Video: Το Ελληνικό εστιατόριο.

9 Νοεμβρίου, 2013

«ΕΛΛΑΔΑ: Η ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

Η Ελλάδα φημίζεται για το παραδοσιακό φαγητό και τις μοναδικές γεύσεις. Οι επιχειρηματίες της εστίασης στην Ελλάδα καλύπτουν τις ανάγκες των επισκεπτών με τον πιο παραδοσιακό και αυθεντικό τρόπο. Ας διατηρήσουμε αυτό το επίπεδο προσφοράς.

Πηγή: www.visitgreece.gr


Ελλάδα, αγάπη μου!

20 Φεβρουαρίου, 2011

Την αρχή για την έμπνευση στον καλλιτέχνη την έδωσε βέβαια η Σαντορίνη.

Γουίλιαμ Αμπράνοβιτς είναι ένας βετεράνος της φωτογραφίας. Εχοντας στο ενεργητικό του πάνω από 35 χρόνια πορείας σε πολλούς διαφορετικούς τομείς της –εκδόσεις, περιοδικά, διαφήμιση, ταξιδιωτικά, εκθέσεις– η δουλειά του έχει δημοσιευτεί και εκτεθεί στα μεγαλύτερα περιοδικά και μουσεία του πλανήτη.

Ελλάδα, αγάπη μου!

Φωτογραφίες του κοσμούν διάσημες συλλογές, όπως είναι η National Portrait Gallery της Ουάσινγκτον αλλά και η ομώνυμη του Λονδίνου, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού και το International Centre of Photography της Νέας Υόρκης.

 

Κρήτη, 2003. «Σερβιτόρος στο Λουτρό. Το μέρος είναι προσβάσιμο μόνο με βάρκα. Στην Κρήτη με εντυπωσίασαν το φαγητό και οι άντρες που φορούσαν μαύρα. Είχαν έναν έντονο ανδρισμό αλλά και μια περηφάνια και φιλικότητα, όπως ο νεαρός».

