Η.Π.Α Πληρώνουν για να κρατήσουν ανοιχτά τα τουριστικά τους θέρετρα

13 Οκτωβρίου, 2013

Φανταστείτε κάτι σαν να πληρώνει το κράτος  ο Δήμος Αθηναίων για να λειτουργεί η Ακρόπολη για τους τουρίστες.

Τέσσερις αμερικανικές πολιτείες θα καταβάλουν χρηματικό αντίτιμο στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ώστε να έχουν το δικαίωμα να κρατήσουν ανοιχτά για τους χιλιάδες επισκέπτες τα πλέον σημαντικά αξιοθέατα του αμερικανικού τουρισμού.

Οι πολιτείες της Αριζόνα, της Νότια Ντακότα, της Γιούτα και της Νέας Υόρκης έχουν συμφωνήσει να καταβάλουν χρηματική αποζημίωση στην ομοσπονδιακή υπηρεσία Εθνικών Πάρκων για να επαναλειτουργήσουν οι θέσεις εργασίες που είχαν κλείσει μετά τη δημοσιονομική κρίση που οδήγησε στη διακοπή λειτουργίας της κυβέρνησης των ΗΠΑ την 1η Οκτωβρίου.
Η πολιτεία της Αριζόνα θα πληρώσει 651.000 δολάρια για να κρατήσει ανοικτό για επτά ημέρες το Γκραν Κάνιον, ενώ η Νέα Υόρκη έχει συμφωνήσει να πληρώσει 61.100 δολάρια την ημέρα για να παρεμείνει ανοικτό το Άγαλμα της Ελευθερίας για τους τουρίστες. Η Νότια Ντακότα θα καταβάλει ποσό 152.000 δολάρια, για να παραμείνει ανοικτό για 10 ημέρες το Μάουντ Ράσμορ και η Γιούτα έχει συμφωνήσει να καταβάλει 1,67 εκατομμύρια δολάρια για να κρατήσει οκτώ τουριστικές περιοχές ανοιχτές για 10 ημέρες.
Πηγή: www.bankingnews.gr

Τουρισμός, ότι δίνεις παίρνεις.

21 Μαρτίου, 2012

Μπορεί να μην συμφωνώ 100% με τον γράφοντα, όμως είναι ένα άρθρο που εκφράζει αυτό που λέμε «κοινή λογική» που τελικά δεν είναι και τόσο κοινή.

Εάν θέλουμε να δούμε την μεγαλύτερη βιομηχανία μας να ανθεί πραγματικά, αντί να προσκαλούμε τους ξένους να ζήσουν τον μύθο τους στην Ελλάδα, καλό θα είναι να βγούμε πρώτοι εμείς από τον μύθο που ζούμε.

Έχουμε ήδη μπει στην τουριστική περίοδο. Στα λεξικά η λέξη φιλοξενία, είναι συνυφασμένη με την μυθολογία και την ιστορία της Ελλάδας. Η αποκαλούμενη “βαριά βιομηχανία” της χώρας μας, ο τουρισμός, κάθε χρόνο πνέει όλο και περισσότερο τα λοίσθια και όλοι όσοι ασχολούνται με τον τουρισμό, λένε πλέον “κάθε πρόπερσι και καλύτερα”. Η λέξη φιλοξενία, μοιάζει να κατοικεί σε μια γλώσσα που μιλιέται σε ένα κράτος που μόνο φιλόξενο δεν είναι.

