Βουλιάζει η κρουαζιέρα στην Μεσόγειο.

20 Ιανουαρίου, 2014

Χάνει έδαφος στην κρουαζιέρα η Μεσόγειος
Το κακό πολιτικό κλίμα στην ευρύτερη περιοχή διώχνει τα κρουαζιερόπλοια προς την Ασία και την Αυστραλία

Χάνει έδαφος ως προορισμός κρουαζιέρας η Μεσόγειος, αφού για το 2014 δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα με τις περιοχές που οι εταιρείες κρουαζιέρας θα ενισχύσουν το στόλο τους.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Cruise Lines International Association, παρά το γεγονός ότι και το 2013 ήταν ο δεύτερος πιο δημοφιλής προορισμός στον κόσμο, με μερίδιο αγοράς 18,9%, πίσω από την Καραϊβική που είχε 37,3%, η Μεσόγειος φαίνεται να υποχωρεί το 2014.
Οπως αναφέρει η CLIA, οι εταιρείες κρουαζιέρας ενισχύουν την παρουσία τους κατά 12% στην Καραϊβική και κατά 5,2% στη Βόρεια Ευρώπη. Επίσης αυξάνουν τη χωρητικότητά τους κατά 31,6% στην Ασία και κατά 22% στην Αυστραλία, που φαίνεται ότι είναι οι δύο νέες αναδυόμενες περιοχές που σχεδιάζει να «κατακτήσει» η παγκόσμια βιομηχανία κρουαζιέρας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Μεσόγειος δεν υπάρχει στη συγκεκριμένη λίστα της CLIA.
Αιτίες, από τη μία είναι οι αναταραχές και οι πολεμικές συγκρούσεις των τελευταίων ετών στις χώρες της Β. Αφρικής, που ανάγκασαν τις εταιρείες να τροποποιήσουν κατ’ επανάληψη τα προγράμματά τους, και από την άλλη η οικονομική κρίση που μαστίζει τις χώρες της Νότιας Ευρώπης (Ισπανία, Πορτογαλια, Ιταλια, Ελλάδα), αλλά και οι πολιτικές αναταραχές.
Σημειώνεται ότι στη διάρκεια του 2013 πρώτος προορισμός ήταν η Καραϊβική, δεύτερος η Μεσόγειος, τρίτη η Βόρεια Ευρώπη με 11,1%, τέταρτη η Αυστραλία με 5,9% και ακολούθησαν η Αλάσκα με 4,5%, η Ασία με 4,4% και η Νότιος Αμερική με 3,3%. Η Μεσόγειος επίσης απουσιάζει από τους προτεινόμενους προορισμούς για το 2014, όπως τους παρουσιάζουν τα μέλη της CLIA. Πιο συγκεκριμένα, οι πλέον δημοφιλείς προορισμοί κρουαζιέρας για φέτος είναι ο Ειρηνικός Ωκεανός, τα ποτάμια στις ΗΠΑ, η Ν. Αμερική, η Μέση Ανατολή, η Ανταρκτική, ο Καναδάς, η Αφρική και τα ποτάμια σε εξωτικές χώρες.
Επισημαίνεται ότι στελέχη της κρουαζιέρας στην Ελλάδα, όπως αποκάλυψε η «Ν», ενημέρωσαν τους αρμόδιους φορείς στη χώρα ότι οι προσεγγίσεις από τις αμερικανικές εταιρείες στους ελληνικούς προορισμούς αναμένεται να μειωθούν κατά 20% περίπου μέσα στη χρονιά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της CLIA, κατά τη διάρκεια του 2013 ταξίδεψαν με κρουαζιερόπλοια 21,3 εκατ. επιβάτες, από 20,3 εκατ. επιβάτες το 2012, ενώ για το 2014 οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι επιβάτες κρουαζιέρας θα φτάσουν τα 21,7 εκατ.
Διαβάστε την συνέχεια στην Ναυτεμπορική


Στο «σφυρί» 125 ξενοδοχεία σε ελληνικούς προορισμούς

30 Δεκεμβρίου, 2013

Ρεκόρ στις αφίξεις, ρεκόρ και στις πωλήσεις…ξενοδοχείων στην Σαντορίνη.

Μόνο το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου δημοσιεύθηκαν 125 αγγελίες για την πώληση μονάδων σε 19 νησιά.
Του Στάθη Κουσούνη

Αν και το 2013 ήταν χρονιά – ρεκόρ για τον ελληνικό τουρισμό, πολλοί είναι οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων, ακόμη και σε δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς της χώρας, που έσπευσαν με το τέλος της σεζόν να βάλουν αγγελίες για την πώληση των μονάδων τους.

