις το ποτό σου μέσα από κάτι σαν ένα ανθοδοχείο ή κάποιο βαθύ κηροπήγιο). Το καλύτερο ποτήρι για να σερβίρεις ένα κονιάκ είναι το απλό κοντό κολονάτο σχήματος τουλίπας και κλασικού μεγέθους.

*   Ολοι κονιάκ

silverroger

Και ο Ρότζερ Μουρ πίνει κονιάκ. Εξάλλου, όπως έχει πει και ο εμβληματικός μπάρμαν του Galaxy, κύριος Γιάννης: «Παλιά, όλοι κονιάκ έπιναν».

Πηγή:antikleidi.com


2013: Έτος Γαστρονομίας στη Σαντορίνη

Ιανουαρίου 14, 2013

Χαιρετίζει η Μύκονος το Έτος Γαστρονομίας μας.

gastronomy_2013_santorini

Αναμφίβολα η γαστρονομική είδηση της χρονιάς είναι η ανακήρυξη του 2013 σε Έτος Γαστρονομίας  για τη Σαντορίνη. Είναι μια πολύ έξυπνη κίνηση που κυριολεκτικά έρχεται να κεφαλαιοποιήσει προσπάθειες πολλών χρόνων οι οποίες έχουν αναδείξει το νησί σε έναν προορισμό όπου παίρνουν πολύ σοβαρά το θέμα της γαστρονομίας, εργάζονται για να διατηρήσουν ένα καλό επίπεδο σ’ αυτόν τον τομέα και προσδοκούν οφέλη με συλλογική προσπάθεια. Η Σαντορίνη έχει κατορθώσει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την “ατυχία” που της επεφύλαξε η μοίρα να είναι στο χείλος του κρατήρα ενός ενεργού ηφαιστείου. Αυτή την “ατυχία” που συχνά τη βλέπουμε να παίρνει την μορφή γόνιμης ανησυχίας, όταν ο εγκέλαδος στα σπλάχνα της βρυχάται, οι Σαντορινιοί την ανέδειξαν σε μοναδική ευκαιρία. Δημιούργησαν τις συνθήκες για έναν μοναδικό διεθνή προορισμό. Δεν υπάρχει επισκέπτης, που να μην έχει νοιώσει αυτό σφίξιμο στην καρδιά, από την ομορφιά που απλώνεται μπροστά του όταν αντικρύζει την Καλντέρα. Παράλληλα, στον τομέα της παραγωγής, το μικροκλίμα σε συνδυασμό με τη σύσταση του πλούσιου σε θείο και μέταλλα εδάφους και την ελαφρόπετρα που συγκρατεί υγρασία και χώμα, έδωσε και δίνει μοναδικά προϊόντα. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η καλλιεργητική παράδοση παρά την επέλαση και εδώ της αλόγιστης τουριστικής ανάπτυξης, έμεινε ζωντανή στη Σαντορίνη και μας έχει δώσει εξαιρετικά προϊόντα. Ανάμεσά τους: το άνυδρο τοματάκι, η φάβα, η εξαιρετική κάπαρη, ποικιλία εύγευστων αγροτικών προϊόντων και εξαιρετικά κρασιά από μοναδικές ποικιλίες, αναγνωρισμένες πλέον διεθνώς, όπως το Ασύρτικο.

