Ο «τουρισμός των αποζημιώσεων»

23 Φεβρουαρίου, 2017

Ακρως ανησυχητικές διαστάσεις προσλαμβάνει τον τελευταίο χρόνο μια πρακτική επιτήδειων που ασχολούνται με παρεμφερείς με τον τουρισμό δραστηριότητες και η οποία προκαλεί ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ στα ξενοδοχεία της Κύπρου και όχι μόνο.

Πρόκειται για μια πρακτική που ακολουθείται σχεδόν αποκλειστικά από Βρετανούς παράγοντες και τουρίστες και που χαρακτηρίζεται από ξενοδόχους της Πάφου ως «τουρισμός των αποζημιώσεων».

Χιλιάδες λοιπόν Βρετανοί τουρίστες που επιστρέφουν στη χώρα τους μετά τις διακοπές τους στην Κύπρο ή σε άλλους –μεσογειακούς κυρίως- προορισμούς, καταφεύγουν με την παρότρυνση και τις συμβουλές επιτήδειων παραγόντων, σε απαιτήσεις (claims) εναντίον των ξενοδοχείων όπου έκαναν διακοπές, προβάλλοντας επιχειρήματα για προβλήματα ιατρικής κυρίως φύσης που, δήθεν, αντιμετώπισαν κατά την παραμονή τους στη χώρα.

Γύρω από τη βιομηχανία που έχει στηθεί για απαίτηση αποζημιώσεων βρίσκονται κάποιοι που αποκαλούνται «ambulance lawyers», δηλαδή «δικηγόροι των ασθενοφόρων», επειδή καθοδηγούν τους ανθρώπους να υποβάλουν παράπονα απαιτώντας αποζημιώσεις – η δική τους αμοιβή είναι συνάρτηση του αν ο τουρίστας λάβει αποζημίωση και πόση.

Συνήθως οι τουρίστες επικαλούνται, όταν επιστρέψουν στην πατρίδα τους, ιατρικό πρόβλημα που δεν μπορεί να αποδειχθεί, κυρίως γαστρεντερικής φύσεως ενοχλήσεις που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω του φαγητού στο ξενοδοχείο.

Όλοι αυτοί ουσιαστικά εκμεταλλεύονται τα συμβόλαια που έχουν υπογραφεί ανάμεσα στα ξενοδοχεία  και τους βρετανικούς touroperators, όπου προβλέπεται πρόνοια αν ο πελάτης απαιτήσει αποζημίωση για κάτι που θεωρητικά υπέστη κατά τις διακοπές του.

 

Μέσω των δικηγόρων αυτών, τα claims των τουριστών αποστέλλονται στους οργανωτές ταξιδίων και αυτοί με τη σειρά τους τα προωθούν στα ξενοδοχεία, απαιτώντας αποζημιώσεις, ασχέτως αν δεν αποδεικνύεται η αυθεντικότητά τους. Τα περιθώρια αντιδράσεων των ξενοδόχων είναι περιορισμένα καθώς δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν τον κύριο «αιμοδότη» τους, που τους γεμίζει τα δωμάτια.

Ηδη πολλά ξενοδοχεία της Πάφου και άλλων τουριστικών περιοχών έχουν εξαναγκαστεί σε ικανοποίηση απαιτήσεων πελατών τους ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Αναμένεται αυτό το φαινόμενο να χτυπήσει φέτος και τη χώρα μας, ιδιαίτερα προορισμούς που «δουλεύουν» με Βρετανούς.

Πηγή: http://protopapadakis.blogspot.gr


Καθημερινή: Έρευνα. Κατευθυνόμενοι τουρίστες

19 Οκτωβρίου, 2014

Έρευνα της Καθημερινής

Σε αυτό το φαινόμενο, των κατευθυνόμενων αγορών –μεταξύ άλλων– οφείλεται και η αναντιστοιχία μεταξύ αριθμού τουριστών και τζίρου την οποία διαπιστώνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας και πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά κ. Βασίλης Κορκίδης. «Το 2014 είχαμε εντυπωσιακή αύξηση τουριστών. Μαζί με την κρουαζιέρα, οι επισκέπτες έως το τέλος του χρόνου υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσουν τα 20,5 εκατ. Πρόκειται για διπλασιασμό από την περίοδο ‘07-’08. Το περίεργο όμως είναι – και αυτό που θα πρέπει να ερευνήσουμε – ότι 13 δισ. είχαμε τότε από τον τουρισμό 13,5 δισ. θα έχουμε και φέτος. Το εμπόριο και άλλοι κλάδοι υπηρεσιών δεν αποκομίσαμε τίποτα σε επισκεψιμότητα τουριστών».

