Video HotelBrain

8 Μαρτίου, 2017

Ο ιδρυτής και πρόεδρος της HotelBrain, Πάνος Παλαιολόγος μιλάει για τον τουρισμό του 2017

Link: youtube


Συνέντευξη Γερουλάνου στην ΝΕΤ.

23 Νοεμβρίου, 2011

Συνέντευξη του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλου Γερουλανου με τη δημοσιογράφο Μαρία Σαράφογλου στην εκπομπή της ΝΕΤ «Συμβαίνει τώρα» στις 04/10/2011, όπου αναλύει το 10ετές πλάνο ανάπτυξης του Ελληνικού τουρισμού.


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΘΗΡΑΣ

16 Απριλίου, 2011

Συνέντευξη του Δημάρχου Θήρας για το Sea Diamond και όχι μόνο…

20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Η ανέλκυση του «Sea Diamond» έχει κολλήσει στην αδιαφορία

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΕΥΗ ΣΑΛΤΟΥ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

Στον βυθό της Καλντέρας παραµένει το κουφάρι του «Sea Diamond», παρόλο που έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από το ναυάγιο. Οι κάτοικοι δεν έχουν πάρει οριστική απάντηση για την ανέλκυσή του, γι’ αυτό αρχίζουν και πάλι κινητοποιήσεις. «Οι Σαντορινιοί είναι ενωµένοι σ’ αυτή την προσπάθεια. ∆εν είναι αυτονόητο ότι όλοι θέλουν ο τόπος τους να είναι απαλλαγµένος από τέτοιου είδους προβλήµατα;» αναρωτιέται ο δήµαρχος Θήρας Αναστάσιος Νικόλαος Ζώρζος.

Τέσσερα χρόνια από το ναυάγιο του «Sea Diamond»…
Αναµονή για µία οριστική απάντηση σχετικά µε τη διαχείριση του ναυαγίου. Μία απάντηση που δεν έχει ακόµα δοθεί και που πολλοί την αποφεύγουν.

Τι θυµάστε από εκείνη τη µέρα;

Σπεύδω στοσηµείο. Βλέπω το πλοίο να έχει πάρει κλίση. Σπεύδουν µικρά σκάφη να προσφέρουν βοήθεια. Πρώτη σκέψη η σωτηρίαεπιβατών και πληρώµατος. ∆ύο έµπειροι ναυτικοί µού επιβεβαιώνουν το βράδυ ότι το πλοίο έβαλε πρύµνη προς τον βυθό.

Ποια είναι η κατάσταση σήµερα;

Σήµερα το «Sea Diamond» παραµένει εκεί. Ο υπαίτιοςτου ναυαγίου αδιαφορεί καιη Πολιτεία δεν επισπεύδει τις διαδικασίες για την ανέλκυση.

Πού «κόλλησε» η ανέλκυση του πλοίου;
Στην αδιαφορία.

Γιατί αδιαφόρησαν οι κυβερνήσεις µέχρι τώρα;

Γιατί νοµίζω ότι δεν θέλουν να αναλάβουν το οικονοµικό κόστος.

Αρχίζετε και πάλι κινητοποιήσεις;

Η κοινωνία διεκδικεί την ανέλκυση. ∆ιεκδικεί από την Τοπική Αυτοδιοίκηση να επιδείξει το µέγιστο ενδιαφέρον για τον τελικό στόχο και από την Πολιτεία να αναλάβει την κύρια ευθύνη του εγχειρήµατος.

Μέχρι πού είστε διατεθειµένοι να φτάσετε;
Να χρησιµοποιήσουµε ό,τι είναι δυνατόν να πείσει. Η αντιµετώπιση τουπροβλήµατος αυτού είναι επιβεβληµένη.