Στο νησί βρίσκει πλέον κανείς μερικά από τα πιο ονομαστά εστιατόρια της χώρας. Ο πυρήνας των ανθρώπων που υπηρετεί την καλή μαγειρική, είτε μέσα από την παράδοση, είτε μέσα από την επεξεργασία τοπικών προϊόντων και σύγχρονων τεχνικών, αναδεικνύει  γεύσεις και πιάτα  πρωτοποριακά στο πλαίσιο της Νέας Ελληνικής Κουζίνας. Μάλιστα δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι δεν πρόκειται για πρόσκαιρα εισαγόμενους επαΐοντες ή επενδυτές, αλλά για εστιάτορες, σεφ και ξενοδόχους με μακρά ιστορία στον τόπο, για τον οποίο είτε είναι σαντορινιοί είτε όχι, δίνουν χρόνια τώρα κομμάτι της ψυχής τους.
Δεν είναι τυχαίο νησί η Σαντορίνη και δεν είναι τυχαίοι οι άνθρωποί της που ανέλαβαν να κινήσουν το κάρο της τοπικής γαστρονομικής αγοράς. Γι αυτό και με το έμπα της νέας χρονιάς κι ενώ άλλοι τουριστικοί τόποι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, στέλνουν ένα διεθνούς βεληνεκούς μήνυμα στην αγορά εισάγοντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα την έννοια του ΕΤΟΥΣ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ. Επίσημη παρουσίαση αυτής της πρότασης και των δράσεων που έχουν αποφασιστεί θα γίνει στην Αθήνα την Τετάρτη 16 ιανουαρίου 2013, ώρα 12:00, σε ειδική εκδήλωση – συνέντευξη τύπου στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Η εκδήλωση περιλαμβάνει ομιλία του καθηγητή κ. Χρίστου Ντούμα, με θέμα:  “Θηραϊκές λιχουδιές του 17ου αιώνα π.Χ.”, ενώ το πάνελ των ομιλητών συμπληρώνουν ο Ηλίας Μαμαλάκης κ.ά.

Στη Μύκονο -τα μελη της Γαστρονομικής Λέσχης- ακούσαμε με ιδιαίτερη χαρά την απόφαση του Δ.Σ. του δήμου Θήρας. Οι Κυκλάδες έχουν και την κουλτούρα και τα προϊόντα και τις υποδομές για να στηρίξουν την υπόθεση της γαστρονομίας μέσα από συγκεκριμένες δράσεις και βλέπουμε πολύ θετικά την πρωτοβουλία, της πρωτοπόρου έτσι κι αλλιώς, Σαντορίνης

Επίμετρο

Ρώτησα πριν λίγο καιρό (σε ανύποπτο χρόνο όπως συνηθίζουμε να λέμε) έναν άνθρωπο που συνεργάζεται με δήμους σε όλη την Ελλάδα, αν υπάρχουν δήμοι που λειτουργούν υποδειγματικά. Η απάντησή του:
-”Υποδειγματικά δεν ξέρω, αλλά πολύ καλά δουλεύουν τρεις δήμοι κατά την γνώμη μου (και μου ανέφερε τρεις δήμους από διάφορες περιοχές της Ελλάδας).

Το γεγονός ότι ανάμεσά τους ήταν και ο Δήμος Θήρας δεν με ξάφνιασε καθόλου. Γνωρίζω ήδη εδώ και καιρό ότι στη Σαντορίνη συμβαίνουν ενδιαφέροντα πράγματα και υπάρχει μια συνολική κινητικότητα που αφορά και στον πολιτισμό και στην ανάπτυξη και σε υποδομές, που αφορούν τον ντόπιο πληθυσμό.

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα θα ήθελα να επισημάνω την ανάγκη για συστράτευση. Το νησί μας σήμερα έχει ανάγκη από συλλογική δουλειά και ανιδιοτελή προσφορά από όλους όσους διαθέτουν γνώσεις και όρεξη.

Την περίοδο που διανύουμε, κάτω από τις ειδικές συνθήκες που αντιμετωπίζει το νησί μας, πολλά από αυτά που συμβαίνουν σε διπλανά νησιά είναι για μας άπιαστο όνειρο. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλη διάσταση, σα να έχουμε να κάνουμε με παράλληλα σύμπαντα, ανάμεσα σε κείνους που θα μπορούσαν να αναλάβουν το βάρος να κινηθούν κάποιες διαδικασίες κι εκείνους που λογικά έχουν τη δυνατότητα να εντάξουν αυτές τις διαδικασίες σε έναν προγραμματισμό. Να ευχηθούμε ότι σύντομα θα αντιληφθούμε ότι η έγνοια μας για τον τόπο και την κοινωνία είναι σημαντικότερη από τις προσωπικές μας πορείες.