Είναι Τετάρτη πρωί, λίγο μετά τις 9 και στο μεγάλο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου «Διόνυσος» κάτω από την Ακρόπολη –παρότι Οκτώβριος – επικρατεί πανδαιμόνιο. Περισσότερα από 20 πούλμαν και περίπου 40 ταξί αδειάζουν στο σημείο τούς εκατοντάδες τουρίστες που έχουν μόλις καταφθάσει στην Αθήνα με κάποιο κρουαζιερόπλοιο. «Κι όμως η μέρα είναι “αργή”», λέει στην «Κ» μία ξεναγός που μας βλέπει εντυπωσιασμένους από την εικόνα. «Σήμερα έχουν έρθει μόλις 4 κρουαζιερόπλοια, άλλες μέρες να δεις τι γίνεται», λέει υψώνοντας ένα πλακάτ με τον αριθμό «32» για να την εντοπίσει το γκρουπ της.

Διαβάστε την υπόλοιπη πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα εδώ


Στο «σφυρί» 125 ξενοδοχεία σε ελληνικούς προορισμούς

30 Δεκεμβρίου, 2013

Ρεκόρ στις αφίξεις, ρεκόρ και στις πωλήσεις…ξενοδοχείων στην Σαντορίνη.

Μόνο το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου δημοσιεύθηκαν 125 αγγελίες για την πώληση μονάδων σε 19 νησιά.
Του Στάθη Κουσούνη

Αν και το 2013 ήταν χρονιά – ρεκόρ για τον ελληνικό τουρισμό, πολλοί είναι οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων, ακόμη και σε δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς της χώρας, που έσπευσαν με το τέλος της σεζόν να βάλουν αγγελίες για την πώληση των μονάδων τους.

Σε έρευνα που πραγματοποίησε η «Κ» σε κορυφαίο διαδικτυακό τόπο πώλησης ακινήτων κατέγραψε, μόνο για το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου, δημοσίευση 125 αγγελιών για την πώληση, κυρίως, μικρομεσαίων ξενοδοχειακών μονάδων σε 19 νησιωτικούς προορισμούς της χώρας. Το επιδιωκόμενο τίμημα από τους ιδιοκτήτες για τη πώληση των 125 μονάδων ανέρχεται στα 378,5 εκατ. ευρώ. Οι περισσότερες μικρομεσαίες μονάδες πωλούνται έως 3 εκατ. ευρώ. Μεγαλύτερες μονάδες πωλούνται σε νησιωτικούς προορισμούς με υψηλό απόθεμα ξενοδοχειακών κλινών. Στη Ρόδο πωλείται ξενοδοχείο με δυναμικότητα 220 δωματίων έναντι 22 εκατ. ευρώ, στην Κέρκυρα πωλούνται δύο ξενοδοχεία δυναμικότητας 110 και 155 δωματίων έναντι 15 εκατ. ευρώ και 16 εκατ. ευρώ αντίστοιχα.

Στα νησιά όπου σύμφωνα με την έρευνα πωλούνται ξενοδοχειακές μονάδες είναι η Μήλος, η Σαντορίνη, η Πάρος, η Ανδρος η Τήνος, η Σέριφος, η Σύρος, η Αντίπαρος, η Μύκονος, η Νάξος, η Σίφνος, η Ιος, η Ρόδος, η Πάτμος, η Κως, η Κέρκυρα, η Κρήτη, η Κεφαλονιά και η Ζάκυνθος.

Για την Κέρκυρα και τη Σαντορίνη καταγράφηκε η ανάρτηση των περισσότερων αγγελιών για πώληση ξενοδοχείων, το τελευταίο δίμηνο. Στη Σαντορίνη πωλούνται 29 μονάδες έναντι ζητούμενου τιμήματος 64,5 εκατ. ευρώ και στην Κέρκυρα 28 μονάδες έναντι τιμήματος 134,7 εκατ. ευρώ. Ακολουθεί η Πάρος με 15 ξενοδοχεία προς πώληση έναντι συνολικού τιμήματος 32,7 εκατ. ευρώ, η Μύκονος με 11 μονάδες έναντι τιμήματος 49,6 εκατ. ευρώ, η Κρήτη με 10 μονάδες έναντι 19,5 εκατ. ευρώ, η Ρόδος με 7 μονάδες έναντι 29,65 εκατ. ευρώ, η Ζάκυνθος με 5 μονάδες έναντι 4,1 εκατ. ευρώ και η Νάξος με 5 μονάδες έναντι τιμήματος 12,9 εκατ. ευρώ.