Ο θηραϊκός λαός είναι µαζί σας;

Οι Σαντορινιοί είναι ενωµένοι σ’ αυτή την προσπάθεια. ∆εν είναι αυτονόητο ότι αυτός είναι κοινός στόχος; ∆εν είναι αυτονόητο ότι όλοι θέλουνο τόπος τους να είναι απαλλαγµένος από τέτοιου είδους προβλήµατα;

Ερευνα του Πολυτεχνείου Κρήτης κρίνει αναγκαία την ανέλκυση του κουφαριού, διαφορετικά η οικολογική καταστροφή είναι κοντά…
Η έρευνα έγινε προκειµένου να προσδιορίσει τις µεσοπρόθεσµες επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον. Ασφαλώς η αποµάκρυνση του ναυαγίου – παρότι σήµερα η θάλασσα της Καλντέρας είναι καθαρή – αποµακρύνει κάθε µελλοντικό κίνδυνο.

10 Η πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη για τροποποίηση του νοµοθετικού πλαισίου για τη διαχείριση των ναυαγίων…
Ο Συνήγορος του Πολίτη προτείνει να τροποποιηθεί το νοµοθετικό πλαίσιο για τη διαχείριση των ναυαγίων ώστε το ΥΠΕΚΑ και το ΥΘΥΝΑΛ να καταρτίσουν µελέτες εκτίµησης περιβαλλοντικούκινδύνου από ναυάγια.

11 Το ναυάγιο στοίχισε στον τουρισµό της Σαντορίνης;

Μέχρι σήµερα δεν είχε καµία επίπτωση. Η άµεση ανταπόκριση βοήθησε στο να µην υπάρχουν µέχρι σήµερα αρνητικές επιπτώσεις από το ναυάγιο. ∆εν µπορούµε να εγγυηθούµε το ίδιο για ύστερα από 10 χρόνια.

12 Η κρίση επηρέασε την προσέλκυση τουριστών στο νησί;

Η κρίση δεν επηρέασε το τουριστικό ρεύµα. Η Σαντορίνη είναι ένα παραµύθι. Ολοι θέλουν να είναι ήρωες µέσα σ’ αυτό.

13 Ακτοπλοϊκά εισιτήρια: αποτρεπτικός παράγοντας για διακοπές στο νησί;

Είναι αλήθεια πως τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια είναι ακριβά. ∆εν έχουν ληφθεί υπόψη οι µιλιοµετρικές κλίµακες. Χρειάζεται κανείς λιγότερα χρήµατα για να πάει στην Κρήτη.

14 Η Καλντέρα θα είναι και φέτος δυνατό χαρτί;

Η Καλντέρα είναι πάντοτε δυνατό χαρτί. Οµως η Σαντορίνη έχει και την αθέατη πλευρά της (µορφολογία, µοναδική αρχιτεκτονική, αµπελώνες κ.ά.).

15 Το νησί προτιµούν πολλές διαφηµιστικές εταιρείες του εξωτερικού…
Είναι αλήθεια.∆εν είναι τυχαίο ότι καιη καµπάνια του ΕΟΤ βασίζεται πάντα σε πλάνα από τη Σαντορίνη.

16 Φάβα, κρασιά, ντοµατάκια: οι γευστικές ατραξιόν του νησιού;

Το κρασί και η φάβα,τα ντοµατάκια, η άσπρη µελιτζάνα, η κάπαρη, είναι γεύσεις εκρηκτικές. Η Σαντορίνη έχει εξελιχθεί σε έναν σπουδαίο γαστρονοµικό προορισµό.

17 Το στέγαστρο στον αρχαιολογικό χώρο Ακρωτηρίου είναι έτοιµο;

Ολοκληρώνεται πολύ σύντοµα. Από τον Μάιο θα είναι δυνατή η είσοδος για τους αρχαιολόγους και τους συνεργάτες τους στον κυρίως αρχαιολογικό χώρο, ώστε να αρχίσουν οι απαραίτητες εργασίες.

18 Πότε θα είναι επισκέψιµος ο χώρος;

Ο χώρος θα είναι επισκέψιµος πιθανώς στο τέλος του καλοκαιριού. Σίγουρα όµως το επόµενο καλοκαίρι.

