Φάτε Ψάρια!!!!

2 Δεκεμβρίου, 2011

«Το συμπέρασμα είναι περισσότερο ψάρι, περισσότερη εγκεφαλική ουσία, λιγότερο Αλτσχάιμερ»

Ακόμα μια μελέτη που δείχνει ότι η συστηματική κατανάλωση ψαριού ωφελεί σημαντικά την μνήμη και την υγεία του εγκεφάλου, ανακοίνωσαν αμερικανοί επιστήμονες.

Όπως έδειξε, όσοι τρώνε ψητό ή βραστό ψάρι τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, προάγουν την υγεία του εγκεφάλου τους.

Στη μελέτη συμμετείχαν 260 εθελοντές, μέσης ηλικίας 71 ετών. Τομογραφίες του εγκεφάλου τους έδειξαν πως όσοι έτρωγαν συστηματικά ψάρι είχαν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάζουν ενδείξεις καταστροφής των εγκεφαλικών κυττάρων στην περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη βραχυχρόνια μνήμη.

Βραχυχρόνια μνήμη είναι λ.χ. να θυμηθεί κανείς έναν τηλεφωνικό αριθμό που μόλις του είπαν.

Οι ίδιοι εθελοντές είχαν και λιγότερες πιθανότητες να πάσχουν από νόσο Αλτσχάιμερ ή ήπια νοητική διαταραχή, η οποία πολλές φορές εξελίσσεται σε άνοια, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Σάιρους Ρατζί, από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίο του Πίτσμπουργκ.

Αρκετές μελέτες έχουν συσχετίσει την πλούσια σε ψάρια διατροφή με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης Αλτσχάιμερ, αλλά η παρούσα βασίστηκε σε απεικονίσεις του εγκεφάλου και όχι σε τεστ νοητικής λειτουργίας και έτσι είναι η πρώτη που τεκμηριώνει άμεση σχέση της κατανάλωσης ψαριών με την δομή του εγκεφάλου.

«Το συμπέρασμα είναι περισσότερο ψάρι, περισσότερη εγκεφαλική ουσία, λιγότερο Αλτσχάιμερ», είπε παραστατικά ο δρ Ρατζί.

Η μελέτη παρουσιάσθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βορείου Αμερικής (RSNA).

Από τους 260 εθελοντές, οι 163 έτρωγαν ψάρια από 1 έως 4 φορές την εβδομάδα. Κατά την έναρξη της μελέτης οι εθελοντές συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για την κατανάλωση ψαριών και τον τρόπο μαγειρέματος, ενώ οι απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου τους έγιναν, κατά μέσον όρο, 7 χρόνια αργότερα.

Το 47% απ’ όσους σπανίως έτρωγαν ψάρι, παρουσίασαν τελικά καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων και νόσο Αλτσχάιμερ ή ήπια νοητική διαταραχή.

Το αντίστοιχο ποσοστό μεταξύ όσων έτρωγαν ψάρι τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα ήταν μόλις 3%.

Για την εξαγωγή των συμπερασμάτων τους οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν όλους τους παράγοντες κινδύνου έκπτωσης της μνήμης, μεταξύ των οποίων την ηλικία, το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο, την παχυσαρκία και το επίπεδο της σωματικής δραστηριότητας.

Το όφελος των ψαριών αποδίδεται στα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που περιέχουν – ένα είδος λίπους που υπάρχει σε αφθονία στα λιπαρά ψάρια, όπως το σκουμπρί, η σαρδέλα, ο σολομός και ο τόνος.

Ta Neaonline


Για όλα φταίει η Coca Cola.

