Η υπεραλίευση μας αφορά

21 Νοεμβρίου, 2014

Η υπεραλίευση μας επηρεάζει όλους: από το μικρό ψαρά και τον ιχθυοπώλη, μέχρι τον καταναλωτή, το δύτη, τον παραθεριστή.

Εδώ και δεκαετίες διαδραματίζεται ένα άδικο και ξέφρενο κυνήγι μέχρι το τελευταίο ψάρι από έναν υπέρογκο και καταστροφικό στόλο πλοίων – τεράτων​. Λεηλατούν τους ωκεανούς, πιάνουν 2-3 φορές περισσότερα ψάρια από ό,τι αντέχουν οι θάλασσες, καταστρέφουν το βυθό, κλέβουν την ψαριά από τους μικρούς παράκτιους αλιείς, φαληρίζουν παράκτιες τοπικές κοινωνίες και σύντομα θα στερήσουν από τον καταναλωτή ένα βασικό στοιχείο της διατροφής του, το ψάρι.

Η υπεραλίευση μας επηρεάζει όλους: από το μικρό ψαρά και τον ιχθυοπώλη, μέχρι τον καταναλωτή, το δύτη, τον παραθεριστή.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, και μαζί τους ο Έλληνας Υπουργός Αλιείας, έχουν την ευκαιρία να επανορθώσουν​.​ Καλούντα​ι​ να μειώσουν τον αλιευτικό στόλο σε ένα βιώσιμο επίπεδο ξεκινώντας από την απόσυρση των πιο καταστροφικών ​πλοίων-τεράτων, να προωθήσουν την μικρή, βιώσιμη και πιο δίκαιη αλιεία και να να προχωρήσουν στη δημιουργία θαλάσσιων καταφυγίων. Πρώτη στάση στο δρόμο για την προστασία των ​θαλασσών μας, το Συμβούλιο των υπουργών αλιείας στις 15-16 Δεκεμβρίου, όπου οι πολιτικοί καλούνται να μοιράσουν για πρώτη φορά τις ευρωπαικές ψαριές με δίκαιο και βιώσιμο τρόπο.​​

link: Youtube


Αδειάζοντας ωκεανούς

23 Φεβρουαρίου, 2013

Της Τασουλας Καραϊσκακη

Το ψάρι είναι εξαιρετική τροφή, έδεσμα και γιατρικό. Αλλά το ψαρεύουμε, το εμπορευόμαστε και το καταναλώνουμε άτσαλα. Σαν να πρόκειται η θάλασσα να μη στερέψει ποτέ από το επικερδές εμπόρευμα, το νόστιμο προϊόν. Με πρακτικές που καταστρέφουν τον φυσικό πόρο.

Ακόμη και σήμερα, ύστερα από οδηγίες, ρυθμίσεις, εκστρατείες ενημέρωσης, γρι γρι και μηχανότρατες (αποτελούν το 5% του στόλου, αλλά αλιεύουν το 58% των ψαριών) σαρώνουν τους βυθούς, «ξυρίζοντας» φωλιές ψαριών, αποικίες κοραλλιών, λιβάδια ποσειδωνίας, και προωθούν στην αγορά μόνο τα εμπορικά είδη. Σε έρευνα που έγινε σε μηχανότρατες στην Ανατολική Μεσόγειο, από τα 162 είδη που αλιεύτηκαν μόνο τα δύο ήταν «ζητούμενα». Τα 34 ήταν διάφορα ψάρια «χαμηλής» εμπορικής αξίας και τα 126 ανεπιθύμητα. (Παγκοσμίως αλιεύονται κάθε χρόνο 85 εκατ. τόνοι ψαριών, από 18 εκατ. τόνους το 1950. Από αυτά, τα 27 εκατ. τόνοι ξαναπετιούνται στη θάλασσα γιατί δεν έχουν εμπορική αξία.)