Παρά την πληθώρα των επιλογών, οι αγοραπωλησίες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στον ξενοδοχειακό κλάδο είναι σχετικά λίγες. Γνώστες της ξενοδοχειακής αγοράς εκτιμούν ότι οι αγοραστές περιμένουν να πέσουν κι άλλο οι τιμές. Από την άλλη, εκτιμώντας ότι ο ελληνικός τουρισμός θα φτάσει σε νέο ρεκόρ το 2014, τόσο σε επίπεδο αφίξεων από το εξωτερικό όσο και σε επίπεδο εισπράξεων, σημειώνουν ότι ο αριθμός των αγοραπωλησιών στον ξενοδοχειακό κλάδο θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια.

Παράλληλα, προβλέπουν ότι ένας αριθμός ξενοδοχείων τα δάνεια των οποίων βρίσκονται στο «κόκκινο» θα περάσουν υπό τον έλεγχο των τραπεζών και στη συνέχεια με την πώλησή τους θα προωθηθούν εκ νέου στην ιδιωτική αγορά. Σε ό,τι αφορά τους διεθνείς ξενοδοχειακούς ομίλους, το όποιο ενδιαφέρον τους για την ελληνική αγορά συνεχίζει να επικεντρώνεται στον τομέα της ανάληψης του μάνατζμεντ ξενοδοχειακών μονάδων.

Πτωτικά κινούνται οι τιμές των προς πώληση ξενοδοχειακών μονάδων και στο κέντρο της Αθήνας. Πολλοί ξενοδόχοι έβαλαν πωλητήριο στις μονάδες τους, χωρίς όμως οι περισσότεροι εξ αυτών να βρουν αγοραστές.

Μόνο μέσω ενός εκ των μεγαλυτέρων μεσιτικών γραφείων πωλούνται έντεκα ξενοδοχειακές μονάδες στο κέντρο της Αθήνας έναντι συνολικού επιδιωκόμενου τιμήματος 124,2 εκατ. ευρώ. Το ξενοδοχείο που διατίθεται προς πώληση σε υψηλότερη τιμή έναντι 70 εκατ. ευρώ βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Ομόνοιας. Να σημειωθεί ότι λίγα χρόνια πριν, μόνο ένα από τα προς πώληση ξενοδοχεία αποτιμήθηκε από τον ιδιοκτήτη του σε υψηλότερη τιμή από το ζητούμενο τίμημα και των 11 ξενοδοχείων σήμερα.

Πηγή: kathimerini.gr


Eυημερούν οι αριθμοί των αφίξεων…σε άδεια ταμεία

3 Δεκεμβρίου, 2012

Δεν φθάνει να ευημερούν οι αριθμοί των αφίξεων…

 … πρέπει να ευημερούν και τα ταμεία των ξενοδοχείων.

Με αυτό τον εύστοχο τρόπο ο Αντώνης Καμπουράκης, πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Π.Ο.Ξ., περιέγραψε την σημερινή κατάσταση στην ομιλία του στην γενική συνέλευση της Ομοσπονδίας στη Θεσσαλονίκη, επισημαίνοντας παράλληλα ότι » …αυτό φαντάζει μακρινό όνειρο. Αισιοδοξία, ναι. Αυτοπεποίθηση, ναι. Αλλά προς Θεού, όταν υπάρχουν τράπεζες που στραγγαλίζουν, όταν υπάρχουν κοράκια που καραδοκούν, για να αρπάξουν τον ιδρώτα μας, όταν υπάρχουν απλήρωτοι εργαζόμενοι, και όταν η βιωσιμότητα πολλών επιχειρήσεών μας, κρέμεται σε μια κλωστή, μέσα σε ένα ευρύτερο οικονομικό κλίμα αβεβαιότητας, τότε, δεν μπορούμε να μιλάμε για «χρυσές χρονιές». Ούτε να μεταδίδουμε μια καθησυχαστική εικόνα, πως «ο τουρισμός αντέχει». Ο τουρισμός για να αντέξει θέλει συμμάχους. Θέλει πρωτοβουλίες και συμπαράσταση, από την πλευρά της πολιτείας. Θέλει μέτρα, που να τονώνουν την τουριστική ανάπτυξη, και όχι να την αφυδατώνουν. +40% στον λογαριασμό της ΔΕΗ, το 2013, δεν είναι ένα τέτοιο μέτρο για παράδειγμα».