Links

http://olastakarvouna.blogspot.gr/2007/05/1613.html


Εγώ θα κόψω το κρασί…

Δεκέμβριος 10, 2012

…για ‘σένα αγάπη μου χρυσή έλεγε το παλιό άσμα.

Κόβουν και το κρασάκι τους οι Έλληνες

Αρνητικά επηρέασε την εγχώρια αγορά κρασιού το 2011 η οικονομική ύφεση και η περιορισμένη αγοραστική δύναμη των καταναλωτών.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας της Ηellastat, εκπρόσωποι του κλάδου εκτιμούν ότι η αγορά υπέστη υποχώρηση σε όρους όγκου κατά 15%-18%, με τις πωλήσεις στον τομέα της εστίασης να έχουν μειωθεί κατά 25% λόγω των σημαντικών περικοπών για κατανάλωση φαγητού και ποτού εκτός οικίας.

Ειδικότερα, η εγχώρια κατανάλωση οίνου, την αμπελοοινική περίοδο 2010/11 διαμορφώθηκε σε 3,16 εκατ. εκατόλιτρα, μειωμένη κατά 2,8% έναντι της προηγούμενης περιόδου. Μεγαλύτερες απώλειες εμφανίζουν τα ακριβότερα (premium) κρασιά ενώ παρατηρείται στροφή των καταναλωτών στο χύμα κρασί, το οποίο τιμολογείται φθηνότερα έναντι των επώνυμων προϊόντων, αλλά και στη μπύρα.

Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το 2011 η συνολική παραγωγή οίνου στη χώρα μας διαμορφώθηκε σε 2,75 εκ. εκατόλιτρα, έχοντας υποχωρήσει κατά 11,3% σε σχέση με το 2010. Η φθίνουσα παραγωγική δραστηριότητα του κλάδου επιβεβαιώνεται και από το σχετικό δείκτη παραγωγής της ΕΛΣΤΑΤ (-12,3% για τη περίοδο 2011/2010).

Οι καλλιεργούμενες εκτάσεις αμπελιών στη χώρα μας συνεχώς μειώνονται, λόγω του περιορισμένου διαθέσιμου εισοδήματος των αμπελουργών και της πολιτικής εκριζώσεων που εφαρμόζει η Ε.Ε. Παράλληλα, οι εξαγωγές οίνου μειώθηκαν το 2011 κατά 12% στα 339,49 χιλ. εκατόλιτρα ενώ οι εισαγωγές παρουσίασαν σημαντική άνοδο 89%.

Στη μελέτη της Hellastat αναλύονται οι οικονομικές καταστάσεις 79 επιχειρήσεων. Όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα, ο συνολικός κύκλος εργασιών υποχώρησε ελαφρώς κατά 1%. Ποσοστό 54,5% των οινοποιητικών επιχειρήσεων εμφάνισαν μειωμένες πωλήσεις σε σχέση με το 2010, με τη μέση μεταβολή να σχηματίζεται σε -1,4% (σύνολο οικονομίας: -8,7%). Τα συνολικά κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων (ΚΠΤΦΑ) υποχώρησαν κατά 17,5%, στα 24,2 εκατ. ευρώ ενώ οι προ φόρων ζημίες επιδεινώθηκαν κατά 2,5 φορές, σε 15,52 εκατ. ευρώ. Το περιθώριο μικτού κέρδους μειώθηκε από 28,4% σε 23,5%, συμπαρασύροντας και τους δείκτες των λειτουργικών και προ φόρων κερδών σε 11,9% και -1,8% αντίστοιχα.