16 Νοεμβρίου, 2011

Άδικα κατηγορούνται τα αναψυκτικά; Η είναι παιχνίδι των διατροφικών εταιριών;

 

Ευχαριστούμε τον αναγνώστη που αναφέρθηκε σε ένα άρθρο γραμμένο από διαιτολόγο σχετικά με την απενεχοποίηση των αναψυκτικών. Βασικά το άρθρο μας λέει ότι τα αναψυκτικά δεν είναι τόσο κακά τελικά. Το άρθρο είναι ένα τέλειο παράδειγμα που δείχνει τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν οι μεγάλες εταιρίες τροφίμων. Μιλάμε για στρατηγικές που περιέγραψαν σε αναφορά τους, 2 καθηγητές Διατροφικής Πολιτικής των Πανεπιστημίων Yale και Michigan όπου περιγράφουν τις στρατηγικές των μεγάλων εταιριών τροφίμων εις βάρους της δημόσιας υγείας. Για να δούμε τι λέει το άρθρο:
Στρατηγική εταιριών: Δίνουν έμφαση στη σωματική δραστηριότητα και όχι στη διατροφή.
Τι μας λέει ο διαιτολόγος στο άρθρο; «Λεπτομερείς μελέτες των διατροφικών συνηθειών μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι φταίει κυρίως το δεύτερο, δηλαδή η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, παρά οι σύγχρονες διατροφικές συνήθειες.» Λάθος. υπάρχουν άλλες τόσες έρευνες που δείχνουν ότι τα αναψυκτικά ευθύνονται για πολλά προβλήματα υγείας και την αύξηση βάρους.
Στρατηγική εταιριών: Υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν καλές η κακές τροφές.
Τι μας λέει ο διαιτολόγος στο άρθρο: «Καταρχήν, να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπάρχουν καλά και κακά τρόφιμα, υπάρχει μόνο καλή και κακή διατροφή.» Σοβαρά; το ίδιο είναι ένα ποτήρι αναψυκτικό και το ίδιο ένα μήλο; Ενώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ναι υπάρχουν κακές τροφές η μάλλον καλύτερα άχρηστες τροφές, γιατί πραγματικά ένα αναψυκτικό πέρα ότι μπορεί να βλάψει δεν έχει να προσφέρει καμιά θρεπτική ουσία.
Στρατηγική Εταιριών: Επικρίνουν και αμφισβητούν…

επιστημονικές μελέτες που βλάπτουν τη βιομηχανία και προσλαμβάνουν γνωστούς επιστήμονες να διεξάγουν μελέτες και να ενεργούν ως σύμβουλοι κυρίως για να αντιμετωπίσουν επιστημονικές έρευνες που ενοχοποιούν τα προϊόντα τους.
Νομίζουμε ότι διαβάζοντας το άρθρο θα διαπιστώσετε πως έχει εφαρμοστεί και αυτή η τρίτη στρατηγική.
Πάντως είναι απαράδεκτο αυτό το άρθρο όχι μόνο γιατί παραπληροφορεί τους γονείς αλλά και γιατί προέρχεται από κάποιον που υποτίθεται ο καταναλωτής περιμένει να λάβει αξιόπιστες και αντικειμενικές πληροφορίες.
Άλλο να λες στο γονιό ότι αν πιει το παιδί σου ένα αναψυκτικό που και που δεν θα χαθεί ο κόσμος, και άλλο να λες ότι τελικά όλες οι έρευνες που δείχνουν ότι τα αναψυκτικά μπορεί να βλάπτουν δεν ισχύουν και ότι τα αναψυκτικά τελικά είναι σχεδόν ακίνδυνα, γιατί πραγματικά αυτό δεν ισχύει. Κοιτάξτε το άρθρο με τις στρατηγικές και θα καταλάβετε.
link: http://natofao.blogspot.com

Παγκόσμια έρευνα «WORLD MENU REPORT»

16 Μαρτίου, 2011

Foodonomics: Το νέο παγκόσμιο κίνημα που θέλει να ξέρει περισσότερα όταν τρώει εκτός σπιτιού. Ο κλάδος της εστίασης μέρος της λύσης για καλύτερη διατροφή.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας

«WORLD MENU REPORT» που διενεργήθηκε και παρουσιάστηκε από τη Unilever Food Solutionsσήμερα, «9 στους 10 απαιτούν περισσότερη πληροφόρηση όταν τρώνε εκτός σπιτιού». Παρόλη την παγκόσμια αποδοχή της σημασίας της υγιεινής διατροφής, το χαμηλό επίπεδο πληροφόρησης αναγνωρίζεται ως εμπόδιο για τη στροφή σε υγιεινότερες επιλογές στην εστίαση.