Στην εισαγωγή του ο Αντώνης Καμπουράκης είπε: «Θα ήθελα πραγματικά, αυτή η συνάντηση να γίνεται κάτω από καλύτερες συνθήκες, για την πατρίδα μας. Aλλά δυστυχώς ζούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα, την παράταση της αβεβαιότητας, για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Και της εκκρεμότητας με την εκταμίευση της δόσης, που κάνει όλη την αγορά να βρίσκεται, σε μια νευρική αγωνία. Αντιπαραγωγική, και ξένη, με τον τουρισμό. Δεν θέλω να φανώ απαισιόδοξος, αλλά θεωρώ σοφό το ρητό που λέει: «να εύχεσαι το καλύτερο, αλλά να προετοιμάζεσαι για το χειρότερο». Σε ένα τέτοιο περιβάλλον λοιπόν, η λέξη κλειδί είναι, η ενότητα. Διανύουμε δύσκολους καιρούς, και το όπλο μας είναι, η ενότητα του κλάδου, προκειμένου να περάσουμε αυτό το σκοτεινό τούνελ, και να ξαναβγούμε στο φως. Έκφραση της ενότητας αυτής, θεωρώ πως είναι, το να περιφρουρήσουμε με τις δράσεις μας, τις πρωτοβουλίες μας, και τις αποφάσεις μας, το τρίπτυχο: «Ομοσπονδία, Πρόεδρος, Μέλη». Ξεκινώ από το πρώτο, την Ομοσπονδία μας. Μπορεί ο ΣΕΤΕ να έχει ένα ρόλο, μπορεί το ΞΕΕ να έχει έναν άλλο ρόλο, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η ΠΟΞ, είναι ο συνδικαλιστικός φορέας των ξενοδόχων. Η ΠΟΞ είναι η φωνή μας, για τη μεγάλη λίστα των προβλημάτων, που αντιμετωπίζουμε. Χρέος μας λοιπόν είναι, να στηρίξουμε με κάθε τρόπο την Ομοσπονδία μας, και να συνεχίσουμε να μεταφέρουμε αυθεντικά, δυνατά και καθαρά, την καθημερινή αγωνία του Έλληνα ξενοδόχου. Διότι δεν φτάνει να ευημερούν οι αριθμοί των αφίξεων. Πρέπει να ευημερούν και τα ταμεία των ξενοδοχείων.  Για αυτό και η συστράτευση όλων μας, γύρω από έναν ισχυρό Πρόεδρο, τον Πρόεδρό μας, έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή την εποχή.
Όπως επίσης πρέπει, μεταξύ όλων των μελών, να υπάρχει κλαδική συνείδηση και αλληλεγγύη. Όταν κάποιος πέφτει, πρέπει να απλώνουμε το χέρι, να τον βοηθήσουμε να σηκωθεί, και όχι να επιχαίρουμε. Ισχυρή Ομοσπονδία λοιπόν και ισχυρός Πρόεδρος.
Και βέβαια ισχυρή Ομοσπονδία σημαίνει και εύρωστη Ομοσπονδία.
Όμως σημαίνει και Ομοσπονδία με Μέλη «ζωντανά», που να μπορούν να αναπνέουν και να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους».

Αναφερόμενος στην δύσκολη οικονομική συγκυρία που βιώνουν οι ξενοχοχειακές επιχειρήσεις ο πρόεδρος της ΕΞΡ έθεσε θέμα ταμειακών διευκολύνσεων στα μέλη, προτείνοντας: «Για αυτό και ένα ακόμη θέμα που θεωρώ σημαντικό, για όλα τα μέλη μας, είναι να διερευνηθούν οι δυνατότητες και οι διευκολύνσεις, που θα επιτρέψουν και σε όλους μας, να είμαστε ταμειακώς ενήμεροι, και στην Ομοσπονδία μας, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, να έχει τους πόρους που είναι απαραίτητοι, για να μπορεί να φέρει σε πέρας την αποστολή της. Ενότητα λοιπόν στη βάση αυτού του τρίπτυχου –Ομοσπονδία, Πρόεδρος, Μέλη– που σας περιέγραψα, προκειμένου να υπερασπιστούμε αποτελεσματικά τα συμφέροντα του κλάδου, διεκδικώντας μια νέα αναπτυξιακή δυναμική, για την ελληνική ξενοδοχεία. Αυτή πρέπει να είναι η συλλογική απάντησή μας, στις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, και δεν έχει νόημα να αναφερθώ τώρα σε αυτές, καθώς τις ζούμε όλοι καθημερινά και ακατάπαυστα».