Η γενική ρευστότητα βελτιώθηκε σε 1,64, ενώ η άμεση ρευστότητα παρέμεινε σταθερή στο 0,83. Το εκτεταμένο διάστημα διακράτησης Αποθεμάτων (8,7 μήνες) και η αργή είσπραξη των Απαιτήσεων (8 μήνες) διαμόρφωσαν τον εμπορικό κύκλο στις 289 ημέρες, παραμένοντας σταθερός από το 2010. Η κεφαλαιακή μόχλευση σχηματίστηκε σε 1 προς 1 ενώ τέλος η αποδοτικότητα ιδίων κεφαλαίων έλαβε αρνητική τιμή (-2%) κυρίως λόγω της μείωσης των περιθωρίων κερδοφορίας.

Πηγή: krasodad.blogspot.gr


ΝΕΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΥΜΑ ΚΡΑΣΙ ΣΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

Δεκέμβριος 2, 2012

Διαβατήριο στο χύμα κρασί.

Το χύμα κρασί θα πρέπει να έχει ονοματεπώνυμο, σύμφωνα με τους κανόνες που Διακίνησης Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών (ΔΙΕΠΠΥ) που εξήγγειλαν τα Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων & Υγείας. Όπως αναφέρει η σχετική διάταξη, για το κρασί που πωλείται σε καράφα ή κανάτα ή ποτήρι σε κέντρα εστίασης (εστιατόρια, ταβέρνες κ.λ.π) θα πρέπει να υπάρχει η ένδειξη της προέλευσης του καθώς και όνομα του παραγωγού.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ΚΕΟΣΟΕ (Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Αμπελοοινικών Προϊόντων) «Ειδικότερα για τους οίνους, που προσφέρονται στους καταναλωτές χωρίς να είναι εμφανής η συσκευασία τους, αναγράφεται υποχρεωτικά η χώρα προέλευσης και ο παραγωγός ή ο εμφιαλωτής τους όπως αυτά αναφέρονται στην επισήμανση(ετικέτα) των εν λόγω οίνων, σύμφωνα με τους Κανονισμούς 1234/2007(άρθρο 118κε) και 607/2009 (άρθρα 55 και 56)».

Η ΚΕΟΣΟΕ χαιρέτισε την απόφαση, τονίζοντας πως «αφενός μεν προστατεύει τον καταναλωτή, ο οποίος θα γνωρίζει την προέλευση του οίνου που καταναλώνει, αφετέρου δημιουργεί ένα σημείο αφετηρία στην τελική κατανάλωση, για την έναρξη διαδικασιών ιχνηλασιμότητας και εν τέλει την αντιμετώπιση θεμάτων νοθείας, ελληνοποιήσεων κλπ., διατάξεις τις οποίες επιμόνως ζητούσε η ΚΕΟΣΟΕ τουλάχιστον από το 2009».

Την αποφάσισε χαιρέτισε και ο  Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου χαρακτηρίζοντας την «Σημαντικό βήμα για το κρασί, σημαντική νίκη για τον καταναλωτή». Σημείωσε πάντως πως «Οπωσδήποτε η τελική αποτελεσματικότητα του μέτρου θα κριθεί από την αξιοπιστία των ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές ελέγχου, τοπικές και εθνικές».

Πηγή:  santorinibusiness

Περισσότερες πληροφορίες:  Παύει να είναι «ανώνυμο» το χύμα κρασί

Άρθρο για το χύμα: Κρασί εμφιαλωμένο vs χύμα

 

 

 


Ισχύς εν τη ενώσει στα Κρητικά κρασιά.

Νοέμβριος 21, 2012

Ξεχασμένες ποικιλίες κρασιών «αναβιώνουν» στην Κρήτη

Η δύναμη των Ελλήνων οινοπαραγωγών βρίσκεται στις τοπικές ποικιλίες.

Οι Κρητικοί, μάλιστα, που μέσα σε μόλις δέκα χρόνια έχουν κάνει πραγματικά θαύματα, το κατάλαβαν εγκαίρως αυτό και άρχισαν να αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο παλιές και ξεχασμένες ποικιλίες όπως το Βιδιανό, το Πλυτό, η Βιλάνα, το Θραψαθήρι και το Κοτσιφάλι, το Μαντηλάρι, η Μαλβαζία και το Λιάτικο.