Η έρευνα που διεξήγαγε ο κλάδος τροφίμων της Unilever που απευθύνεται σε επαγγελματίες μαζικής εστίασης, πραγματοποιήθηκε σε 7 χώρες, σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 3.500 ατόμων με τη μορφή συνεντεύξεων και φέρνει στο φως την αυξημένη ανάγκη για τον κλάδο της εστίασης να παρέχει μεγαλύτερη πληροφόρηση σχετικά με το τι περιέχουν τα τρόφιμα που χρησιμοποιούνται στα μενού, ποια η προέλευση και οι προδιαγραφές ασφαλείας των συστατικών. Με τον τρόπο αυτό θα συμβάλλει σε περισσότερο συνειδητοποιημένες διατροφικές επιλογές εκτός σπιτιού.

Μάλιστα, το 87% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι η γνώση του διαθρεπτικού περιεχομένου των γευμάτων τους θα επηρέαζε τις επιλογές τους εκτός σπιτιού, ενώ σημειώνουν πως κάτι τέτοιο θα τους οδηγούσε σε πιο υγιεινές επιλογές γευμάτων.

Στο πλαίσιο της παρουσίασης της έρευνας, αναφέρθηκε ο «παγκοσμιοποιημένος» όρος FOODONOMICS, ο οποίος στην ουσία αποτυπώνει τη διεθνή τάση των ανθρώπων να ξέρουν περισσότερα για τα πιάτα που παραγγέλνουν«Ό,τι είναι το χρήμα για τα οικονομικά (economics) είναι η τροφή (FOOD) για τα FOODONOMICS», τόνισε ο κ. Γιάννης Καπλανέλης, Διευθύνων Σύμβουλος της Unilever Food Solutions στην Ελλάδα και τηνΚύπρο.

Με βάση την έρευνα, τρία (3) είναι τα πρώτα πράγματα που θέλει να ξέρει ο καταναλωτής όταν γευματίζει έξω από το σπίτι:

  1. την προέλευση των τροφίμων
  2. πώς έχουν παρασκευαστεί και μαγειρευτεί
  3. τη διαθρεπτική τους αξία

Επιπλέον, τα 2/3 των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι θα έβλεπαν θετικά την προσθήκη σημάνσεων και πληροφοριών στο μενού τους, που να αφορούν τη χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, λιγότερο αλάτι και χαμηλές θερμίδες.

Στο δυτικό κόσμο, οι άνθρωποι θα επιθυμούσαν επίσης πιο σαφείς πληροφορίες για την περιεκτικότητα σε αλάτι, ενώ στην Κίνα ζητούν κι άλλες πληροφορίες για τις βιταμίνες και τις πρωτεΐνες που περιέχει το φαγητό τους.

Όμως σε όλες τις χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, καταγράφεται έλλειψη διατροφικής πληροφόρησης. Αντίστοιχα, δε φαίνεται όλες οι χώρες να συμφωνούν για τον τρόπο με τον οποίο η πληροφόρηση πρέπει να διοχετεύεται, λόγω της διαφοράς κουλτούρας.

Στην εκδήλωση συμμετείχε ο κ. Ηλίας Μαμαλάκης, ο οποίος σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας δήλωσε:

Tα τελευταία χρόνια ακόμα και στη χώρα μας υπάρχει μια τάση για να καλυτερεύσουμε την ποιότητα τροφής εκτός σπιτιού, χρησιμοποιώντας αγνά ελεγμένα υλικά, απαλούς τρόπους μαγειρέματος προσπαθώντας ταυτόχρονα να δώσουμε γεύση και άρωμα στα παρασκευάσματα.Τα σχολεία πλέον εκπαιδεύουν τους μικρούς μαθητές να έχουν οικολογική συνείδηση στην καθημερινότητά τους, στην αυτοδιαχείριση του οργανισμού τους, στη διαχείριση των σκουπιδιών και κυρίως της τροφής. Σοβαρά εστιατόρια, αλλά και μεγάλες αλυσίδες γρήγορης εστίασης πλέον διαφημίζουν τη χρήση ελαιολάδου, βιολογικών λαχανικών και ήπιων τρόπων μαγειρέματος.Υπάρχει μια αλλαγή στη διατροφική συνείδηση του κόσμου. Αυτήν πρέπει να ενισχύσουμε, αυτήν πρέπει να βοηθήσουμε».