Τι φταίει; Φταίνε τα μεγάλα συμφέροντα; Φταίνε οι ξένες αγορές και τα σκοτεινά παιχνίδια των διάφορων οικονομικών λόμπι ανά την υφήλιο; Μας έχουν βάλει στο μάτι οι διάφοροι κερδοσκόποι; Φταίνε οι Τούρκοι και οι Σκοπιανοί;

Εμείς ξέρουμε τι σημαίνει τουρισμός ή θεωρούμε πως οι άλλοι (τουρίστες) δεν εκτιμούν τις φιλότιμες προσπάθειες που κάνουμε για να τους πουλήσουμε αυτό που εμείς έχουμε ονομάσει τουριστικές υπηρεσίες;

Ο τουρισμός στην Ελλάδα είναι ένα ιδιαίτερο, πολυσύνθετο και άλυτο πρόβλημα, όπως τόσα άλλα. Ενώ σε όλα τα κράτη ακόμα και σε αυτά που δεν έχουν να επιδείξουν κάτι, λειτουργεί ως μοχλός ανάπτυξης, στην Ελλάδα λειτουργεί ανάποδα.

Χρόνια τώρα, ταλανίζεται από την αδιαφορία που δείχνουν όλες οι κυβερνήσεις, από την προχειρότητα, από την κουτοπονηριά του Έλληνα, ακόμα και από κάποιες συνδικαλιστικές συντεχνίες που πολλές φορές τον χρησιμοποιούν εκβιαστικά για να πετύχουν στις όποιες απαιτήσεις τους.

Τουρισμός δεν είναι μόνο τα (ελάχιστα) καλά ξενοδοχεία, η Ακρόπολη, τα ξέφρενα ξενύχτια στη Μύκονο και το ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη. Είναι πολλά περισσότερα. Είναι το σύνολο των υποδομών που πρέπει να υπάρχουν σε ένα κράτος που ο κορμός της οικονομίας του βασίζεται σε αυτόν.

Περηφανευόμαστε για την Ακρόπολη και το Μουσείο της. Ξεχνάμε όμως ότι η πόλη που έχει την τύχη να φιλοξενεί αυτά τα δύο κοσμήματα, είναι η πιο βρώμικη και ίσως η πιο ανασφαλής στην Ευρώπη.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ήρθαν τουρίστες να θαυμάσουν τα κοσμήματα της πόλης που γεννήθηκε η δημοκρατία και βρέθηκαν μπροστά σε μια απεργία που τους απαγόρευσε την είσοδο στην Ακρόπολη. Κάποιοι άλλοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με κομματικά πανό που ανέβασαν ανεγκέφαλοι θερμοκέφαλοι.

Φουσκώνουμε με υπερηφάνια για τα νησιά μας, αλλά ξεχνάμε ότι πολλές φορές ακόμα και η πρόσβαση σε αυτά είναι αδύνατη. Όπως επίσης ξεχνάμε ότι στα περισσότερα από αυτά, επικρατεί ο νόμος του “ότι αρπάξουμε”.

Μιλάμε με έπαρση για την ιστορία μας, την διαφημίζουμε, προσκαλούμε τους ξένους να την γνωρίσουν, αλλά ξεχνάμε να τους πούμε ότι αυτή η ιστορία είναι χορταριασμένη ή κλειδωμένη σε μουσεία που κανένας δεν ξέρει γιατί δεν ανοίγουν.

Ζητάμε από τους ξένους να έρθουν να ζήσουν τον μύθο τους στην Ελλάδα, αλλά δεν τους λέμε πως υπάρχει περίπτωση αντί για τον μύθο να ζήσουν μόνο μια ταλαιπωρία που θα τους αναγκάσει να βλαστημίσουν την ώρα και τη στιγμή που επέλεξαν την χώρα μας ως προορισμό.

Οι ευθύνες για την ραγδαία πτώση του τουρισμού, είναι μισομοιρασμένες ανάμεσα στην πολιτεία, σε αυτούς που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό και σε τρίτους (αρκετές φορές άσχετους) που με τις πράξεις τους απομακρύνουν και αποθαρύνουν τους ξένους που θέλουν να επισκεφτούν την Ελλάδα.