Τέλος αναφερόμενος στην «εικόνα» της Ρόδου, είπε: «Για μας, η φετινή σαιζόν 2012 κλείνει με μείωση -7% στις αφίξεις, αλλά με μείωση -20% στους τζίρους μας, και με επιδείνωση λειτουργικών αποτελεσμάτων -30%. Με ζημίες, και με μεγάλες θυσίες. Με ειδικές προσφορές, με εκπτώσεις, και με τεράστιες πιέσεις για περαιτέρω μειώσεις τιμών. Έτσι αντέξαμε, όπως μας λένε, και έτσι γλυτώσαμε τα χειρότερα. Αυτή είναι η μοναδική, και πικρή αλήθεια. Και την ίδια στιγμή για την τοπική κοινωνία, εξακολουθούμε να είμαστε η αγελάδα που θεωρούν οι πάντες, πως μπορούν να αρμέγουν. Γι αυτό και λέω πως δεν χωρούν ωραιοποιήσεις, και πρέπει να δίνουμε την πραγματική διάσταση των προβλημάτων, αλλιώς θα είναι πολλοί αυτοί που θα πουν « α… αφού αυτοί αντέχουν, ας τους αρμέξουμε κι άλλο». Κάνουμε μεγάλες θυσίες. Και τις κάνουμε για τις επιχειρήσεις μας, για τον ελληνικό τουρισμό, για την απασχόληση, για την ίδια την Ελλάδα. Πλήρωσε και πληρώνει ο τουρισμός τα σπασμένα της υπόλοιπης οικονομίας, και της αρνητικής εικόνας της χώρας. Όλα αυτά όμως κινδυνεύουν να μην αναγνωριστούν, και να αφεθεί τελικά ο Έλληνας ξενοδόχος, να παλεύει μόνος του. Να παλεύει με τα προβλήματα ρευστότητας, που είναι τεράστια. Σε μία σαιζόν περάσαμε, από την πίστωση, στο απολύτως μετρητοίς. Οι συνεργάτες μας γονάτισαν, και εμείς περισσότερο από αυτούς. Η καθημερινότητά μας πλέον, είναι μόνο το πώς θα «κλείσουμε τρύπες», αντιμέτωποι με την πρωτοφανή υπερφορολόγηση, τα «χαράτσια» και την κλειστή στρόφιγγα, της χρηματοδότησης, από τις τράπεζες. Είναι λοιπόν τώρα, όλες οι δυνάμεις της ΠΟΞ, διοίκηση και μέλη, «μια γροθιά», να κάνουμε όλα όσα πρέπει να κάνουμε, για να μην συνεχίσουμε να πληρώνουμε μόνο εμείς, το «μάρμαρο»».


What I Learned Working in a Kitchen

19 Μαρτίου, 2012
Ας μείνουμε στα βασικά, όπως μας προτρέπει και το άρθρο.
Lesson: Our industry lost the culture of skill and service. So much concern for the metrics and the math have swept away the ultimate goal. Focus on the basics and watch your numbers come in to line that much easier.
 
I had my first restaurant job at age 14 and have never left the business. It was the heyday of the early 70’s when restaurants really became so much a part everyday American life. I’ve been in a back to basics mode lately and been thinking about my early days working in kitchens, taught by some very talented people who built skills in young people, not just worked them.

Cutting Onions is an Art

After busing tables and washing dishes, I got a big promotion into the kitchen. My first teacher, Chef Henry, sat me down the first day and explained the way “his” kitchen worked. “When you were a dishwasher you came in here to carry out dirty pots, now you work for me and will follow my rules or you will be back in that dishroom by the end of the day.” The first hour he explained about onions, types, skin thickness and yield, always yield. “Now go cut you some onions, just ‘xactly how I showed you.” I was Fast Eddie in those days and cut the 50# bag of onions in record time.

“OK Chef, I got that done, what’s next?” Henry said, “Nothings next, all you can learn is one thing a day, go wash dishes for the rest of your shift and tomorrow, I’ll teach you about lemons.”

Lesson: Today’s kitchen manager does not distill enough skill, pride and culture in today’s young workers. I learned how to cut onions and lemons and eventually, everything else. However, I learned slowly with Henry’s patience and became Kitchen Manager within a year. Henry wasn’t measuring my labor cost that first week; he was building a machine, one that would permanently lower his labor cost. Those high training costs, created consistency and teamwork. He was managing for tomorrow, not for the shift.

Hot Food Hot, Cold Food Cold

The best expeditor in the world can only produce if the cooks are in harmony. I love restaurant technology, that’s why I sell it, but bump screens do not feel what an expo feels or a kitchen produces. Team cooking behind the line is ballet with fire and knives. When the goal is to please the guest, it is easy to stay in the groove.