Επιπλέον έχουν αντιληφθεί ότι θα προχωρήσουν καλύτερα αν είναι ενωμένοι. Πρώτοι ενώθηκαν πριν από έξι χρόνια οι παραγωγοί του Νομού Ηρακλείου, ιδρύοντας το Δίκτυο Οινοποιών Νομού Ηρακλείου (ΔΟΝΗ), δύο χρόνια αργότερα ιδρύθηκαν τα αντίστοιχα δίκτυα των νομών Χανίων και Ρεθύμνου και όλοι μαζί πλέον, συν το Οινοποιείο της Ιεράς Μονής Τοπλού από το Λασίθι, δημιούργησαν το Wines of Crete (http://www.winesofcrete.gr/). 
Στο δίκτυο συμμετέχουν τριάντα οινοποιεία τα οποία καλύπτουν πάνω από το 90% της εμφιαλωμένης παραγωγής του νησιού.
Οι οινοπαραγωγοί συνεργάζονται αποτελεσματικά μεταξύ τους, οργανώνουν κοινές ενέργειες, διαχειρίζονται εθνικά και κοινοτικά κονδύλια με σκοπό τόσο την ανάδειξη του προϊόντος τους, όσο και της τουριστικής διάστασης που μπορεί επίσης μέσω αυτού να αναδειχτεί.
Σκοπεύουν εξάλλου να φτιάξουν και ένα e-shop για να πουλάνε online τα κρασιά τους που σήμερα είναι δύσκολο να τα βρεις εκτός Κρήτης.
Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, τα κρασιά της Κρήτης ξεκίνησαν πριν από ενάμιση χρόνο ένα project προώθησης στις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά και ταυτόχρονα προσπάθειες ανάπτυξης του οινοτουρισμού με επισκέψεις και γευσιγνωσίες στα κατά τόπους οινοποιεία και την σύνδεση του κρασιού με την ιστορία και την παράδοση του τόπου. Και οι προσπάθειές τους είχαν ήδη αποτελέσματα.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο που φιλοξενηθήκαμε στο ξενοδοχείο Creta Maris Resort για να δοκιμάσουμε τη νέα κουζίνα του, η Μερόπη Παπαδοπούλου του Οινοχόου, που μόλις γύρισε από τη Νέα Υόρκη μας περιέγραψε τον ενθουσιασμό με τον οποίο ο σομελιέ Μισέλ Μαντριγκάλ του (πολύ μοδάτου) Bouloud bar στο Μανχάταν της πρότεινε το «Βιδιανό» του Αλεξάκη, χωρίς να ξέρει ότι η πελάτισσά του ήταν η ιέρεια των ελληνικών κρασιών.
Όμως κάτι ξέρει και ο Μαντριγκάλ από κρασιά. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι οι διεθνείς λάτρεις του κρασιού έχοντας βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια, στρέφονται πια με μεγάλο ενδιαφέρον σε άγνωστες ποικιλίες. Έφτασε άραγε η εποχή να αναδειχθεί το ελληνικό κρασί στις ξένες αγορές;