Σε αυτό το σημείο, θέλω να μεταφέρω δύο πολύ ενδιαφέροντα σημεία από ένα σχετικό άρθρο στο Έθνος της Κυριακής (18/3/12)*:

Το περιστατικό που διηγείται ο υπουργός ΠολιτισμούΤουρισμού Π. Γερουλάνος δείχνει ακριβώς και το πρόβλημα και το πόσο λάθος το αντιμετωπίζει η πολιτεία. «Οταν πήγαν στην Κίνα πριν από έναν περίπου χρόνο μεγάλοι τουριστικοί πράκτορες, μου ζήτησαν να μεριμνήσω για να διευκολυνθούν οι θεωρήσεις βίζας. Βρίσκω, λοιπόν, την αρμόδια υπάλληλο του υπουργείου Εξωτερικών στο προξενείο μας και της λέω: δείτε με ποιο τρόπο θα βγαίνουν γρήγορα οι θεωρήσεις, για να πάρω την απάντηση που με άφησε άναυδο: Μα εμένα, κύριε υπουργέ, με έστειλαν εδώ για να κόψω τις βίζες».

Οι αποκλεισμοί των λιμανιών, των εθνικών δρόμων, των αεροδρομίων αποτελούν μεγάλη πληγή για την εικόνα του ελληνικού τουρισμού. Οι εικόνες με τους τουρίστες να σέρνουν τις βαλίτσες τους, εν μέσω καπνογόνων στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου πέρυσι το καλοκαίρι έτυχαν ιδιαίτερης προβολής από όλα τα ξένα μέσα ενημέρωσης. Την ίδια περίοδο συνδικαλιστές δεν επέτρεψαν σε μεγάλα κρουαζιερόπλοια να δέσουν στον Πειραιά. Οι τουρίστες ακόμα θυμούνται και τον αποκλεισμό της Ακρόπολης, καθώς ο αρχαιολογικός χώρος «ανοιγόκλεινε» ανάλογα με τις διεκδικήσεις των σωματείων εργαζομένων

Είμαστε η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που έχει δυνατότητες να καλύψει τις πλέον εξεζητημένες τουριστικές ανάγκες και να δεχτεί επισκέπτες απ’ όλη την υφήλιο, κυριολεκτικά, όλο το χρόνο.

Συνδυάζουμε τα πάντα: παράδοση, τοπία, βουνά, ποτάμια, φαράγγια, θάλασσες, δάση, ιστορία, κλίμα, ιδιαίτερη πανίδα και χλωρίδα. Άλλες χώρες στη θέση μας, θα έκαναν τα πάντα για να διατηρήσουν και να αναπτύξουν αυτή τη βιομηχανία. Εμείς κάνουμε όλα τα αντίθετα και καταστρέφουμε αυτό που θα μπορούσε να συμβάλλει όχι μόνο στην ανάπτυξη, αλλά σε πολλούς τομείς.

Η Ελλάδα μπορεί να είναι το Κάπρι, το Μονακό, η Βενετία, το Άσπεν και όλοι οι μεγάλοι τουριστικοί προορισμοί του κόσμου, σε ένα. Όχι μόνο δεν είναι, αλλά απέχει έτη φωτός από το να γίνει.

Το σύνηθες παράπονο πολλών επαγγελματιών που εμπλέκονται στον τουρισμό, είναι πως κάθε χρόνο έρχονται όλο και πιο πολλοί “φτωχοτουρίστες”. Αρνούνται όμως να αντιληφθούν πως όλα σχετίζονται με την προσφορά. Εφόσον το σύνολο των παρεχομένων υπηρεσιών αλλά και των υποδομών είναι κάτω του μετρίου, δεν μπορούν να έχουν απαίτηση για κάτι περισσότερο.

Ότι δίνεις παίρνεις. Αυτό πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό. Εάν θέλουμε να έχουμε τουρισμό υψηλού επιπέδου, οφείλουμε οι προσφερόμενες υπηρεσίες μας να είναι ανάλογες, όχι στα χαρτιά, αλλά στη πράξη. Τα ISO και οι πιστοποιήσεις, δεν σημαίνουν τίποτα.