Σε έρευνα που πραγματοποίησε η «Κ» σε κορυφαίο διαδικτυακό τόπο πώλησης ακινήτων κατέγραψε, μόνο για το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου, δημοσίευση 125 αγγελιών για την πώληση, κυρίως, μικρομεσαίων ξενοδοχειακών μονάδων σε 19 νησιωτικούς προορισμούς της χώρας. Το επιδιωκόμενο τίμημα από τους ιδιοκτήτες για τη πώληση των 125 μονάδων ανέρχεται στα 378,5 εκατ. ευρώ. Οι περισσότερες μικρομεσαίες μονάδες πωλούνται έως 3 εκατ. ευρώ. Μεγαλύτερες μονάδες πωλούνται σε νησιωτικούς προορισμούς με υψηλό απόθεμα ξενοδοχειακών κλινών. Στη Ρόδο πωλείται ξενοδοχείο με δυναμικότητα 220 δωματίων έναντι 22 εκατ. ευρώ, στην Κέρκυρα πωλούνται δύο ξενοδοχεία δυναμικότητας 110 και 155 δωματίων έναντι 15 εκατ. ευρώ και 16 εκατ. ευρώ αντίστοιχα.

Στα νησιά όπου σύμφωνα με την έρευνα πωλούνται ξενοδοχειακές μονάδες είναι η Μήλος, η Σαντορίνη, η Πάρος, η Ανδρος η Τήνος, η Σέριφος, η Σύρος, η Αντίπαρος, η Μύκονος, η Νάξος, η Σίφνος, η Ιος, η Ρόδος, η Πάτμος, η Κως, η Κέρκυρα, η Κρήτη, η Κεφαλονιά και η Ζάκυνθος.

Για την Κέρκυρα και τη Σαντορίνη καταγράφηκε η ανάρτηση των περισσότερων αγγελιών για πώληση ξενοδοχείων, το τελευταίο δίμηνο. Στη Σαντορίνη πωλούνται 29 μονάδες έναντι ζητούμενου τιμήματος 64,5 εκατ. ευρώ και στην Κέρκυρα 28 μονάδες έναντι τιμήματος 134,7 εκατ. ευρώ. Ακολουθεί η Πάρος με 15 ξενοδοχεία προς πώληση έναντι συνολικού τιμήματος 32,7 εκατ. ευρώ, η Μύκονος με 11 μονάδες έναντι τιμήματος 49,6 εκατ. ευρώ, η Κρήτη με 10 μονάδες έναντι 19,5 εκατ. ευρώ, η Ρόδος με 7 μονάδες έναντι 29,65 εκατ. ευρώ, η Ζάκυνθος με 5 μονάδες έναντι 4,1 εκατ. ευρώ και η Νάξος με 5 μονάδες έναντι τιμήματος 12,9 εκατ. ευρώ.

Παρά την πληθώρα των επιλογών, οι αγοραπωλησίες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στον ξενοδοχειακό κλάδο είναι σχετικά λίγες. Γνώστες της ξενοδοχειακής αγοράς εκτιμούν ότι οι αγοραστές περιμένουν να πέσουν κι άλλο οι τιμές. Από την άλλη, εκτιμώντας ότι ο ελληνικός τουρισμός θα φτάσει σε νέο ρεκόρ το 2014, τόσο σε επίπεδο αφίξεων από το εξωτερικό όσο και σε επίπεδο εισπράξεων, σημειώνουν ότι ο αριθμός των αγοραπωλησιών στον ξενοδοχειακό κλάδο θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια.

Παράλληλα, προβλέπουν ότι ένας αριθμός ξενοδοχείων τα δάνεια των οποίων βρίσκονται στο «κόκκινο» θα περάσουν υπό τον έλεγχο των τραπεζών και στη συνέχεια με την πώλησή τους θα προωθηθούν εκ νέου στην ιδιωτική αγορά. Σε ό,τι αφορά τους διεθνείς ξενοδοχειακούς ομίλους, το όποιο ενδιαφέρον τους για την ελληνική αγορά συνεχίζει να επικεντρώνεται στον τομέα της ανάληψης του μάνατζμεντ ξενοδοχειακών μονάδων.

Πτωτικά κινούνται οι τιμές των προς πώληση ξενοδοχειακών μονάδων και στο κέντρο της Αθήνας. Πολλοί ξενοδόχοι έβαλαν πωλητήριο στις μονάδες τους, χωρίς όμως οι περισσότεροι εξ αυτών να βρουν αγοραστές.

Μόνο μέσω ενός εκ των μεγαλυτέρων μεσιτικών γραφείων πωλούνται έντεκα ξενοδοχειακές μονάδες στο κέντρο της Αθήνας έναντι συνολικού επιδιωκόμενου τιμήματος 124,2 εκατ. ευρώ. Το ξενοδοχείο που διατίθεται προς πώληση σε υψηλότερη τιμή έναντι 70 εκατ. ευρώ βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Ομόνοιας. Να σημειωθεί ότι λίγα χρόνια πριν, μόνο ένα από τα προς πώληση ξενοδοχεία αποτιμήθηκε από τον ιδιοκτήτη του σε υψηλότερη τιμή από το ζητούμενο τίμημα και των 11 ξενοδοχείων σήμερα.

Πηγή: kathimerini.gr


Νέοι επιχειρηματίες με παλιά μυαλά.