Ως κανάλι – κλειδί για την πληροφόρηση, σύμφωνα με την έρευνα αναδεικνύεται ο κλάδος προϊόντων και υπηρεσιών της εστίασης, ο οποίος πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία να αποκαλύψει με διαφάνεια «τι υπάρχει στα φαγητά» και να ενισχύσει έτσι την προσπάθεια των καταναλωτών να τρώνε υγιεινότερα έξω από το σπίτι.

Η παγκόσμια έρευνα, «WORLD MENU REPORT» που «έτρεξε» η Unilever Food Solutions, όχι απλά αποτυπώνει τις πιο σύγχρονες τάσεις στο φαγητό εκτός σπιτιού, αλλά υποδεικνύει και το νέο ρόλο που καλείται να υιοθετήσει η βιομηχανία της εστίασης, ώστε να ανανεώσει τη σχέση της με τον καταναλωτή και να ενισχύσει τη βιωσιμότητά της σε μια περίοδο γεμάτη προκλήσεις.

«Οι προμηθευτές τροφίμων και προϊόντων εστίασης, τα εστιατόρια, οι καντίνες, τα σχολεία, οι καφετέριες πρέπει να είναι μέρος της λύσης και να απαντήσουν στην ανάγκη για περισσότερη γνώση και πληροφόρηση.

ΟΙ ΣΕΦ ΕΧΟΥΝ ΜΕΡΙΔΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΣΥΝΗΘΕΙΩΝ ΥΓΙΕΙΝΟΤΕΡΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ.Δικό μας μέλημα να τους εμπνέουμε με προϊόντα και υπηρεσίες κάθε μέρα,», επεσήμανε χαρακτηριστικά ο κ. Γιάννης Καπλανέλης.

Διαβάστε την έκθεση εδώ

ygeia.tanea.gr


Τέλος εποχής για την κρητική κουζίνα;

12 Μαρτίου, 2011

A Village Tavernaphoto © 2009 Vassil Tzvetanov | more info                                         (via: Wylio)

Σημαίνει μια κουζίνα που στηρίζεται στο λάδι και στις ελιές, στα όσπρια, στο παξιμάδι, στα λαχανικά και στα χόρτα, στο τυρί; Που έχει λίγο κρέας, για τις γιορτές; Που χρησιμοποιεί ό,τι παράγει η γη της Κρήτης- και είναι τόσα αυτά που παράγει- κι ό,τι ζει στις θάλασσες και στα βουνά της; Που βασίζεται, δηλαδή, σε τοπικά και εποχιακά προϊόντα; Κυρίως, σημαίνει μια κουζίνα με γεύσεις λιτές, σαφείς και «αυθεντικές», μια κουζίνα που χαρακτηρίζεται από μια θαυμαστή συνέχεια από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα; Κι αυτή η συνέχεια έχει καθοριστεί από τη γεωγραφία του νησιού;

Στην πραγματικότητα όμως η κουζίνα ενός τόπου είναι κάτι πολύ περισσότερο από υλικά… Έχει να κάνει με συμπεριφορές στο τραπέζι, με την κουλτούρα του φαγητού και με επιλογές που διαμορφώνονται κι από άλλους παράγοντες, εκτός από τις διαθέσιμες πρώτες ύλες. Η ελιά, για παράδειγμα, μπορεί να καλλιεργείται στην Κρήτη από τα Μινωϊκά χρόνια αλλά για ένα μεγάλο διάστημα οι Κρητικοί κάθε άλλο παρά κατανάλωναν άφθονο λάδι κι ελιές. Στις αρχές του 13ου αιώνα η Βενετία κατέλαβε την Κρήτη και ένα αιώνα μετά εφάρμοσε εντατική ελαιοκαλλιέργεια στο νησί. Εν τω μεταξύ επικέντρωσε το ενδιαφέρον της στα δημητριακά και στα αμπέλια, έτσι που οι ξένοι περιηγητές παρατηρούσαν με απορία ότι οι Κρητικοί δεν είχαν να φάνε ελιές. Όταν όμως αναφερόμαστε στη διατροφή 100 χρόνων, αντιμετωπίζουμε μια –έστω επιβεβλημένη- παράδοση. Η πολιτική λοιπόν- και στη συγκεκριμένη περίπτωση η πολιτική ενός κατακτητή- είναι ένας παράγοντας διαμόρφωσης της διατροφής και της κουζίνας ενός τόπου. Επιπλέον, οι μονοκαλλιέργειες διαταράσσουν την ισορροπία των νοικοκυριών και πολύ συχνά προκαλούν κοινωνική φτώχεια. Τα φαινόμενα αυτά οξύνονται δραματικά όταν υπάρχει και στυγνή εκμετάλλευση από τη μεριά κατακτητών.