Δεν μπορείς να διαφημίζεις παραλίες με μπλε σημαίες αλλά οι δρόμοι που οδηγούν εκεί να απαιτούν 4Χ4 και ειδικές γνώσεις off-road οδήγησης.

Δεν μπορείς να διαφημίζεις το μουσείο της Ακρόπολης αλλά η πρόσβαση σε αυτό να είναι αδύνατη επειδή πενήντα ανεγκέφαλοι εκείνη την μέρα αποφάσισαν να κάψουν την Αθήνα.

Δεν μπορείς να διαφημίζεις τα νησιά ως μαγευτικούς προορισμούς τη στιγμή που στα περισσότερα από αυτά δεν υπάρχει ούτε κτηνίατρος για μια ώρα ανάγκης και για να γίνει μεταφορά ασθενούς απαιτείται μια διαδικασία που συναντάς μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες.

Δεν μπορείς να παρέχεις καταλύματα με υποδομές αντίστοιχες επιπέδου οίκων ανοχής της δεκαετίας του 70, να τα βαφτίζεις lux, να τα χρεώνεις ως super lux και να απορείς γιατί δεν έχεις δουλειά.

Ο τουρισμός δεν είναι αστείο και είναι ίσως η καλύτερη βιτρίνα ενός κράτους στο εξωτερικό. Ο σύγχρονος τουρίστας, είναι πλέον ενημερωμένος, γνωρίζει πόσο έχει το ταξί και το greek salad, μπορεί να διακρίνει εύκολα το επίπεδο των υπηρεσιών που του προσφέρονται και έχει την λογική απαίτηση αυτό που πληρώνει να ανταποκρίνεται σε αυτό που αγοράζει.

Επειδή λόγω των καταστάσεων, γίνεται πάλι πολύς λόγος για επενδύσεις και στον τουρισμό, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ένα πράγμα. Εάν θέλουμε να δούμε την μεγαλύτερη βιομηχανία μας να ανθεί πραγματικά, αντί να προσκαλούμε τους ξένους να ζήσουν τον μύθο τους στην Ελλάδα, καλό θα είναι να βγούμε πρώτοι εμείς από τον μύθο που ζούμε.

Όσο επιμένουμε στον μύθο ότι το όνομα, η ιστορία και οι φυσικές ομορφιές της χώρας μας αρκούν από μόνα τους για να στηρίξουν τον τουρισμό, κάθε χρόνο θα μετράμε όλο και λιγότερους τουρίστες. Ας το καταλάβουμε πριν να είναι τελείως αργά.

Εάν πάλι δεν θέλουμε να αλλάξουμε πορεία και νοοτροπία, μπορούμε κάλλιστα να πρωτοτυπήσουμε επιβραβεύοντας τους τουρίστες που έρχονται εδώ, με το παράσημο της αντοχής και της ανοχής.

* δείτε εδώ το άρθρο από το Έθνος: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63631789

Πηγή: xronografiko.wordpress.com


H Ακρόπολη το καλύτερο αξιοθέατο της Ευρώπης.

15 Φεβρουαρίου, 2012

See it or skip it?

Στην κορυφή της λίστας του Lonely Planet με τα 10 πιο γνωστά ευρωπαϊκά μνημεία/αξιοθέατα, που αξίζουν τον κόπο και το ταξίδι φιγουράρει η Ακρόπολη, αφήνοντας πίσω της τον Πύργο του Άιφελ, το London Eye, το Κάστρο του Εδιμβούργου, το Κολοσσαίο, τη Sagrada Familia, μια βόλτα με γόνδολα στην Βενετία, το Blarney Stone, τον Πύργο της Πίζα και το Στόουνχεντζ…