Lesson: Get your kitchen staff to feel the pace of your dining room; it’s there if you listen. Your wait staff brings the customer pace to the back of the house. If your staff is hurried, frazzled, anxious, it’s what your guests are feeling. Create an atmosphere of calm, professionalism and Can-Do, this will keep Hot Food Hot and Cold Food Cold, delivered with a smile from the servers.

If You Got Time to Lean, You Got Time to Clean

Keeping your restaurant clean is everyone’s job. I’ve worked with owners that clean bathrooms and one’s that don’t. The ones that do gain the respect of the staff and have sparkling clean restaurants to show for it. No one likes to clean the bathrooms … so what. You got in the hospitality business to make your home your guest’s home, at least for an hour or so. Treat them well and they will tell their friends.

Lesson: Our industry lost the culture of skill and service. So much concern for the metrics and the math have swept away the ultimate goal. Focus on the basics and watch your numbers come in to line that much easier.

You can have a profitable restaurant and a happy staff, good food cost, and happy customers that come back often and tell their friends. Just follow the basics.

Wishing you success in foodservice – Ed

Ed Zimmerman is a foodservice industry veteran and President of The Food Connector. His almost four decades of foodservice experience includes food manufacturing and distribution leadership, food industry technology, marketing services and restaurant and grocery operations management.

Read more: http://www.foodservice.com/blogs/c/what-i-learned-working-in-a-kitchen/#ixzz1pahDnbSm

 

Τριτοκοσμικό ΑΕΠ…με τουριστικές υπηρεσίες Ευρώπης

15 Μαρτίου, 2012

… σε τιμές βέβαια τριτοκοσμικές θέλουν οι φίλοι μας Ευρωπαίοι, για να ξαναβάλουν στον χάρτη σαν τουριστικό προορισμό την Ελλάδα.

Η ουσία όλων των δημοσιεύσεων που κυκλοφορούν πριν, κατά την διάρκεια και μετά το τέλος της ITB είναι μια.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΙΜΩΝ για να μας ξαναδείτε. Λένε οι Ευρωπαίοι T.Os.

Στην Ρόδο ζητούν μειώσεις 20%-25%, φαντάσου τι θα ζητάνε στην Αθήνα.

Οι αεροπορικές εταιρίες χαμηλού κόστους πιέζουν κάτω από το τραπέζι για συμφωνίες που μόνο προς όφελος των προορισμών δεν είναι. Δείτε πως επηρεάζουν τα στατιστικά στοιχεία οι προσκολήσεις σε αυτές τις εταιρίες.

Η κρουαζιέρα παραπέει κάπου ανάμεσα στα Υπουργεία Ναυτιλίας, Ανάπτυξης, Τουρισμού και Μεταφορών.

Οι καλύτεροί μας επισκέπτες Ρώσοι: Εικόνα διάλυσης παρουσιάζει το γραφείο ΕΟΤ στη Μόσχα, παρά την υψηλή προτεραιότητα που διαμηνύει το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού πως δίνει στην προσέλευση  Ρώσων τουριστών στη χώρα μας.

Διαβάστε και αντίθετες απόψεις.

Από την άλλη ταξιδιωτική οδηγία για την Τουρκία εκδίδει το Ισραήλ, (για δικούς τους λόγους αυτοί) το θέμα είναι πόσο θα επηρεάσει τους Αμερικάνους και όχι μόνο που θα επέλεγαν την Τουρκία σαν τόπο διακοπών.

Άλλο θέμα είναι η μακρά περίοδος από την απόφαση, επιλογή του τόπου διακοπών εως την άφιξη στον τόπο αυτό, με μια τόσο ρευστή κατάσταση ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί σε ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το έχω ξαναγράψει αυτό που μπορεί να έρθει σαν «μάννα εξ ουρανού» και να ανατρέψει όλα τα δεδομένα είναι το last minute. Είναι λογικό οι επισκέπτες να θέλουν να πετύχουν την καλύτερη τιμή για το ταξίδι τους, καθημερινά βομβαρδίζονται από ειδήσεις και άρθρα που περιγράφουν την ζοφερή κατάσταση στην χώρα μας, και τι κάνουν όσοι μας επιλέξουν για προορισμό; απλά δεν βιάζονται καθόλου να οργανώσουν το ταξίδι τους.

Δείτε και πως αλλάζουν οι συνήθειες των τουριστών (καταναλωτών).