19 Το ΕΣΥ στη Σαντορίνη «αναστενάζει»;

Οσο και αν οι εργαζόµενοι στο ΕΣΥ προσπαθούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της θερινής περιόδου, η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται επιπλέον ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Το νέο νοσοκοµείο είναι σχεδόν έτοιµο. Η επαρκής στελέχωσή τουθα λύσει οριστικά το όποιο πρόβληµα.

20 ∆ήµος Θήρας, ένας καλλικράτειος δήµος. Υπάρχουν δυσκολίες;

Ασφαλώς υπάρχουν. Προσπαθούµε να ανταποκριθούµε στις απαιτήσεις της µετάβασης από τον καποδιστριακό στον καλλικράτειο δήµο. Ενα µεγάλο ζήτηµα είναι το γεγονός ότι οι νέες αρµοδιότητες δεν συνοδεύονται από τους απαιτούµενους πόρους για να µπορούν οι δήµοι να τις ασκήσουν µε επάρκεια.

ΤΑ ΝΕΑ


Συνέντευξη υπουργού Τουρισμού, Π Γερουλάνου.

19 Μαρτίου, 2011

Επαφές για την προσέλκυση τουριστών από ΗΠΑ

«Οι ομογενείς θα είναι από τους πρώτους που θα μπουν στην αγορά, όταν θα αρχίσει να κινείται το επενδυτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα» δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, στο ελληνικό Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας.

 

Με την ευκαιρία της επίσκεψής του σε Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον, αναφέρθηκε στην «πολύτιμη στήριξη» της ελληνοαμερικανικής κοινότητας και στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την αύξηση του τουριστικού ρεύματος από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Αναφερόμενος στο συνέδριο για τις κρουαζιέρες στο Μαϊάμι, στο οποίο μίλησε ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργος Νικητιάδης, τόνισε ότι διαπιστώθηκε «αυξημένο ενδιαφέρον» για την Ελλάδα, από μέρους των διοργανωτών κρουαζιερών, με συγκεκριμένα ερωτήματα γύρω από τη σχετική νομοθεσία και τις υποδομές. Ο κ. Γερουλάνος επισήμανε ότι «η κρουαζιέρα θα αποτελέσει προτεραιότητα του υπουργείου για την ερχόμενη χρονιά, με στόχο να καταστούν τα λιμάνια των ελληνικών νησιών, λιμάνια βάσης για τα κρουαζιερόπλοια».

 

Επίσης, ενημέρωσε τους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης για τις επαφές που είχε με τουριστικούς πράκτορες, δημοσιογράφους και στελέχη της τουριστικής βιομηχανίας, τόσο στη Νέα Υόρκη, όσο και στους προηγούμενους προορισμούς του (Αγγλία, Γερμανία, Ισραήλ και Ρωσία) και εμφανίστηκε «συγκρατημένα αισιόδοξος», για τη νέα τουριστική σεζόν. «Η Ελλάδα επιστρέφει» δήλωσε χαρακτηριστικά.

 

Παρουσιάζοντας τη στρατηγική του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για την τόνωση του διεθνούς ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, ο κ. Γερουλάνος, υπογράμμισε τη σημασία των «στοχευμένων δράσεων», διευκρινίζοντας ότι, ειδικά για τις ΗΠΑ, το υπουργείο έχει στόχο την προσέλκυση τριών ομάδων πληθυσμού: της Ομογένειας, της Εβραϊκής κοινότητας και των συνταξιούχων.

 

‘Εκανε, επίσης, λόγο για «ορθολογικότερη διαχείριση» των κονδυλίων του υπουργείου, με έμφαση στην προβολή της Ελλάδας στο διαδίκτυο και τη στοχευμένη ενημέρωση δημοσιογράφων του διεθνούς Τύπου και ταξιδιωτικών πρακτόρων, για τα ελληνικά τουριστικά προγράμματα.

 

Ερωτηθείς για το πρόγραμμά του στην Ουάσιγκτον, ο κ. Γερουλάνος είπε ότι «στόχος του ταξιδιού είναι η καλλιέργεια θετικού κλίματος για την Ελλάδα, όχι μόνο στο χώρο του τουρισμού, αλλά και σε πολιτικό επίπεδο» και πρόσθεσε ότι θα συναντηθεί με Έλληνες και φιλέλληνες της αμερικανικής πρωτεύουσας.