Στη διάρκεια της Ενετοκρατίας ένα μεγάλο μέρος των κατώτερων κοινωνικά στρωμάτων επιβίωσε καταναλώνοντας χόρτα κι άλλες ταπεινές τροφές. Ο τρόπος που διατρέφονταν αποτελεί παράδοση για τις συγκεκριμένες ομάδες, μια παράδοση που δημιουργήθηκε από ανάγκη. Όσο για τα εποχιακά και τοπικά προϊόντα, πως μπορούμε να αγνοήσουμε τη διαρκή προσπάθεια διάσωσης τους πέρα από τον κύκλο παραγωγής τους; Συντηρημένα κρέατα, ψάρια, λαχανικά και φρούτα όχι μόνο αναπλήρωναν τις φρέσκες τροφές όταν τέλειωνε η εποχή τους αλλά και ήταν αντικείμενο ενός προσοδοφόρου εμπορίου. Οι ξερές σουπιές που εισάγονταν από την Τρίπολη και την Τύνιδα ή τα ξερά σκουμπριά και οι σαρδέλες που έφταναν στην Κρήτη από το Πιράνο της Ιταλίας, επί Ενετοκρατίας, δεν είχαν καμμία σχέση με τα τοπικά προϊόντα. Για να μην αναφερθούμε στον παστό βακαλάο, ο οποίος μέχρι τη δεκαετία του 1970 αντικαθιστούσε το ακριβότερο και δυσεύρετο φρέσκο ψάρι.

Για να μη μιλήσουμε για την ντομάτα. Ποιός μπορεί να φανταστεί σήμερα την κρητική κουζίνα χωρίς την παρουσία της ντομάτας και της πατάτας; Κι όμως μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν δυο πρώτες ύλες παντελώς άγνωστες.
Το εμπόριο λοιπόν, είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που μπορεί να προκαλέσει ανατροπή του παρελθόντος και ό,τι θεωρείται  μέχρι μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή «εποχιακό», «τοπικό» ή «παράδοση».

Φυσικά, είναι ωραίο να βλέπει κανείς μια περιοχή να χαρακτηρίζεται από τη μαγειρική της, όπως χαρακτηρίζεται από την αρχιτεκτονική της, τους χορούς ή τη μουσική της… Εξάλλου, όλα αυτά αποτελούν μέρος της ταυτότητάς της.
Ευτυχώς όμως, όπως κανείς δεν μπορεί να παγώσει τη μουσική και την αρχιτεκτονική στο χρόνο, έτσι δε μπορεί να παγώσει και τις κουζίνες. Πρόσφατα διάβασα ότι «Αν η σταθερότητα σε μια προτίμηση παραμένει αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο παρά τη δυνατότητα εναλλακτικών λύσεων και την ποικιλία προσφορών, τότε αυτό σημαίνει πως η προτίμηση καλύπτει τις ανάγκες και δεν υπάρχει λόγος αλλαγής. Αυτό έχει συμβεί με την κρητική γαστρονομία που παρά την παρουσία σωρείας κατακτητών στο νησί παρέμεινε ακέραια και σταθερή στην αρχική της μορφή». Αν όμως μια προτίμηση παραμένει αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο, παρά τη δυνατότητα εναλλακτικών λύσεων και την ποικιλία προσφορών, αυτό δείχνει μια κουζίνα αποκομμένη από το κοινωνικο-οικονομικό της περιβάλλον, μια κουζίνα που δεν εξελίσσεται, μια κουζίνα νεκρή! Ευτυχώς, αυτό είναι κάτι που συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια και σίγουρα δεν έχει συμβεί στις τοπικές κουζίνες της Κρήτης. Γιατί η κουζίνα είναι κάτι ζωντανό… σαν τη γλώσσα. Όπως η γλώσσα δανείζει, δέχεται δάνεια και εξελίσσεται, το ίδιο κάνει και η κουζίνα.