Που καταλήγουμε λοιπόν;. Ότι το 2012 θα είναι μια δύσκολή χρονιά;. Ε και; μόνο για τον τουρισμό θα είναι; εδώ μας προετοιμάζουν ήδη για τα νέα μέτρα του Ιουνίου, η χώρα είναι σε προεκλογική τροχιά, τα νέα από τους «σωτήρες» μας προβλέπουν μια τουλάχιστον δεκαετία λιτότητας .

Η παγκόσμια κρίση ήρθε για να μείνει. Αρα τίθετε ένα ακόμα ερώτημα: και τώρα τι κάνουμε; υπάρχουν πάρα πολλές μικρές και όχι μόνο επιχειρήσεις που λειτουργούν στο νεκρό σημείο ίσως και να είναι ζημιογόνες. Πόσο μπορούν να κρατηθούν εν λειτουργία; και τι υπηρεσίες θα προσφέρουν; και τι θα κάνουν όλοι αυτοί αν οι επιχειρήσεις κλείσουν; Μακάρι να είχαμε απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα, δυστυχώς όμως εύκολες λύσεις τουλάχιστον προς το παρών και πάντα για το θέμα του τουρισμού δεν υπάρχουν.

Κάποιες κινήσεις σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο υψώνουν την φωνή τους θεωρώντας αδικία την κατάσταση που ζούμε.

Με σίγουρη λοιπόν την μείωση των επισκεπτών αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε όλοι, ο καθένας απ’ την θέση του στο τουριστικό παζλ είναι να φροντίζει ώστε να μην φύγει κανένας επισκέπτης δυσαρεστημένος, είναι να φροντίσει ώστε να μάθει την ιστορία του (την δικιά του πλευρά της κρίσης όπως ο καθένας μας την βιώνει και την αντιλαμβάνεται). Είναι να τον κάνεις να νιώσει μέλος της οικογένειάς σου, να τον κάνεις να νιώσει φίλος σου. Να φύγει και να νοιάζετε ειλικρινά για τον τόπο και τους φίλους που άφησε πίσω. Να γίνει και αυτός Πρεσβευτής της Ελλάδος στον τόπο του, στην χώρα του και να είναι σε θέση αυτός να απαντάει αντί για εμάς όταν μας «κατηγορούν». Να απαντάει αυτός αντί για εμάς στο twitter στο facebook στα forums κ.λπ. Να μας κάνει αυτός γνωστούς στους κύκλους του.

Ας γυρίσουμε στα βασικά. Ας θυμηθούμε τι σημαίνει για τον καθένα μας Ελληνική φιλοξενία.

Ας γίνουμε φίλοι λοιπόν με τους επισκέπτες μας έτσι και αλλιώς χρόνο θα έχουμε, αφού θα είναι λίγοι, ας τους κάνουμε να νιώσουν ξεχωριστοί, ας τους κάνουμε Έλληνες, περήφανους που μας γνώρισαν και ας ξαναγίνουμε και εμείς περήφανοι που γεννηθήκαμε Έλληνες.


Coffee Time.

27 Νοεμβρίου, 2011

Η ιστορία του καφέ Φραπέ.

Ο καφές φραπέ είναι ένα Ελληνικής επινόησης αφρώδες κρύο ρόφημα. Τα βασικά συστατικά του είναι στιγμιαίος καφές, ζάχαρη, νερό και παγάκια. Η εφεύρεσή του έγινε τυχαία το 1957 από τον

Δημήτριος Βακόνδιος

Δημήτρη Βακόνδιο στη Θεσσαλονίκη. Η δημιουργία του φραπέ ήταν τυχαία. Κατά την διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης στη Θεσσαλονίκη το 1957, ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρίας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας παρουσίαζε ένα νέο προϊόν για παιδιά, ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντάς το με γάλα και χτυπώντας το με σέικερ.