Εδώ και λίγες μέρες, ο 55χρονος Νεοϋορκέζος βλέπει το νέο του φωτογραφικό λεύκωμα «Hellas» να βρίσκεται στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων. Μέσα από τις σελίδες του ξεπηδούν έγχρωμα πορτρέτα, τοπία, ήθη και παραδόσεις της ελληνικής κουλτούρας. Επισκέπτης με αιτία Τον βρήκαμε–αποκλεισμένο από χιονοθύελλα– σε ένα ξενοδοχείο του Σαν Φρανσίσκο, περιμένοντας να γυρίσει σπίτι του, στη Νέα Υόρκη. «Επισκέπτομαι την Ελλάδα κάθε χρόνο εδώ και πάνω από 25 χρόνια», αναφέρει και εξηγεί πώς ξεκίνησε η σχέση του με την Ελλάδα. «Το πρώτο ταξίδι το έκανα μόνος μου το 1984 και 4 χρόνια μετά ξαναπήγα με τη γυναίκα μου. Στο ξενοδοχείο της Οίας στη Σαντορίνη όπου μείναμε, φωτογράφισα το κρεβάτι όπου κοιμόμασταν και αυτή η φωτογραφία με οδήγησε στο πρώτο μου βιβλίο, “The Greek File”, αλλά και σε μια μεγάλη φιλία με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου». Από τότε ο φωτογράφος επιστρέφει επανειλημμένα στην Ελλάδα, μελετά την Ιστορία και την κουλτούρα της και επιχειρεί να απεικονίσει το βάθος της ελληνικής ιστορίας μέσα από τις φωτογραφίες του. «Το πρώτο μου φωτογραφικό βιβλίο The Greek File (Rizzoli 2001) είναι πιο ρομαντικό από το Hellas (Hudson Hills Press). Αρχισα να διαβάζω μεταξύ των δύο για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα, τον εμφύλιο και τη χούντα. Διάβασα και το βιβλίο “Ελένη” του Νίκολας Κέιτζ, την τρομερή ιστορία της μητέρας του κατά τη διάρκεια των δύο πολέμων. Ολα αυτά μου έδωσαν μια νέα συνειδητοποίηση, μια βαθύτερη κατανόηση της χώρας που είχα γνωρίσει και αγαπήσει. Πίσω από την ειρήνη της Ελλάδας που πρωτογνώρισα το 1984, ανακάλυψα ότι κρύβονταν στην ιστορία της χρόνια βίας, καταπίεσης και αναταραχής, λίγες μόνο δεκαετίες πριν». Ο Γ. Αμπράνοβιτς ανέπτυξε τη δική του προσωπική σχέση με την ελληνική πραγματικότητα, ανακάλυψε μια δική της ξεχωριστή ομορφιά που τον ώθησε να θέλει να φωτογραφίζει τη φωτεινή αλλά και πιο σκοτεινή πλευρά της. «Αυτό που αγαπάω στην Ελλάδα είναι πως όλα αποκρυσταλλώνονται στην ουσία τους. Το απλό άσπρο κρεβάτι όπου κοιμόμουν, το ποτήρι με το οποίο έπινα νερό, η γη και οι πέτρες στην παραλία, όλα θύμιζαν αυτό που είχε πει ο Χένρι Μίλερ, ότι το ελληνικό φως υπογραμμίζει κάθε αντικείμενο και κάνει καθετί απλό να φαίνεται μνημειώδες. Αυτό συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα». Ο ίδιος έχει διανύσει χιλιόμετρα σε όλο τον κόσμο με αμέτρητα ταξίδια και φωτογραφικές αποστολές, πάντα εξοπλισμένος με την κάμερά του και το καλά εξασκημένο ένστικτο του φωτογράφου. «Εχω μάθει μέσα από τα χρόνια πώς να βλέπω, να παρατηρώ και να αποτυπώνω διαφορετικές στιγμές μέσα στον χρόνο. Να κοιτάζω με έναν τέτοιο τρόπο γύρω μου ώστε στα μάτια μου να ακινητοποιούνται η δράση, τα συναισθήματα και τα γεγονότα. Εχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και έχω βιώσει εμπειρίες που κανένα άλλο επάγγελμα δεν θα μου είχε επιτρέψει. Εχω μάθει πώς να κινούμαι πολύ γρήγορα μέσα σε ένα αεροδρόμιο, αλλά και πόσο πολύ αγαπάω την επιστροφή στο σπίτι. Και αν χάσω μία φωτογραφία, ευχαριστιέμαι πια το γεγονός ότι τουλάχιστον την είδα ζωντανή μπροστά μου». Στην Ελλάδα έχει βρει έναν τόπο αινιγματικό όπου το παρόν και το παρελθόν μπλέκονται μυστηριωδώς, όπου αποπνέει κάτι πολύ πιο σύνθετο από την τουριστική χώρα των καρτ ποστάλ, του ήλιου και της θάλασσας. «Η σιωπή της Ελλάδας είναι ιδιαίτερα υποβλητική και ελπίζω όσοι βλέπουν τις φωτογραφίες μου να νιώθουν αυτήν τη σιωπή και να καταλαβαίνουν ότι πολλοί από τους ανθρώπους που βρίσκονται στο βιβλίο μου έχουν ζήσει έντονες καταστάσεις στο παρελθόν. Τα λόγια των μεγάλων Ελλήνων ποιητών εκφράζουν όλα όσα είδα και ένιωσα εδώ. Στην επιφάνειά της η Ελλάδα είναι λίγο άγρια και τραχιά, όπως το Ισραήλ, αλλά βαθιά μέσα της κρύβει μια γλυκύτητα που δεν έχω συναντήσει πουθενά». Και ένα από τα πράγματα που θέλει να περάσει με τις φωτογραφίες του είναι ακριβώς αυτή η άλλη Ελλάδα που εκείνος ανακάλυψε αλλά μένει κρυφή και άγνωστη στα μάτια του περισσότερου κόσμου. «Ενώθηκα και εγώ με μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που αγαπούν την Ελλάδα και θέλω να δείξω στον υπόλοιπο κόσμο ότι οι εικόνες με τις πρόσφατες εξεγέρσεις δεν είναι το μοναδικό πρόσωπο αυτής της χώρας».

  • Το νέο λεύκωμα του Γουίλιαμ Αμπράνοβιτς «Hellas» μόλις εκδόθηκε στο εξωτερικό και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Hudson Hills Press. Καλύπτει πολλές διαφορετικές πτυχές της ελληνικής ζωής. Τοπία, πρόσωπα, σημεία συνάντησης και συναναστροφής, ο ήλιος και η θάλασσα συνθέτουν ένα μωσαϊκό της ελληνικής καθημερινής δραστηριότητας, της φύσης και της Ιστορίας.

ΓΙΩΤΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ yota.argyropoulou@yahoo.com ΦΩTOΓΡAΦIEΣ: William Abranowicz / Art + Commerce