31 Οκτωβρίου, 2013

Endeavor Greece: Υπάρχουν επιχειρηματικές και επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα

Infographic_1600x900_GR

Ευκαιρίες επιχειρηματικής δραστηριοποίησης και ελκυστικότητας επενδύσεων, αναδεικνύει μελέτη της «Endeavor Greece», που παρουσιάστηκε σήμερα με την αφορμή της συμπλήρωσης ενός έτους λειτουργίας του γραφείου της στην Ελλάδα.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Εndeavor Greece, Χάρης Μακρυνιώτης, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης επισήμανε ότι παρότι οι περισσότερες νέες επιχειρήσεις επιμένουν να εστιάζουν σε μη παραγωγικούς τομείς, αυξάνεται κατά 40% ετησίως ο αριθμός των εταιριών που αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας. Από τις εταιρείες αυτές, 1 στις 100, δηλαδή περίπου 40 εταιρίες κάθε χρόνο, είναι αυτές που μπορούν πραγματικά να αναμορφώσουν τους κλάδους στους οποίους ανήκουν και να απορροφήσουν μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού τα επόμενα χρόνια.

Ειδικότερα, το 90% των νέων εταιρειών που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα μέσα στην κρίση, εξακολουθούν να αναπαράγουν το εσωστρεφές και μη παραγωγικό επιχειρηματικό μοντέλο του παρελθόντος. Ενδεικτικά, πάνω από μία στις τέσσερις νέες επιχειρήσεις εξακολουθούν να προσανατολίζονται στο χώρο της εστίασης και στη λιανική ρούχων και παπουτσιών.

Τα καλά νέα είναι ότι ο αριθμός των εταιριών που εστιάζουν σε τομείς με σημαντική δυναμική ανάπτυξης (π.χ., τουρισμός, τρόφιμα, τεχνολογία), παρότι αποτελεί ακόμη ισχνή μειοψηφία, αυξήθηκε κατά 40% τα τελευταία χρόνια. Από αυτές τις εταιρίες, 1% περίπου είναι αυτές που μπορούν πραγματικά να μεταμορφώσουν τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιούνται, να μεγεθυνθούν σημαντικά και να εξασφαλίσουν απασχόληση σε εκατοντάδες εργαζομένων η καθεμιά. Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 40 νέες εταιρίες κάθε χρόνο, οι οποίες μπορούν να κάνουν πραγματική διαφορά στην οικονομία και την απασχόληση.

Αυτού του τύπου οι εταιρείες αξιοποιούν δομικά πλεονεκτήματα της χώρας (π.χ., στον τουρισμό και τα τρόφιμα), ευκαιρίες που έχουν προκύψει λόγω κρίσης (π.χ., στην ενέργεια ή το χρηματοπιστωτικό τομέα), αλλά και διεθνείς ευκαιρίες στην ευρύτερη περιοχή η σε παγκόσμιο επίπεδο (π.χ., στον τομέα της τεχνολογίας, βιοτεχνολογίας, νανοτεχνολογίας). Είναι πλέον σαφές ότι τέτοιες ευκαιρίες και πλεονεκτήματα υπάρχουν πολλά και παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα, παρότι η Ελλάδα διαθέτει την απαιτούμενη ‘πρώτη ύλη’ και ένα εξαιρετικά ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό. Οι επιχειρηματίες που τα αξιοποιούν αποτελούν ήδη ελκυστικές επενδυτικές επιλογές τόσο για εγχώριους όσο και διεθνείς επενδυτές.

Η μελέτη εκτιμά ότι θα υπάρχει ένα ‘παράθυρο ευκαιρίας’ 12-24 μηνών, κατά το οποίο επιχειρηματίες και επενδυτές καλούνται να δράσουν.

Συμπερασματικά, σύμφωνα με την μελέτη, γίνεται σαφές ότι έχουν γίνει πολλά βήματα προς τη δημιουργία ενός επιχειρηματικού οικοσυστήματος με περισσότερους από 50 οργανισμούς στήριξης επιχειρηματιών και σημαντικά ποσά διαθέσιμα για επενδύσεις. Είναι αναγκαίο, όμως, να γίνουν συστηματικότερες και συλλογικότερες προσπάθειες, και να υποστηριχθούν στην πράξη οι εταιρίες που έχουν τις προϋποθέσεις να μεγεθυνθούν σημαντικά.

 

Πηγή:kathimerini.gr


Με λίγα λόγια τα λέει ΟΛΑ!!!

5 Δεκεμβρίου, 2012

Η εκπληκτική διαφήμιση της Guardian! Τα λέει όλα!

Η εφημερίδα Guardian απέδωσε μια διαφορετική εκδοχή του γνωστού παραμυθιού με τα τρία γουρουνάκια, στην νέα έξυπνη και ενδιαφέρουσα διαφήμιση της. Έτσι, παρακολουθούμε την ιστορία από όλες τις πτυχές της, με τη βοήθεια των social media, του έντυπου αλλά και του online τύπου. Με αυτόν τον τρόπο η Guardian στοχεύει στην ανάδειξη της ιδέας της «ανοιχτής δημοσιογραφίας», όπου οι αναγνώστες έχουν φωνή και οι δημοσιογράφοι προσπαθούν να διεισδύσουν στο βάθος μιας υπόθεσης, χωρίς να μένουν στην επιφάνεια.