Ο Δημήτριος Βακόνδιος, υπάλληλος του Δρίτσα συνήθιζε να πίνει Nescafé που ήταν στιγμιαίος καφές και παρασκευαζόταν από την Νεστλέ. Σε ένα διάλειμμα που έκανε κατά την διάρκεια της έκθεσης θέλησε να πιει καφέ αλλά επειδή δεν έβρισκε ζεστό νερό, σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το σέικερ για να φτιάξει τον καφέ του με κρύο νερό. Έβαλε καφέ, ζάχαρη και νερό, τα κούνησε και δημιούργησε τον πρώτο καφέ φραπέ της ιστορίας. Μετά από χρόνια δήλωνε ότι δε μπορούσε να συνειδητοποιήσει πως ένα απλό πείραμα τον οδήγησε στην εφεύρεση του διασημότερου ροφήματος στην Ελλάδα.
Η λέξη frappé είναι γαλλική και σημαίνει χτυπημένος ή ανακατεμένος. Ως ξένη λέξη κανονικά δεν κλίνεται (το φραπέ). Όμως, σε αντίθεση με τις περισσότερες γαλλικές λέξεις που έχουμε δανειστεί και παραμένουν άκλιτες, στην ονομαστική επικράτησε να αποκτά κατάληξη και να κλίνεται (ο φραπές, του φραπέ, οι φραπέδες κλπ.), κυρίως στην καθομιλουμένη. Άλλωστε αυτό παραπέμπει και στην  κλίση της λέξης «καφές». Ενίοτε στον προφορικό λόγο απαντά η μορφή «φραπεδιά» (π.χ.: «Πιάσε μια φραπεδιά») ή, σπανιότερα, «φραπεδούμπα» ή «φράπα» ή «φραπεδοπούλα». «Φραπόγαλο» είναι ο φραπέ με γάλα. Ο φραπέ χαρακτηρίζει την «ανεμελιά» και τον «ωχαδερφισμό» που παρατηρείται συχνά στους Έλληνες, λόγω του γεγονότος ότι συνήθως πίνεται με αργούς ρυθμούς, με παρέα, με χαλαρή διάθεση, παίζοντας τάβλι, ή συζητώντας περί ανέμων και υδάτων.

Στη Γαλλία frappé σημαίνει ένα παγωμένο ρόφημα που παρασκευάζεται επίσης χτυπώντας το σε σέικερ, αλλά από γάλα ή χυμό φρούτων χωρίς καφέ και δεν έχει σχέση με τον ελληνικό φραπέ.
Εκτός Ελλάδας, ο καφές frappé μπορεί να βρεθεί σε όλες τις επίσημες ελληνικές υπηρεσίες και ελληνικές μόνιμες αντιπροσωπείες στο εξωτερικό, σε όλα τα υπό ελληνική σημαία εμπορικά πλοία καθώς και σε εκείνα των οποίων τα πληρώματα είναι Έλληνες. Επίσης στα αεροπλάνα των ελληνικών αεροπορικών εταιρειών και ξένων που προσεγγίζουν ελληνικά αεροδρόμια, καθώς και σε όλα τα «στέκια» των Ελλήνων του εξωτερικού. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει σε αρκετά σουπερμάρκετ της Γερμανίας, ενώ ένα παρόμοιο ρόφημα με την ονομασία Frappucino σερβίρεται από την αλυσίδα Στάρμπακς σε επιλεγμένα σημεία.

Φραπές έχει βρεθεί να προσφέρεται στο Βουκουρέστι, στο Μπιλμπάο της Ισπανίας (απέναντι από το πανεπιστήμιο), όπως και στο Όσλο της Νορβηγίας (στο Μουσείο του Mουνχ). Αρκετοί καταστηματάρχες στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης έχουν πάντα διαθέσιμο φραπέ για τους Έλληνες τουρίστες-πελάτες τους. Τέλος, αξιοσημείωτο είναι ότι το περίπτερο της Nescafe στο Hip Hop Kemp, ένα φεστιβάλ hip hop μουσικής που γίνεται κάθε Αύγουστο στο Hradec Kralove της Τσεχίας, σερβίρει και αυτό φραπέ. Είναι πολύ δημοφιλής σε τουρίστες που επισκέπτονται την Ελλάδα, ορισμένοι εκ των οποίων, τον αναμειγνύουν με διάφορες χαρακτηριστικές ελληνικές γεύσεις, όπως π.χ. με ούζο.

Ο φραπές πίνεται επίσης σε μικρές ποσότητες στην Ταϊλάνδη, στην Μαλαισία, ενώ τα τελευταία χρόνια οι βαλκάνιοι μετανάστες στην Ελλάδα τον μετέφεραν στις πατρίδες τους, αλλά χωρίς μεγάλη διάδοση και με διαφορές (π.χ. στη Βουλγαρία πολλές φορές χρησιμοποιείται κόκα-κόλα αντί νερού, ενώ στη Σερβία προστίθεται πάντα παγωτό). Εισήχθη πριν κάποια χρόνια και σε άλλες μεσογειακές χώρες, όπως η Ισπανία, όμως δεν είχε μεγάλη επιτυχία. Χαρακτηριστικό ίσως της εξάπλωσής του είναι το γεγονός πως βρέθηκε να προσφέρεται – διαφημιζόμενος μάλιστα στα Ελληνικά – ως και σε όαση ερήμου στην Τυνησία

Πηγή