Bεβαίως, είναι σημαντικός φορέας μνήμης… αλλά και η  μνήμη με τον καιρό μπορεί ν’ αλλοιώσει, να εξωραΐσει, να επιλέξει, να εξελιχθεί. Κάποιες φορές μάλιστα η μνήμη χάνεται. Ας ξαναγυρίσουμε στα χόρτα… Οι Κρητικοί τρώνε- ή τουλάχιστον έτρωγαν μέχρι πρόσφατα- πολλά χόρτα. Να μια συνήθεια που διατήρησαν και οι μουσουλμάνοι κάτοικοι της Κρήτης, όταν με την ανταλλαγή των πληθυσμών πήγαν στις νέες τους πατρίδες, έτσι δεν λέγεται; Στην πραγματικότητα όχι μόνο οι αγροτικοί πληθυσμοί της Κρήτης αλλά ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου έχουν ισχυρούς δεσμούς τόσο με τα καλλιεργημένα  όσο και με τα άγρια λαχανικά και χόρτα. Η διαφορά στην περίπτωση της Κρήτης βρίσκεται στην εξαιρετικά πλούσια χλωρίδα της.  Κι εδώ πρέπει να πούμε ότι ο δεσμός με την άγρια εδώδιμη χλωρίδα άρχισε να χάνεται σταδιακά μετά τον πόλεμο, καθώς η διατροφή επηρεάστηκε από διάφορες κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές όπως την αστικοποίηση, την άνοδο του βιοτικού επιπέδου, την εργασία της γυναίκας έξω από το σπίτι, την πρόσβαση στα φάρμακα. Γιατί παλιότερα οι γυναίκες μάζευαν άγρια χόρτα και βότανα για να τα χρησιμοποιήσουν και σαν φάρμακα.

Είναι αλήθεια ότι ένα μεγάλο μέρος των γνώσεων που αφορούν τα φυτά χάνεται καθώς δεν έχει μεταλαμπαδευτεί στις νεώτερες γενιές. Η απώλεια γνώσεων δεν είναι άγνωστη στην ιστορία της διατροφής. Ένα είδος τροφής παύει να χρησιμοποιείται και ξεχνιέται γιατί δεν θεωρείται  πια νόστιμο ή γιατί αντικαθίσταται από κάτι που θεωρείται καλύτερο. Σ’ αυτή την περίπτωση, η αστικοποίηση  είναι αυτή που συνέβαλε στην απώλεια των γνώσεων και στη διακοπή της μεταφοράς αυτού του είδους της μνήμης από τη μάνα στην κόρη.
Από την άλλη, άγρια εδώδιμα χόρτα άρχισαν να καλλιεργούνται και έγιναν γνωστά σε ένα πλατύ καταναλωτικό κοινό.

Σίγουρα λοιπόν δεν είναι μόνο η φύση που έχει παίξει ρόλο στην διαμόρφωση των τοπικών κουζινών της Κρήτης.  Σημαντικότατο μερίδιο έχουν οι κατακτητές, οι πολιτικές, η πολιτική, το εμπόριο, ο τουρισμός, η επαφή με άλλες κουλτούρες. Θυμηθείτε την επιρροή των Μικρασιατών στην κουζίνα της Δυτικής Κρήτης, αλλά και ορισμένων φαγητών των μεταναστών κατά τα τελευταία χρόνια.  Και μη μου πείτε ότι τόσα χρόνια Αραβικής, Βενετσιάνικης και Οθωμανικής κυριαρχίας δεν άφησαν τίποτα στη διατροφή του νησιού.