Το 65% έως 75% των γνωστών ψαριών αλιεύονται σε μεγέθη μικρότερα του επιτρεπομένου, πολύ πριν από την πρώτη αναπαραγωγή… Ετσι, συναγρίδα, φαγκρί, σαργός, μπαρμπούνι, μελανούρι, κουτσομούρα, χταπόδι, γαρίδα, καραβίδα, αστακοί (ας όψεται ο συρμός της αστακομακαρονάδας) ψαρεύονται πλέον σε όλο και μικρότερες ποσότητες. Ακόμη και η μαρίδα μειώθηκε (έφτασαν να αλιεύονται 3.000 τόνοι από 4.500 το 2001).Τεράστια είναι η ζημιά στα μεγάλα ψάρια, τον βακαλάο, τον τόνο, τον ξιφία, το σαλάχι, τον γαλέο… Ψάρια κοινά, αδιάσπαστο κομμάτι της ελληνικής φύσης και κουλτούρας, κοντεύουν να χαθούν. Τη θέση τους παίρνουν είδη ξενικά (600 νέα είδη έχουν μπει στη Μεσόγειο) και μέδουσες, τσούχτρες, μικρά ψάρια, όπως π.χ. η γάμπαρη με την οποία τρεφόταν η, πλέον σπάνια, πεσκανδρίτσα.

Χρόνια τώρα φωνάζουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, να φτιαχτούν καταφύγια ειδών, περιοχές όπου να απαγορεύεται το ψάρεμα ώστε να μπορούν να αναπαραχθούν και να συντηρηθούν οι πληθυσμοί των ψαριών. Αλλά δεν θέλουμε να σκεφτόμαστε το αύριο. Θέλουμε να στραγγίσουμε και το τελευταίο ιχθυοαπόθεμα. Προκειμένου να τροφοδοτηθεί η αγορά τώρα, ας αποδεκατιστούν τα πελάγη. Καθαρό έγκλημα κατά της ζωής. Δεν είναι μόνο ότι ενδέχεται να μην έχουμε να τρώμε ψάρια στο μέλλον. Είναι ότι αλλάζουμε το περιεχόμενο των ωκεανών. Τη μήτρα της ζωής.

Πηγή: kathimerini

Αξίζει να δείτε ντοκιμαντέρ του Εξάντα «Κλέβοντας απ’ τους φτωχούς»

γυρίστηκε στη Σενεγάλη, όπου η πειρατική αλιεία που διεξάγουν τεράστια σκάφη ανεπτυγμένων κρατών αποστερεί από τους κατοίκους τον βασικό πόρο διαβίωσής τους.

Δείτε το video εδώ

Και εδώ μερικά καλά νέα για τους ψαράδες στην Σενεγάλη

 


Στήριξε τους παράκτιους ψαράδες

30 Οκτωβρίου, 2012

Η Greenpeace και οι παράκτιοι ψαράδες θέλουν την βοήθειά μας

Τόσο οι παλιές, όσο και οι σημερινές πολιτικές σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ευνοούν τα  μεμονωμένα συμφέροντα των πιο ισχυρών, δηλαδή των μεγάλων αλιευτικών σκαφών. Τα σκάφη αυτά συντηρούνται χάρη σε επιδοτήσεις, που πληρώνουν οι φορολογούμενοι πολίτες. Και παρά το γεγονός ότι οι παράκτιοι ψαράδες αντιπροσωπεύουν το 80% των Ευρωπαίων αλιέων, καρπώνονται μόνο το 20% των αλιευτικών ποσοστώσεων και άρα διαθέσιμης ψαριάς. Το υπόλοιπο 80% των ποσοστώσεων πηγαίνει στην καταστροφική βιομηχανική αλιεία. Όσο όμως αποδυναμώνονται οι παράκτιοι ψαράδες, τόσο περισσότερο κινδυνεύουν τα ψάρια και οι θάλασσές μας.


© Greenpeace / Sotiria Psarou

Καθώς η Κοινή Αλιευτική Πολιτική της Ευρώπης αναθεωρείται για πρώτη φορά σε μία δεκαετία, η Greenpeace συνεργάζεται με παράκτιους αλιείς, ώστε η υγεία των θαλασσών και των αποθεμάτων τους να τεθούν στον πυρήνα της.

Στη χώρα μας, η παράκτια αλιεία είναι μία από τις σπουδαιότερες δραστηριότητες τόσο για οικονομικούς, όσο και για κοινωνικούς λόγους. Απασχολεί δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας και αποτελεί το μοναδικό μέσο βιοπορισμού για πολλές οικογένειες. Ειδικά σε απομακρυσμένα νησιά και περιοχές όπου συνήθως δεν υπάρχει εναλλακτική απασχόληση, η αλιεία μαζί με τον τουρισμό αλληλοστηρίζονται και επιτρέπουν σε αυτούς τους ανθρώπους να επιβιώνουν σε τόπους που διαφορετικά θα είχαν ερημώσει.