Το γκάλοπ του Lonely Planet με τίτλο «See it or skip it?» δηλαδή «να το δεις ή να το προσπεράσεις;», σκοπό είχε να εντοπίσει αν αξίζει να επισκεφτεί κανείς ορισμένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της Ευρώπης όταν έχει λιγοστό ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή του.
Η πανηγυρική πρωτιά της Ακρόπολης, με 93% θετικές απαντήσεις, συνοδεύεται απότο σχόλιο του εκδότη του αμερικάνικου Lonely Planet, Ρόμπερτ Ρέιντ: «Δεν μπορείς να πας στην Αθήνα και να μην πας στον Παρθενώνα. Χτίστηκε το 438 π.Χ. και είναι αφιερωμένος στη θεά Αθηνά. Το όνομα σημαίνει το σπίτι της παρθένου. Μα τι σπίτι».
Ακολουθούν τα αποτελέσματα και η κριτική του Ρόμπερτ Ρέιντ, για την υπόλοιπη πεντάδα των κορυφαίων μνημείων/αξιοθέατων:
-Κολοσσαίο, Ρώμη
«Δεν είναι η κορυφαία ατραξιόν της Ρώμης αλλά ολόκληρης της Ιταλίας. Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείτε να κάνετε είναι να πάτε απροετοίμαστοι. Μη το κάνετε. Αγοράστε εκ των προτέρων εισιτήρια on-line (1.50€)».
See it: 92% Skip it: 8%
-Πύργος του Άιφελ, Παρίσι
«Είναι πρακτικά αδύνατο να πάει κανείς στο Παρίσι και να μη δει έστω από μακριά τον Πύργο του Άιφελ. Αλλά είναι αναγκαίο να πληρώσετε για να τον ανεβείτε; Το καλοκαίρι μπορείτε να γλυτώσετε χρόνο κλείνοντας εισιτήρια από το internet αλλά και χρήματα ανεβαίνοντας από τις σκάλες(!)»
See it: 86% Skip it: 14%
-Κάστρο του Εδιμβούργου, Εδιμβούργο
«Ο συντάκτης του Lonely Planet Νιλ Γουίλσον που ειδικεύεται στα ταξίδια στη Σκοτία ικετεύει τους τουρίστες της πόλης να ξεκινήσουν από εκεί αποκαλώντας το κάστρο τον λόγο ύπαρξης του Εδιμβούργου. Αν είστε στο Εδιμβούργο θα ήταν κρίμα να το χάσετε, όμως δε αξίζει να διασχίσετε τη Βρετανία γι’ αυτό».
See it: 81% Skip it: 19%
-Sagrada Familia, Βαρκελώνη
«Πάντα αισθάνεσαι περίεργα όταν αναγκάζεσαι να πληρώσεις είσοδο σε μία εκκλησία. Από την άλλη, ο Ντάμιεν Σιμόνις, ο απεσταλμένος του Lonely Planet στη Βαρκελώνη, υποστηρίζει ότι αν έχεις χρόνο για να επισκεφτείς μόνο ένα μέρος στην πόλη ας είναι η Sagrada Familia».

link: Χρήμα & Τουρισμός


Επιτέλους Πρώτοι και καλύτεροι!!!

9 Νοεμβρίου, 2011

Το βραβείο του «Καλύτερου Μουσείου του κόσμου» πήρε το Μουσείο της Ακρόπολης από τον διαγωνισμό που πραγματοποίησε η Ένωση Δημοσιογράφων Τουριστικών Συντακτών Μεγάλης Βρετανίας.

To βραβείο παρέλαβε χθες το βράδυ, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Γιώργος Νικητιάδης, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Βρετανική πρωτεύουσα. Ο κ. Νικητιάδης, ευχαρίστησε τους διοργανωτές και όσους συμμετείχαν στην ψηφοφορία, τονίζοντας ότι με την κίνηση τους άνοιξαν την πόρτα για να επιστρέψουν τα μάρμαρα της Ακρόπολης στον τόπο τους.