 

Ανέφερε, επίσης, ότι θα έχει επαφές στο πλαίσιο της προετοιμασίας μεγάλης έκθεσης Βυζαντινής τέχνης που σχεδιάζεται να φιλοξενηθεί στην Ουάσιγκτον το 2013 και η οποία αναμένεται να έχει σημαντικό, θετικό αντίκτυπο για την Ελλάδα, όπως τόνισε.

 

Σε ερώτηση για την προοπτική αεροπορικής επανασύνδεσης Ελλάδας – Αμερικής με ελληνική αεροπορική εταιρία, είπε ότι «το θέμα της αεροπορικής σύνδεσης παραμένει προβληματικό, μετά την πώληση της Ολυμπιακής. Κάνουμε συζητήσεις και με την Ολυμπιακή και με την Aegean, προσπαθώντας να τους πείσουμε να βάλουν γραμμές με την Αμερική», επισήμανε ο κ. Γερουλάνος, τονίζοντας ότι «παραμένει πρόβλημα, γιατί έτσι όπως βλέπουμε και τις τιμές του πετρελαίου να ανεβαίνουν, είναι επόμενο πως τα εισιτήρια θα είναι πανάκριβα και θα έχουμε πρόβλημα».

 

Στη συνέχεια, ο κ. Γερουλάνος εξέφρασε την προσωπική του αίσθηση ότι «οι ομογενείς θα είναι από τους πρώτους που θα μπουν στην αγορά, όταν θα αρχίσει να κινείται το επενδυτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα. Δεν θα είναι αναγκαστικά οι πρώτοι, αλλά σίγουρα θα είναι από τους πρώτους. Το λέω αυτό γιατί δεν μπορείς να ζητήσεις, πριν δημιουργηθεί ένα τέτοιο ρεύμα, κάποιους να έλθουν στην Ελλάδα, μόνο και μόνο επειδή είναι Έλληνες. Πρέπει να αισθανθούν ότι υπάρχει το επενδυτικό κλίμα για να έλθουν. Εγώ νομίζω ότι έχει γίνει πολύ μεγάλη πρόοδος προς αυτήν την κατεύθυνση. Και αυτό που μας λένε αυτοί οι ίδιοι με τους οποίους κρατάμε επαφή, είναι ότι η Ελλάδα μοιάζει να είναι στα πρόθυρα της ανάκαμψης».

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 


Ferran Adrià: The Day after.

30 Ιανουαρίου, 2011

Συνέντευξη του Ferran Adrià

For Ferran Adrià, the Spanish chef who delights in turning things on their head, the end is just the beginning.

Having announced in January last year that he would close el Bulli, his famed restaurant near Barcelona which is widely acclaimed as one of the world’s finest, last week in Madrid he was talking about its rebirth.

«Throughout the history of el Bulli, there have been many changes in its organisation or philosophy,» he told the Madrid Fusion food festival – the same place where 12 months ago he dropped the bombshell of closing the restaurant in July.

«This is another one of those moments. There will be risk, and freedom, and creativity. But there won’t be opening hours, or reservations, or routines.»

Mr Adrià took to the stage in Madrid to unveil «el Bulli Foundation» – the latest development from the man described by the New York Times as the chef «who would have been the caterer of choice for the Mad Hatter».

The foundation will be the next phase for Mr Adrià, whose every pronouncement is seized upon by food writers and cultural observers worldwide.

He aims to put all of el Bulli’s back catalogue – over 1,800 recipes – online, so that admirers can perhaps try to create sea anemone with rabbit brains in their own kitchens.

The news that el Bulli was to close created huge shock waves among foodies, but also generated a certain amount of bemusement by people who wondered what all the hype was about.

Those fortunate enough to secure a table at the three Michelin-starred restaurant – it is only open for six months of the year, and this year had three million people applying for a seat – rave about the mind-boggling concoctions, such as parmesan marshmallows, popcorn clouds or suckling pig tail. Other wonder why anyone would pay €230 (£200) for 30 tiny courses of foams, froths and fricassees.