Έλα μαζί μας για να βοηθήσουμε τον αγώνα των παράκτιων ψαράδων και των τοπικών κοινωνιών που εκπροσωπούν, ώστε να εξασφαλίσουμε ένα μέλλον με αρκετό ψάρι στο πιάτο μας και περισσότερο ακόμη στις θάλασσες.

Μαζί, μπορούμε να γίνουμε μία φωνή ζητώντας την πραγματική αλλαγή αυτού του τόσο καταστροφικού μοντέλου θαλάσσιας εκμετάλλευσης, περνώντας στην αξιοποίηση της θαλάσσιας ζωής προς όφελος της οικονομίας, της τοπικής κοινωνίας αλλά των καταναλωτών.

link


Τα θαλάσσια καταφύγια είναι η μόνη διέξοδος για τον κλάδο των ψαράδων

1 Ιανουαρίου, 2012

ΑΝΤΖΕΛΑ ΛΑΖΟΥ

Υπεύθυνη εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΖΩΗ ΛΙΑΚΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 06 Σεπτεμβρίου 2011

Τα θαλάσσια καταφύγια δεν αποτελούν λύση μόνο για την προστασία των θαλασσών αλλά καθιστούν βιώσιμη την αλιεία προσφέροντας ανάπτυξη στις τοπικές κοινωνίες. Αυτό επισημαίνει η Αντζελα Λάζου, υπεύθυνη εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον, υπογραμμίζοντας και την ευθύνη των καταναλωτών στον αφανισμό πολλών ψαριών. 