Πηγή: Υoutube


Σαντορίνη: Κάτω από το στέγαστρο του Ακρωτηρίου

22 Οκτωβρίου, 2012

Επίσκεψη στον προϊστορικό οικισμό – 14 στρέμματα ανασκαμμένου αρχαιολογικού χώρου

Σαντορίνη: Κάτω από το στέγαστρο του Ακρωτηρίου

Αν δεν ήταν το ηφαίστειο, σήμερα δεν θα υπήρχε Σαντορίνη όπως την ξέρουμε, πολλώ δε μάλλον δεν θα υπήρχε Ακρωτήρι. Οσο κι αν αυτό φαίνεται σκληρό, είναι η πραγματικότητα που θα άκουγα να επαναλαμβάνεται πολλές φορές στη διάρκεια μιας πρόσφατης επίσκεψης στο νησί.

Για τον αρχαιολόγο κ. Χρίστο Ντούμα, το όνομα αλλά και η ζωή του οποίου έχουν συνδεθεί άρρηκτα με τον προϊστορικό οικισμό, και τον πλέον ειδικό για ένα νησί σαν κι αυτό, τον ηφαιστειολόγο κ. Γιώργη Βουγιουκαλάκη  τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Το ηφαίστειο που έδωσε και πήρε ζωές και πολιτισμούς σε βάθος πολλών χιλιετιών εξακολουθεί να ορίζει τη ζωή των ανθρώπων. Το καμπανάκι λοιπόν, που κτύπησε πριν από ενάμιση περίπου χρόνο, όταν δόθηκαν τα πρώτα σήματα για ενδεχόμενη έκρηξη έθεσε τους πάντες σε εγρήγορση.

Φυσικά θα ήταν μία από τις συνήθεις, που συμβαίνουν ανά τακτικά διαστήματα, όπως βεβαιώνει ο κ. Βουγιουκαλάκης, παρ’ όλα αυτά η ανησυχία υπήρχε. Τελικά όμως ο συναγερμός έληξε, χωρίς επεισόδιο προς αγαλλίαση των πάντων και για του λόγου το αληθές ο ηφαιστειολόγος επρόκειτο να αναχωρήσει την επαύριο από το νησί, ήσυχος.

Στο ενδιάμεσο θα είχε δώσει όλες τις πληροφορίες για το ηφαίστειο της Σαντορίνης και την καταστροφή του οικισμού ενώ ο καθηγητής κ. Ντούμας θα μιλούσε για το Ακρωτήρι και τον πολιτισμό του και θα ξεναγούσε μία ομάδα ελλήνων και ξένων δημοσιογράφων, καλεσμένων του δημάρχου Θήρας κ. Ζώρζου στο εξαιρετικό, βιοκλιματικό στέγαστρο που καλύπτει την ανασκαφή.

Ηταν άνοιξη του 1613 π.Χ., το πολύ πρώτες μέρες του καλοκαιριού, όταν ξύπνησε το ηφαίστειο της Σαντορίνης, όπως λέει ο κ. Βουγιουκαλάκης. Σπόροι και γυρεόκοκκοι από ελιές, κωνοφόρα δέντρα, αμπέλια, δημητριακά και άλλα φυτά, που έχουν ανακαλυφθεί στο στρώμα των υλικών της έκρηξης μαρτυρούν την εποχή.

Για τη χρονολογία, όμως, που έχει αλλάξει αρκετές φορές τις τελευταίες δεκαετίες – ανάλογα με μεθόδους μέτρησης και επιστήμονες – φαίνεται, ότι μόλις τώρα μπορούμε να είμαστε περισσότερο ασφαλείς.

Ενα κλαδί ελιάς με ρίζες και φύλλα, που βρέθηκε στην καλδέρα του ηφαιστείου της Θήρας, επέτρεψε τη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα και ο κ. Βουγιουκαλάκης προσδιορίζει πλέον την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, που ήταν «η μεγαλύτερη που έχει γνωρίσει το ανθρώπινο είδος τα τελευταία 10.000 χρόνια», όπως λέει, στο 1613 π.Χ. (συν-πλην 13 χρόνια).

Καθισμένοι στο μικρό αμφιθέατρο του Ακρωτηρίου παρακολουθούμε τον ηφαιστειολόγο που έχει μελετήσει τη Μινωική έκρηξη να περιγράφει την εξέλιξη του φαινομένου, όπως μπορεί να αναπλασθεί σήμερα. Εν ολίγοις η διάρκεια της έκρηξης, που έγινε σε τρεις φάσεις, πρέπει να ολοκληρώθηκε σε δύο ή τρία εικοσιτετράωρα, που προφανώς έμοιαζαν σαν η γη να ξαναγεννιόταν.