Είναι πολύ πιθανό όπως δείχνουν τα πράγματα. Οι Ελληνες οινοπαραγωγοί δεν μπορούν βεβαίως να ανταγωνιστούν (στις τιμές) κάτι Ισπανούς συναδέλφους τους όπως ο Τόρες, ο κολοσσός της ισπανικής παραγωγής και αντίστοιχους Μπορντολέζους με τα εκατομμύρια φιάλες ετησίως, ούτε έχει νόημα να στραφούν στο πολύ φθηνό κρασί, μπορούν όμως να προσφέρουν «χειροποίητα» κρασιά με πολύ ενδιαφέρουσες και φίνες γεύσεις σε καλές τιμές.
Στο Creta Maris Resort (στα εστιατόρια του οποίου προσφέρονται αποκλειστικά κρητικά κρασιά, χύμα ή εμφιαλωμένα) το πρωί της Κυριακής της 24ης Ιουνίου, ο δραστήριος Νίκος Μηλιαράκης μας παρουσίασε το πρόγραμμα του Δικτύου και αμέσως μετά δοκιμάσαμε τα κρασιά που έφερε μαζί με τους συναδέλφους του Μανώλη Σταφυλάκη, που εκπροσωπούσε τα κρασιά της Μονής Τοπλού, τη Μαρία Τιτάκη του οινοποιείου Τιτάτκη και την Εμμανουέλα Πατεριανάκη.
Δοκιμάσαμε 17 κρασιά εκείνο το πρωί. Με τη σειρά που σας τα αναφέρω:
Τέσσερα λευκά, τα «ΒΙΔΙΑΝΟ 2011» του Αλεξάκη, «ΒΙΔΙΑΝΟ 2011» του Διαμαντάκη, «ΘΕΩΝ ΔΩΡΑ 2011» του Στυλιανού από Βιδιανό, Θραψαθήρι κιι Βιλάνα, και το«ENSTIKTO 2011» της Ειρήνης Δασκαλάκη από Bιδιανο και Chardonnay,
ένα ροζέ την «ΠΡΟΦΑΣΗ 2011» του Ταμιωλάκη από Syrah και Κοτσιφαλι,
εννιά ερυθρά, τα εξής: «Κτήμα Μιχαλάκη» από Κοτσιφάλι, «VIN DE CRETE 2010» του Τιτάκη, «ΜΥΡΑΜΠΕΛΟΣ 2010» της Mediterra Οινοποιητικής και «ΚΤΗΜΑ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ 2009» από Koτσιφάλι και Μαντηλάρι, το «MEΛΙΣΣΙΝΟΣ 2009» του Πατεριαννάκη από Κοτσιφάλι, Μαντηλάρι και Syrah, το «Κοτσιφάλι Syrah» του Λυραράκη, το«ΝΗΣΟΣ 2010» του συνεταιρισμού ΕΑΣ Πεζών επίσης από Κοτσιφάλι και Syrah το «ΚΟΤΣΙΦΑΛΙ-CABERNET 2008» του Στραταριδάκη.
Κλείσαμε τις δοκιμές με τρία γλυκά κρασιά από λιαστά σταφύλια της γηγενούς ποικιλίας Λιάτικο, το «ΗΛΙΟΣ» του Δουλουφάκη, το « ΙΟΥΛΙΑΤΙΚΟ» του Μπουτάρη και το «ΛΙΑΤΙΚΟ» της Ιεράς Μονής Τοπλού.
Μετά από τις δοκιμές και τις συγκρίσεις τις οποίες συνοδεύσαμε με κρητικό τυρί και παξιμάδι πήραμε τα μπουκάλια που περίσσεψαν και συνοδεύσαμε το φαγητό μας στο εστιατόριο «Limoncello» του ξενοδοχείου.
 Εγώ συνέχισα με το γλυκόπιοτο Λιάτικο της Λασιθιώτικης Μονής που μ’αρέσει πάρα πολύ με το φαγητό.