1 Από την καλοκαιρινή σας εκστρατεία «Ψαρεύοντας την αλήθεια» τι αποκομίσατε;
Χιλιάδες άνθρωποι ενημερώθηκαν για την περιβαλλοντική κρίση των θαλασσών μας. Επίσης, πολλοί υπέγραψαν αίτημα προς το αρμόδιο υπουργείο για την προστασία της θάλασσας και αποφάσισαν να σταθούν στο πλάι της Greenpeace για να απαιτήσουμε μαζί τη ζωή πίσω στις θάλασσες.
2 Πόσο έτοιμοι είναι για να προχωρήσουν σε μια τέτοια κίνηση;
Αναγνωρίζουν τη δημιουργία ενός θαλάσσιου καταφυγίου ως τη μοναδική λύση για να προστατεύσουν τη θάλασσα και το επάγγελμά τους και την απαιτούν από την πολιτική ηγεσία. Μένει τώρα το αρμόδιο υπουργείο να εισακούσει το αίτημα.
3 Πού συναντήσατε δυσκολίες;
Η μόνη αντίδραση που συναντήσαμε ήταν από την πλευρά της μέσης αλιείας, η οποία κάνει και τη μεγαλύτερη ζημιά στη θάλασσα. Είναι αυτή που θα πρέπει να περιοριστεί πρώτη.
4 Σε ποια σημεία των θαλασσών η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη;
Με το 82% των αλιευτικών αποθεμάτων στη Μεσόγειο να υπεραλιεύεται και με τις πλήρως προστατευόμενες περιοχές της Μεσογείου να αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 1% της θάλασσας, είναι ασφαλές να πούμε ότι όλες οι θάλασσες έχουν χτυπήσει κόκκινο!
5 Τι μπορεί να γίνει;
Να υπάρξει μια ολοκληρωμένη πολιτική και να παρθούν μέτρα σήμερα.
6 Οι πιο πλούσιες θάλασσες;
Οι ελληνικές θάλασσες ήταν πάντα προικισμένες με πλούσια ζωή.
7 Τα θαλάσσια καταφύγια θα προφυλάξουν τις θάλασσες;
Οι πληθυσμοί των ψαριών προσφέρουν στους ψαράδες άφθονες ποσότητες για να αλιεύσουν, δίχως τον κίνδυνο να καταστρέψουν τις ίδιες τις περιοχές αναπαραγωγής.
8 Τι άλλο μπορεί να γίνει;
Μια ολοκληρωμένη πολιτική για τη θάλασσα.
9 Αν περιοριστεί ο χώρος αλιείας, δεν θα περιοριστεί το εισόδημα των ψαράδων;
Αποτελεί μέσο βιοπορισμού για 40.000 ανθρώπους στη χώρα μας. Ο κλάδος αυτός όμως σιγά σιγά πεθαίνει και το εισόδημα του ψαρά έχει ήδη συρρικνωθεί. Τα θαλάσσια καταφύγια είναι η μόνη διέξοδος.
10 Οι ψαράδες στο Αιγαίο έχουν ευθύνη για την καταστροφή;
Οι παράκτιοι ψαράδες φαίνεται να είναι έτοιμοι να αποδεχτούν την ευθύνη που τους αναλογεί και να προστατεύσουν τον φυσικό μας πλούτο.
11 Πόσα από τα ψάρια που φτάνουν στο πιάτο μας είναι «απαγορευμένα»;
Είναι δύσκολο να υπολογίσουμε το νούμερο, αφού ένα από τα προβλήματα της ελληνικής αλιείας είναι ο έλεγχος και η καταγραφή των εκφορτώσεων των αλιευτικών σκαφών στα λιμάνια.
12 Απαγορεύεται η αλιεία τους αλλά βρίσκονται στο εμπόριο…
Λόγω της έλλειψης ελέγχου από την πλευρά του αρμόδιου υπουργείου.
13 Οι γαστρονομικές τάσεις πόσο επηρεάζουν;
Μέσα από τις καταναλωτικές μας συνήθειες και την αγοραστική μας δύναμη μπορούμε να πιέσουμε για την προστασία της θάλασσας.
14 Οι υδατοκαλλιέργειες μπορούν να βοηθήσουν στην προσπάθεια διάσωσης των θαλασσών;
Με τον τρόπο που πραγματοποιούνται σήμερα επιτείνουν την κρίση, αφαιρώντας πολλαπλάσιους θαλάσσιους πόρους σε σχέση με αυτούς που παράγουν.
15 Είναι επιβλαβείς για τον θαλάσσιο πλούτο;
Συνδέονται με την κατάληψη ακτών και την υποβάθμιση παράκτιων περιοχών. Σημαίνουν επιβάρυνση του παράκτιου θαλάσσιου περιβάλλοντος με οργανικό φορτίο (τροφή, απόβλητα) και χημικές ουσίες (φάρμακα, καθαριστικά, antifouling) επηρεάζοντας την ποιότητα του νερού και τα θαλάσσια οικοσυστήματα.
16 Ποιο είναι το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα για τον πλανήτη;
Οι κλιματικές αλλαγές αποτελούν τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική κρίση που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος παγκοσμίως. Πρέπει να στραφούμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
17 Παράδειγμα δράσης για το περιβάλλον που ανέτρεψε την κατάσταση;
Η διεθνής εκστρατεία της Greenpeace για την προστασία και τη σωτηρία της Ανταρκτικής. Οταν ξεκινήσαμε, πολύ λίγοι πίστευαν ότι θα καταφέρναμε την πλήρη προστασία της από τα καταστροφικά σχέδια εξόρυξης πετρελαίου και ορυκτών καυσίμων. Κι όμως καταφέραμε να ανακηρυχθεί η Ανταρκτική παγκόσμιο καταφύγιο.
18 Για την Ελλάδα;
Η νίκη της Greenpeace αλλά και των ελλήνων καταναλωτών απέναντι στα μεταλλαγμένα.
19 Πότε σταματάει η διαμαρτυρία και ξεκινά η δράση;
Οταν η δράση σου συνοδεύεται από συγκεκριμένες λύσεις για ένα καλύτερο αύριο.
20 Η περιβαλλοντική συνείδηση των Ελλήνων σε σχέση με τους Ευρωπαίους;
Ως λαός έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας για την προστασία του περιβάλλοντος. Σήμερα, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, η πρόκληση της προστασίας μοιάζει ακόμη μεγαλύτερη.
Η συνέντευξη στα ΝΕΑ
Πηγή: Greenpeace

Greenpeace Οδηγός Καταναλωτών.

26 Ιανουαρίου, 2011

Κυκλοφόρησε ο Νέος  Οδηγός Καταναλωτών της Greenpeace για τα μεταλλαγμένα.

Δείτε το video της Greenpeace

Διαβάστε τον Οδηγό των Μεταλλαγμένων εδώ