Η Σαντορίνη και τα κοντινά νησιά σε ακτίνα 50-60 χιλιομέτρων καταστράφηκαν ολοσχερώς, ο ηφαιστειακός χειμώνας που απλώθηκε έως τις περιοχές του ανατολικού Αιγαίου και της Μικράς Ασίας κράτησε δύο χρόνια, η θερμοκρασία έπεσε κατά δύο – τρεις βαθμούς, τα αλλεπάλληλα παλιρροϊκά κύματα, ύψους ως και 12 μέτρων είχαν σαρώσει τις ακτές των κοντινών νησιών και της βόρειας Κρήτης μέσα σε 20 λεπτά.

Οσο για τους κατοίκους είναι αδύνατο να σώθηκαν, όπου κι αν είχαν προφθάσει να πάνε, όσα πλοία κι αν είχαν…

Ίσως αν εντοπισθεί το αρχαίο λιμάνι όπου είναι πιθανό να είχαν καταφύγει οι άνθρωποι τις τελευταίες, δραματικές ώρες της πόλης τους, να υπάρξουν απαντήσεις.

Αγνωστο, εξάλλου, πότε κατοικήθηκε εκ νέου το νησί. Θα χρειάστηκαν περί τα 50 – 60 χρόνια ώστε να επανέλθει σε μία κατάσταση που να επιτρέπει την ανθρώπινη διαβίωση, επισημαίνει ο κ. Βουγιουκαλάκης. Τα αμέσως επόμενα, ανθρώπινα ίχνη όμως εμφανίζονται γύρω στον 13ο – 12ο π.Χ. αιώνα (με τα έως τώρα δεδομένα τουλάχιστον), όπως διευκρινίζει ο κ. Ντούμας.

Εξαιρετική εμπειρία όμως, την οποία – αν και περασμένος Οκτώβρης – απολαμβάνουν πολλοί τουρίστες είναι η επίσκεψη στο στέγαστρο, που καλύπτει περί τα 14 στρέμματα ανασκαμμένου αρχαιολογικού χώρου. Πρόκειται φυσικά για μία υπερκατασκευή, ο σχεδιασμός της οποίας έγινε από τον αρχιτέκτονα κ. Νίκο Φιντικάκη, απόντα, αν και δικαιολογημένα από τη συγκεκριμένη ξενάγηση, για τον οποίο ο κ. Ντούμας είχε να πει ιδιαίτερα καλά λόγια για τη σύλληψη της ιδέας, τον σεβασμό στα μνημεία και την αποτελεσματικότητα στην εξεύρεση λύσεων.

Μεγαλύτερο προσόν του στεγάστρου αυτού όμως – απολύτως ασφαλές πλέον, μετά την περιπέτεια της πτώσης ενός τμήματός του λόγω αστοχίας υλικών, όπως κατέληξαν οι έρευνες – είναι ότι απ’ έξω δεν φαίνεται!

Στο εσωτερικό στα «συν» του είναι η σταθερή, ευχάριστη θερμοκρασία του χώρου, παρά τη μεγάλη ζέστη εξωτερικά.

Ακόμη, ο φυσικός φωτισμός, η καθαρότητα, η ευκρίνεια, τα χρώματα, η απλότητα της κατασκευής, που δείχνουν ιδιαίτερο σεβασμό στη θαμμένη πόλη, η οποία διατηρήθηκε χάρη στην κάλυψή της από τα παχιά στρώματα ελαφρόπετρας και τέφρας από την ηφαιστειακή έκρηξη.

Αρνητική ωστόσο η πρώτη εντύπωση του οικισμού, καθώς η διαδρομή που ακολουθεί ο επισκέπτης περπατώντας σε μία ξύλινη ράμπα που περιτρέχει τον αρχαιολογικό χώρο από ανατολικά και σε αρκετό ύψος από τα κατάλοιπα δίνει μία εικόνα δυσνόητη, με τα μισοθαμμένα σπίτια να μοιάζουν με σωρούς από πέτρες.

Στη συνέχεια όμως όλα γίνονται καλύτερα. Η ράμπα διαχωρίζεται και αποκτά διακλαδώσεις, οι διαδρομές κατεβαίνουν στο επίπεδο της ανασκαφής και επιτέλους πατάμε στα δρομάκια όπου περπατούσαν και οι κάτοικοί του χωριού καθημερινά. Εκείνοι βέβαια δεν γνώριζαν το τσιμέντο που μπήκε τώρα για την προστασία των ερειπίων αλλά έφτιαχναν τους δρόμους τους λιθόστρωτους.

Τα σπίτια τους είχαν δύο και τρεις ορόφους και πολλά δωμάτια. Τα πλούσια ήταν κτισμένα με πελεκητές πέτρες – γι΄ αυτό αποκαλούνται «ξεστές» –, ενώ τα υπόλοιπα από τούβλα λάσπης ενισχυμένα με άχυρα, ξύλα και γύψο. Με ξύλα και καλάμια έφτιαχναν τις στέγες και από πάνω έβαζαν πατημένο χώμα για δροσιά το καλοκαίρι και ζέστη τον χειμώνα. Ιδέα, που ακολουθεί και σημερινό βιοκλιματικό στέγαστρο.