Ακόμα, συχνά οι άνθρωποι μόνοι τους αλλάζουν τις παραδόσεις, για να διευκολύνουν τη ζωή τους. Η κατάψυξη αντικατέστησε άλλους τρόπους συντήρησης, νέες συσκευές και τεχνικές έκαναν τη μαγειρική λιγότερο χρονοβόρα και ενεργοβόρα. Το φαγητό στη φωτιά και το ζυμωτό ψωμί είναι πολύ πιο νόστιμο… αλλά ποιός μπορεί να κατηγορήσει τις γυναίκες που προτιμούν να μαγειρεύουν σε ηλεκτρική κουζίνα και να αγοράζουν το ψωμί τους από το φούρνο;

Εν κατακλείδι,  μέσα στην ίδια την Κρήτη υπάρχουν διαφορετικές κουζίνες οι οποίες έχουν διαμορφωθεί με τη βοήθεια πολλών παραγόντων, περιλαμβάνουν τροφές και  μεθόδους με μακρά παρουσία και συνδέονται με παραδόσεις αλλά δεν αποτελούν από μόνες τους παράδοση… τουλάχιστον μια παράδοση που χαρακτηρίζεται από αδιατάρακτη συνέχεια στο χρόνο. Αλλάζουν, επηρεάζονται, αποροφούν στοιχεία από το σήμερα αλλά και διατηρούν στοιχεία από ένα πλούσιο παρελθόν. Έχουν λοιπόν τη δυναμική να γίνουν μια φιλόξενη πατρίδα γεύσεων, να προσφέρουν καινοτόμα προϊόντα και αξέχαστες εμπειρίες, απογυμνωμένες από την νοσταλγία μιας περασμένης, καλύτερης εποχής που στο κάτω κάτω εμείς εγκαταλείψαμε γιατί ίσως δεν τη θεωρήσαμε και τόσο καλή.

Πηγή


Ελληνικά τρόφιμα:Κίνδυνος να χαρακτηριστούν μη ασφαλή

12 Ιανουαρίου, 2011

Άμεσος είναι ο κίνδυνος να χαρακτηριστούν μη ασφαλή τα ελληνικά τρόφιμα.

Η χώρα μας δεν έχει συμμορφωθεί με το πλαίσιο μηχανισμού ελέγχου και ασφάλειας, με αποτέλεσμα να δέχεται αυστηρές προειδοποιήσεις από τους κοινοτικούς.

Η Γενική Διεύθυνση Υγιεινής και Καταναλωτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (DG SANCO) έχει αναφέρει στους Έλληνες ειδικούς προφορικά ότι η συνεχιζόμενη μη συμμόρφωση της χώρας μας δεν αποκλείει την πιθανότητα να προχωρήσει στην έκδοση Κοινοτικής Οδηγίας περί μη ασφαλών τροφίμων.

Η πράξη αυτή θα επέφερε προφανείς τεράστιες ζημιές στην εθνική οικονομία, στις εξαγωγές των γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, οι οποίες στα νωπά οπωροκηπευτικά το Δεκέμβριο του 2010 παρουσιάζουν σημαντική αύξηση σε σχέση με το 2009.

Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε την Τρίτη ο αρμόδιος υφυπουργός Υγείας κ. Χρήστος Αηδόνης, χαρακτηρίζοντας επείγουσα την ανάγκη αναμόρφωσης του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου.

Πρόταση του υπουργείου είναι η ενοποίηση της υπάρχουσας νομοθεσίας σχετικά με τις αρμοδιότητες των ελέγχων στην αλυσίδα των τροφίμων (οι αρμοδιότητες είναι μοιρασμένες μεταξύ των εμπλεκομένων υπουργείων Αγροτικής Ανάπτυξης, Υγείας, Οικονομικών, Εσωτερικών και των φορέων τους (ΕΦΕΤ, ΕΛΟΓΑΚ, ΚΕΕΛΠΝΟ, Γενικό Χημείο του Κράτους).

Το υπουργείο Υγείας βρίσκεται σε συνεννόηση με τα συναρμόδια υπουργεία και φορείς, τόσο σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας όσο και σε επίπεδο υπηρεσιακών παραγόντων, για ένα ενιαίο σύστημα ελέγχων και δεσμευόμαστε για την εφαρμογή του.