Πηγή: nooz.gr


Φέρε το κρασί σου στο εστιατόριο.

Απρίλιος 20, 2012
Το λέω και θα το λέω συνεχώς, αυτή η κρίση θα μας ξεκολλήσει από πολλά status quo. Κρίση τέχνας κατεργάζεται.
Το BYOW είναι αρκετά δουλεμένη συνταγή στην Αμερική και όχι μόνο. Δεν είναι καθόλου κακό οι άνθρωποι που δουλεύουν στην εστίαση να μην θεωρούν τίποτα ΜΑ τίποτα δεδομένο. Ένα μικρό προβληματάκι με τις ελεγκτικές αρχές θα πρέπει να αντιμετωπισθεί (έκδοση απόδειξης για είδος που δεν παρέχει η επιχείρηση) αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσουμε σαν επιπλέον προσφορά στα μαγαζιά μας.
 
Το νεόφερτο trend της πόλης ακούει στο ακρώνυμο BYOW (Bring Your Own Wine) και σου δίνει το ελευθέρας να φας στο εστιατόρια που θέλεις χωρίς να πληρώσεις της Μιχαλούς για ένα μπουκάλι κρασί καθώς το φέρνεις απλά από την κάβα του σπιτιού σου και είσαι κομπλέ.
 Κείμενο: Νίκη Ρωμανού

Αυτή η κρίση τελικά θα μας πάει πολύ μπροστά. Μπορεί να μιζεριάζουμε, να μαϊμουδίζουμε και να σιχτιρίζουμε για την ολοένα και περισσότερο άδεια τσέπη μας αλλά οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι νέες πρωτοβουλίες ξεπηδούν συνεχώς και διευκολύνουν την καθημερινότητά μας. Μία από αυτές ονομάζεται Bring Your Own Wine και ουσιαστικά μας δίνει τη δυνατότητα να πας στο εστιατόριο της αρεσκείας σου και να συνοδεύσεις το φαγητό σου με κρασί από το κελάρι σου. Οκ, μπορεί κελάρι να μη διαθέτεις αλλά έστω ένα μπουκάλι από κάποια συγκέντρωση φίλων στο σπίτι, θα το έχεις.

Πάρτο όπως είναι, βάλτο σε μια ωραία σακούλα, όχι αυτή του σούπερ μάρκετ -μη σε πούνε και γύφτο- και βουρ στο ψητό κυριολεκτικά. Ίσως χρειαστεί να δώσεις ένα έξτρα μικρό ποσό της τάξης των 5€ για το σέρβις του εστιατορίου αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στις εξωφρενικές τιμές που αντικρίζεις συνήθως στους καταλόγους των κρασιών. Άλλωστε μην ξεχνάς ότι πάντα όταν ενδιαφέρεσαι για το εκάστοτε που σου γυάλισε το μάτι και ρωτάς αν είναι ακριβό, η ερώτηση έχει και συνέχεια: «με κρασί;».

 Πλέον μπορείς να σβήσεις αυτή την απορία από τον σκληρό δίσκο του μυαλού σου καθώς το νέο trend που ανακάλυψαν- ποιοι άλλοι;- οι Αμερικάνοι πριν από αρκετά χρόνια, βρίσκει ολοένα και περισσότερο γόνιμο έδαφος στα εστιατόρια της Αθήνας. Το BYOW που μπορεί να παραφραστεί και ως Bring Your Own Booze (BYOB) αν σου κάθεται καλύτερα η αμερικανική αργκό, σου θυμίζει τις πρακτικές που ακολουθούσες στα φοιτητικά πάρτι και σήμερα στις ενήλικες μαζώξεις ένεκα οικονομικής δυσχέρειας αλλά για πρακτικούς λόγους ευκολίας, μόνο που τώρα μπορείς να το εφαρμόσεις σε ντελικάτους χώρους φαγοποσίας.

  Εντάξει, μην παρουσιαστείς στην πένα και με το χύμα ροζέ από το χωριό ανά χείρας, ντροπή. Προτίμησε ένα καλό κρασί από την κάβα του σπιτιού σου που πάνω από όλα θα ξέρεις ότι δε θα πάει χαμένο. Άλλωστε, οφείλουμε να σε ενημερώσουμε, για να μην πας ξυπόλυτος στα αγκάθια, ότι το BYOW διαθέτει και savoir vivre. Αμ πως! Αν σκοπεύεις να συμπεριλάβεις τη νέα τάση στην έξοδο σου και να σνομπάρεις τον κατάλογο κρασιών του εστιατορίου, τουλάχιστον κάντο με τακτ. Ακολούθησε τις έξι οδηγίες για ένα καθώς πρέπει BYOW όπως μας τις παραθέτει το snooth

Πηγή: cosmo.gr