Στην τριγωνική πλατεία του οικισμού ορισμένα από τα οικήματα μπορεί να ήταν καταστήματα, όπως λέει ο κ. Ντούμας, λίγο πιο κάτω μάλιστα πάνω από μία χαμηλή πόρτα υπάρχουν ακόμη οι τρύπες από τα δοκάρια, που στήριζαν ένα σκέπαστρο. Δύο τριβεία για σπόρους στην είσοδο και το εσωτερικό του σπιτιού αποδεικνύουν μία από τις ασχολίες των ανθρώπων, ενώ λίγο πιο κάτω έχουν απομείνει οι μύλοι του αλέσματος.

Άλλωστε – όπως θα συνέβαινε και στη συνέχεια στην Ελλάδα για πολλούς αιώνες – το ισόγειο ήταν αποθήκες, εργαστήρια ή μύλοι και αντίστοιχα οι πάνω όροφοι ήταν οι χώροι διαμονής των κατοίκων. Μόνο τέσσερα σπίτια έχουν ανασκαφεί πλήρως, λέει ο κ. Ντούμας και άλλα τρία μερικώς.

Εδώ βρέθηκαν διάφορα σκεύη και καλάθια με το περιεχόμενό τους καμιά φορά, δίχτυα, αγκίστρια, ακόμη και έπιπλα, όπως κρεβάτια και ένα ιδιαίτερης τέχνης τραπέζι.

Οι τοιχογραφίες που κάλυπταν το εσωτερικό των σπιτιών, όχι μόνον δείχνουν μία υπέροχη ζωγραφική αλλά αποτελούν πολυτιμότατη πηγή πληροφοριών για την κοινωνία, τη θρησκεία, το εμπόριο και τις άλλες ασχολίες των ανθρώπων.

Λίγο αργότερα στα εργαστήρια του Ακρωτηρίου θα βλέπαμε μερικές από αυτές τις τοιχογραφίες, υπέροχες πλην άγνωστες στο μεγάλο κοινό εξ αιτίας της έλλειψης εκθεσιακού χώρου. «Θα ήθελα ένα μουσείο για να εκτεθούν, δεν το αξίζει το Ακρωτήρι;», λέει ο κ. Ντούμας.

Επί του παρόντος όμως, άλλες είναι οι ελλείψεις. Πληροφοριακές πινακίδες δεν έχουν ακόμη τοποθετηθεί, αν και ο καθηγητής βεβαιώνει, ότι σε έναν μήνα περίπου θα είναι έτοιμες.

Άγνωστο, ωστόσο, πότε θα υλοποιηθούν οι εκθέσεις με ευρήματα των ανασκαφών μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, κάτι που θα εμπλουτίσει δυναμικά το σύνολο και θα συντελέσει στην αντίληψη της καθημερινής ζωής των ανθρώπων.

Χωρίς αυτές το έργο θα είναι πάντα ανολοκλήρωτο. Φυσικά περιμένει κανείς να ανοίξει γρήγορα και το κυλικείο, για το οποίο έχει προκηρυχθεί από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων σχετικός διαγωνισμός.

Έξω από τον οικισμό πια καθώς περπατούμε στο καλοστρωμένο, βοτσαλωτό δάπεδο ανάμεσα σε χαμηλά τοιχία φτιαγμένα από αδρές, ηφαιστειακές πέτρες, κόκκινες και μαύρες το τοπίο είναι ξερό, με μόνες νησίδες πρασινάδας την περίφημη, σαντορινιά κάπαρη. Ο κρόκος που συνέλεγαν οι περίφημες Κροκοσυλλέκτριες των τοιχογραφιών του Ακρωτηρίου δεν φυτρώνει πια εδώ.

Από το Βήμα


Debt-Ridden Greece Hopes Ancient Sites Can Yield New Cash

25 Ιανουαρίου, 2012

ENS — This is what it has come to in Greece: the Acropolis, the quintessential symbol of Greek culture and identity, could soon become a popular destination for fashion photographers and Hollywood producers, as cultural officials look for ways to raise money to make up for cuts in public financing.

With the coffers for maintaining cultural sites quickly running dry, the authorities say they had little choice but to make the Acropolis — along with dozens of other revered sites like Delphi and Ancient Olympia — more attractive to foreign film crews, advertising firms and publishing houses by slashing the cost of permits.

While most of the sites were available already, the costs were prohibitively high. But now, monuments and archaeological sites will be available for $1,300 a day for a photography session and about $2,000 a day for filming, the Culture and Tourism Ministry announced last week. The prices are about a third of those on a list drawn up in 2005, a year after the Olympic Games put Greece in the global spotlight.

The decision has not been universally applauded. Apparently, visions of Will Smith fighting aliens on the Acropolis did not sit well with some people.