Κίνδυνοι

‘Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν εάν δεν προσαρμοστούμε, θα θέσει την χώρα στον κίνδυνο της έκδοσης note μέσα στο καλοκαίρι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που όπως όλοι καταλαβαίνουμε θα είναι πλήγμα για τα άριστα ελληνικά προϊόντα’, ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Αηδόνης, για να σημειώσει:

‘Δεν έχουμε την πολυτέλεια να καθυστερούμε. Η επίλυση των προβλημάτων του ελέγχου της αλυσίδας των τροφίμων αποτελεί ένα στοίχημα για την πολιτεία το οποίο πρέπει να κερδίσουμε. Ο Έλληνας και ο ευρωπαίος καταναλωτής οφείλει να γνωρίζει ότι τα ελληνικά τρόφιμα εκτός από αδιαμφισβήτητα ποιοτικά είναι και αδιαπραγμάτευτα ασφαλή’.

Ο κ. Αηδόνης εγγυήθηκε, πάντως, ότι τα άριστα και εξαγώγιμα ελληνικά προϊόντα που παράγονται στη χώρα, είναι θωρακισμένα από ένα αξιόπιστο σύστημα ελέγχου.

link


Μεσογειακή διατροφή για «κοφτερό» μυαλό

6 Ιανουαρίου, 2011

Οίνος ευφραίνει καρδίαν. Επίσης –σε λογικές ποσότητες– δεν αφήνει τον εγκέφαλο να «σκουριάσει». Ελαιόλαδο, ψάρια, λαχανικά, θαλασσινά, όσπρια, κόκκινο κρέας με μέτρο, τα βασικά χαρακτηριστικά της μεσογειακής διατροφής, δηλαδή, κρατούν τον εγκέφαλο «κοφτερό».

Ammos @ Perivolos Beach

Τα ευρήματα νέας έρευνας που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο American Journal of Clinical Nutrition έρχονται για πολλοστή φορά να αναδείξουν τα οφέλη της μεσογειακής δίαιτας και ειδικότερα της ελληνικής. Πέρα από «ασπίδα» στις καρδιαγγειακές παθήσεις, αλλά και ορισμένες μορφές καρκίνου, η έρευνα κατέληξε ότι «όσοι τρέφονται σαν τους Ελληνες», όπως χαρακτηριστικά μετέδωσε το πρακτορείο Reuters, έχουν αυξημένες πιθανότητες να αποφύγουν την άνοια και το Αλτσχάιμερ. «Ωστόσο, ο σημερινός τρόπος ζωής στις μεγαλουπόλεις, η καθιστική ζωή, οι έντονοι ρυθμοί και το στρες αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την απομάκρυνση από αυτό το μοντέλο διατροφής», παρατηρεί ο κ. Μανώλης Μανωλαράκης, πρόεδρος της Ενωσης Διαιτολόγων – Διατροφολόγων Ελλάδος.

Από τις περίπου 4.000 ατόμων άνω των 65 ετών που συμμετείχαν στην έρευνα στις ΗΠΑ, εκείνοι που ακολούθησαν τη μεσογειακή δίαιτα είχαν καλύτερα αποτελέσματα στα τεστ μνήμης και μαθηματικών με τα οποία οι ερευνητές αξιολόγησαν ανά τριετία τις επιδόσεις τους. Η ομάδα που ακολούθησε την αμερικανική διατροφή, με λιγότερη έμφαση στο ψάρι, την κατανάλωση οινοπνεύματος και οσπρίων, δεν παρουσίασε οφέλη από πλευράς επιβράδυνσης των εγκεφαλικών λειτουργιών.

Τα ελληνικά πιάτα

Πιθανόν το κρασί να προστατεύει τον εγκέφαλο, ενώ τα παραδοσιακά ελληνικά πιάτα μειώνουν το στρες, που οξειδώνει τον οργανισμό, και τις φλεγμονές, που συνδέονται με την εμφάνιση της άνοιας και του Αλτσχάιμερ. Παρόμοιες έρευνες στη Γαλλία και στις ΗΠΑ έχουν καταλήξει, επίσης, στο συμπέρασμα ότι η μεσογειακή διατροφή προστατεύει τον εγκέφαλο από τη φθορά.

Πηγή