Ο υφυπουργός, εξήρε τη σημασία των εξελίξεων αυτών για τον Ελληνικό Πολιτισμό και εκδήλωσε την αισιοδοξία του ότι με την βράβευση αυτή έπεσε και το τελευταίο τείχος, δίνοντας νέα ώθηση στην υπόθεση της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα.

Η βράβευση απέσπασε ευμενή σχόλια σε τηλεοπτικούς σταθμούς της Μεγάλης Βρετανίας, με την επισήμανση ότι το γεγονός δίνει νέα δυναμική στο αίτημα της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα, όπως ανέφεραν βρετανοί σχολιαστές.

Πηγή: tovima


Greece offers to drop claim to Elgin Marbles.

7 Δεκεμβρίου, 2010

Athens Acropolis 2007photo © 2007 Stefanos Kofopoulos | more info (via: Wylio)

Συνέχεια του χθεσινού μας άρθρου για τα γλυπτά του Παρθενώνα

Σημερινό δημοσίευμα από το traveldailynews για το ίδιο θέμα

Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο υπουργός Πολιτισμού & Τουρισμού κ. Παύλος Γερουλάνος στον συντάκτη Michael Binyon των βρετανικών «Times»,  φέρεται να δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν ενδιαφέρεται πλέον για την ιδιοκτησία των Μαρμάρων, αρκεί να επανενωθούν με τα υπόλοιπα γλυπτά που συμπληρώνουν το διάκοσμο του μνημείου. Αυτό μπορεί να γίνει με τη μορφή μακροπρόθεσμου δανείου, σύμφωνα με την πρόταση του υπουργού. Σε αντάλλαγμα η Ελλάδα θα δώσει στο Βρετανικό Μουσείο μια συλλογή από σημαντικά αντικείμενα της κλασικής εποχής, η οποία θα εναλλάσσεται κάθε 2-3 χρόνια, ώστε το μουσείο να συνεχίσει να έχει μια πλούσια συλλογή αρχαίας ελληνικής τέχνης.

Ωστόσο, εκπρόσωπος του γραφείου Τύπου του Υπουργείου Πολιτισμού & Τουρισμού δήλωσε στο ΑΠΕ/ΜΠΕ, ότι «ουδέποτε τοποθετήθηκε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλος Γερουλάνος, επί του θέματος της ιδιοκτησίας των μαρμάρων του Παρθενώνα, στη συνάντηση που είχε με το δημοσιογράφο των βρετανικών Τimes»«Πάγιο αίτημα της ελληνικής Πολιτείας και του Υπουργείου Πολιτισμού παραμένει η μόνιμη επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Επίσης, η Ελλάδα διατίθεται να προσφέρει στο Βρετανικό Μουσείο κλασικά αριστουργήματα της χώρας για περιοδικές εκθέσεις», ανέφερε ο εκπρόσωπος του ΥΠΠΟ.

Το Βρετανικό Μουσείο σε χθεσινή του ανακοίνωση, αναφέρει ότι δεν του έγινε καμία επίσημη προσέγγιση από την Ελλάδα σχετικά με την προσφορά αυτή και προσθέτει: «Αν μία τέτοια πρόταση πρόκειται να γίνει, δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι οι διαχειριστές του μουσείου θα αλλάξουν τη γνώμη τους, που έχει εκφραστεί στην ανακοίνωση τους για το θέμα». Αυτή αναφέρει ότι τα γλυπτά πρέπει να συνεχίσουν να βρίσκονται «μέσα στην παγκόσμια συλλογή του Βρετανικού Μουσείου».

Γεγονός όμως παραμένει ότι το δημοσίευμα φέρει τον τίτλο «Greece offers to drop claim to Elgin Marbles» -και ο συντάκτης συνεχίζει: «The Acropolis artefacts could be returned to Athens on a long-term loan in exchange for acceptance that they belong to the British Museum».

Τατιάνα Ρόκου – Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010