“The Acropolis is not a film set, it’s the soul of Greece; this is sacrilege,” said Chloe Kakaouni, a 35-year-old tour guide, as she prepared to lead a small group of Japanese tourists through the monumental gateway of the Parthenon, the 2,500-year-old marble temple that graces the Acropolis hill. “It’s one thing charging entrance to visitors, and it’s another allowing every aspiring director with a bit of cash to trample all over our heritage,” she added, echoing a common sentiment expressed on blogs.

Officials say they will be quite selective in approving projects, and note that opening up ancient sites for commercial use is a routine practice in other European countries and a far cry from selling them off — as some news reports had suggested that Greece would do last year when the debt crisis took hold.

Not everyone is dead set against the idea. “As long as it’s a quality film and not an action movie with bad guys shooting and hiding behind the columns I think it would be O.K.,” said Yiannis Manolakos, a 22-year-old student of economics drinking coffee in a snack bar on the pedestrian walkway under the Acropolis, also known as “the sacred rock.”

“I don’t think it’s demeaning,” he said. “What is demeaning is going cap in hand to our foreign creditors or when a handful of demonstrators deface the Acropolis with a huge banner.”

Greek authorities say that all projects will need the approval of the country’s archaeological council, which has been very strict in the past. Only a select few, including Francis Ford Coppola and Tom Hanks, have been permitted to use the Acropolis to date. Other sites, like the Ancient Theater of Epidaurus, have long accommodated foreign theatrical productions, including Shakespeare’s “Richard III,” directed by Sam Mendes, last summer.

George Andrew Zannos, an adviser to the Culture and Tourism Ministry, said there had been no change in policy, just a more friendly approach — lower prices and less red tape. “We want to bring foreign productions to Greece, and we want to simplify procedures so that bureaucracy is not a barrier,” Mr. Zannos said.

Just because the ancient sites are in need of cash, Mr. Zannos said, that does not mean they will be opened up to anyone who can pay the bill — the Acropolis will not be used as a backdrop for a soft-drink commercial, for example. “It will still be given out on rare occasions,” he said, noting that the venture must pose no risk of damaging the monument. Apart from attracting revenue, the initiative is seen by the authorities as a way of creating jobs — on movie sets and photography sessions — and promoting Greece abroad to bolster tourism, which accounts for a fifth of domestic product.

The 2008 movie “Mamma Mia!” was filmed on and around the archaeological sites of Skopelos, and it put the virtually unknown Greek island on the map for thousands of tourists. A year later, the Greek-Canadian director Nia Vardalos was granted access to the Acropolis to film “My Life in Ruins,” the story of an American historian working as a tour guide in Greece. Both movies were co-produced by Mr. Hanks, whose wife is part Greek, and both cast the country in a positive light, as friendly, hospitable and even life-changing.

Argyris Papadimitropoulos, a 35-year-old Greek filmmaker, said he had no objections in principle to the landmark’s being used, “as long as it’s not whimsical rubbish showing stereotypes with women on donkeys and it’s not a postcard image.” Asked what he would shoot on the Acropolis, he said it had never crossed his mind. “My work is more down to earth; it’s about society and people.”

Some say the decision was inevitable, given the government’s inability to do anything else to improve its financial position. “We’re not privatizing, we’re not cutting down on tax evasion, we’ve got to do something to make money,” said Alekos Mainas, 55, who runs a small cafe near the Temple of Zeus, another central Athens landmark. “It’s not selling out; it’s surviving.”

A version of this article appeared in print on January 24, 2012, on page A8 of the New York edition with the headline: Debt-Ridden Greece Hopes Ancient Sites Can Yield New Cash.

«Ellada, agapi mou»

11 Δεκεμβρίου, 2011

Πληθαίνουν οι φωνές υποστήριξης των απανταχού λογίων. Θα ήθελα να ακούσω και τις φωνές (κραυγές ίσως), των δικών μας ανθρώπων του πνεύματος.

Στους λόγους που πρέπει η Ευρώπη να αγαπά την Ελλάδα αναφέρεται ο καθηγητής Etienne Roland. Ζητά να μην αφεθούν οι τεχνοκράτες να την εξευτελίζουν και να τη γονατίζουν

Μαρία Δημητρίου

Σε άρθρο του στην Γαλλική εφημερίδα «Le monde» με τίτλο «Ellada, agapi mou» ο Etienne Roland, πρώην διευθυντής της Γαλλικής Σχολής στην Αθήνα και καθηγητής της ελληνικής αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο Paris I Panthéon  καυτηριάζει την εικόνα που δίνεται για την χώρα μας.

O καθηγητής εκφράζει, τη δυσαρέσκεια του για τις επιθέσεις που δέχεται η χώρα μας την οποία χαρακτηρίζει κοιτίδα του πολιτισμού.

«Αισθάνομαι βαθιά ταπεινωμένος, όταν μία εφημερίδα τολμά να ισχυρίζεται, ότι η Ελλάδα είναι μία» χώρα ίσως λιγότερο «ευρωπαϊκή» απ’ ότι φαίνεται», σημειώνει και προσθέτει:

«Είμαι ταπεινωμένος, όταν οι Γάλλοι συμπατριώτες μου κάνουν αυτό το κακό στην ιστορία και παρουσιάζουν το μύθο του Έλληνα ψεύτη και πονηρού«.

Στη συνέχεια ο κ. Roland, εξηγεί γιατί η Ελλάδα είναι μια ευρωπαϊκή χώρα και σίγουρα είναι περισσότερο ευρωπαϊκή από χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία.

«Δεν θα σταθώ παρά σε μερικά σημεία. Αν η Ελλάδα δεν είναι μία ευρωπαϊκή χώρα, ποιος αξίζει αυτόν τον τίτλο; Οι Γερμανοί ή η δόλια Αλβιόνα, της οποίας ο πιο μεγάλος της ποιητής Byron, έχει ήδη κατηγορηθεί για την λεηλασία της χώρας του Ομήρου;

Πιο Ευρωπαϊκή είναι η Αγγλία που δεν θέλει καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και κυρίως σε εκείνες τις χώρες που της στοιχίζουν χρήματα; Δεν είναι αυτή που έφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στο τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου προκαλώντας έναν κατακλυσμό, τον οποίο η χώρα επρόκειτο να πληρώσει πολύ ακριβά. Και αυτό έγινε στη χώρα που μπορεί μάλιστα να καυχηθεί για την αντίσταση της  κατά της ναζιστικής κατοχής», αναφέρει ο κ. Rolland.

Θεμέλιο η ελληνική κουλτούρα

Ο καθηγητής εξηγεί τους λόγους ο Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν ήθελε την επιστροφή της Ελλάδας στην Ευρώπη και πάλεψε γι’ αυτό.

«Ο Ντ’ Εστέν ήθελε να επιστρέψει την Ελλάδα στην Ευρώπη επειδή, λέει, η δημοκρατία και η κουλτούρα προέρχονταν από αυτή την χώρα. Ίσως, να υπήρχαν περισσότερα να πούμε για αυτή την αθηναϊκή δημοκρατία, τη δουλεία και τον ιμπεριαλισμό.

Αλλά η έμφαση είναι σε λάθος σημείο, γιατί το πρόβλημα δεν είναι να γνωρίσουμε που γεννήθηκε η δημοκρατία, το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι η ελληνική κουλτούρα, ας την πούμε ελληνορωμαϊκή, είναι το μοναδικό θεμέλιο μέσα σε μία ιστορία που δημιουργήθηκε μέσα σε αντιπαλότητες και παγκόσμιους πολέμους. Αυτή η διάσημη ελληνική κουλτούρα έθρεψε την Αναγέννηση, τα γράμματα όπως και τις τέχνες, τους κλασσικούς μας του 17ου αιώνα και εμπότισε τις ελίτ του 18ου αιώνα ανά τον κόσμο. Ο 19ος αιώνας έπαιξε έναν ουσιαστικό ρόλο στην εξάπλωση των ελληνικών τεχνών και γραμμάτων δημιουργώντας ένα ρεύμα «νεο-κλασσικό» που το ξαναβρίσκουμε στο Εδιμβούργο- το οποίο ήταν ένα από τα κέντρα και όπου ήθελαν να χτίσουν έναν Παρθενώνα», σημειώνει.

Υπάρχει κράτος χωρίς χρέη;

Στη συνέχεια, αφού αναφέρεται στις επιδόσεις της Ελλάδας στις τέχνες και τον πολιτισμό, αλλά και στους μεγάλους Έλληνες του 20ου αιώνα, καλεί τους επικριτές της χώρας μας να αναρωτηθούν αν υπάρχει κράτος χωρίς χρέη.

«Όσο για τις κατηγορίες για απάτη και σπατάλη, ποια χώρα δεν σπατάλησε δεκάδες δισεκατομμύρια πρόσφατα;» αναρωτιέται, και καταλήγει ζητώντας να μην αφήνουμε τους τεχνοκράτες να γονατίζουν τους φίλους μας.

«Δεν σημαίνει κάτι αν η Ελλάδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευρωπαϊκή, δεδομένου ότι τα θεμέλια της Ευρώπης δεν υπάρχουν χωρίς τον ελληνισμό. Ανακαλούμε ότι η Ευρώπη είναι μία φοινικική πριγκίπισσα που την απήγαγαν οι Κρήτες, δημιουργώντας συγκρούσεις ανάμεσα στην Δύση και στην Ανατολή. Η Ευρώπη έχει επίσης ανατολίτικες ρίζες. Η Ευρώπη δεν υπάρχει για να θεμελιώσει τράπεζες και τραπεζίτες, υπάρχει για να θεμελιώσει μία κουλτούρα και μία κουλτούρα ελληνική είναι ένα από τα στοιχεία που μας ενώνουν. Δυστυχώς υπάρχουν πια πολύ λίγα!

Ζήτω η Ελλάδα! Ας μην αφήνουμε τους τεχνοκράτες να γονατίζουν τους φίλους και αδερφούς μας και ακόμα λιγότερο να τους εξευτελίζουν και να μας εξευτελίζουν».

Πηγή: News247