Yet for the chef who has made a career out of creating culinary shock and awe, a further twist in the tale of el Bulli was perhaps to be expected.

«El Bulli was originally, fifty years ago, a beach bar on a crazy golf course,» he told The Sunday Telegraph.

«Then, in 1987, we decided to shut for six months of the year – which was revolutionary. In 1993, we did new food, and almost ruined ourselves financially. In 2001, when el Bulli was right at the top, we took the decision to close at midday, and then a year later we got rid of the menu.

«By last year, we felt we were beginning to repeat the same ideas. To maintain the same creative level, we needed different scenarios. There is a limit to how far you can push it.»

And Mr Adrià, 48, was also reaching his own limits of endurance. The chef, born in L’Hospitalet, a working-class suburb of Barcelona, has admitted that coping with the immense pressure and long hours of running a restaurant was becoming too much.

Mr Adrià began work at el Bulli in 1984, becoming head chef three years later, aged 25. Since then he has been a permanent fixture at the restaurant – laughing at suggestions that, like at other world-renowned restaurants, he could keep the «head chef» title and delegate the day to day cooking to someone else.

«In el Bulli, the chef needs to be there,» he said. «You need to see him. If not, it’s not serious.

«When I announced in January last year that I was going to take a sabbatical, that I wanted simply time to think and decide on my new path, people went crazy – saying I was ruined, it was all over.

«I had decided a while ago to take a break. Otherwise, it’s too much. I want to travel with my wife, to laugh.

«I’m not sad about closing the restaurant because we’re going to do something really good. The world of hospitality is very, very hard and el Bulli had a great atmosphere, but we’re very tired. I want more time to myself, more freedom. We want a Google-style environment, and liberty.»

Earlier this month Mr Adrià opened a cocktail bar in Barcelona with his younger brother, Albert – who was one of the chefs at el Bulli – and the duo are opening an adjoining tapas bar in February.

«It’s going to be great fun,» said Mr Adrià. «The food is not traditional – it’s new tapas, original and spontaneous. I’m not going to cook, but I’ll be on the other side of the bar, sampling. Because el Bulli …» he pauses and shakes his head. «Never again.»

He does look tired. Meeting The Sunday Telegraph for lunch during the closed season, straight off a plane from Italy, his eyes are weary. Accompanied by his petite, elegant wife Isabel, who he met in Roses, the town of el Bulli, 20 years ago, he looks exhausted and sits quietly. When el Bulli is shut, he travels constantly – giving lectures, promoting his range of cookbooks and discussing his culinary philosophy.

The waiters in the London restaurant tip toe around him nervously, and the kitchen must have been terrified when Adrià proceeds to order simply the first three starters from the menu.

Yet when the conversation turns to creativity and – his favourite word – «vanguardia«, innovation, his eyes light up, and he begins to gesticulate wildly with his hands.

«Innovation, being avant garde, is always polemic,» he said. «Otherwise, then it’s not innovative. People always say ‘Ferran just does foam’. But I like to surprise.»

Last week Mr Adrià surprised the culinary world once again, detailing his plans for «el Bulli Foundation». When the restaurant closes in its current form on July 30, it will begin its transformation into what he calls «a centre for culinary creativity».

The location will remain the same – at Cala Monjoi, near the Catalan town of Roses – but the building will be transformed into a sort of culinary laboratory. The car park, he told The Sunday Telegraph, will become a swimming pool – a symbol of the new playfulness of the site.

From 2014 onwards, the plan is for teams of 15 people – mainly chefs, but also other creative people, engineers, journalists, and artists – to study alongside Mr Adrià and his team. From applications posted online, Mr Adrià and his colleagues will select «creatives» for their seasons of brainstorming, reviewing technical processes, and trying new ideas in the laboratory.

All of their work will be posted online, as a way of sharing their processes and cataloguing the 1,800 recipes that el Bulli has already developed.

As a creative force, he has been compared to Picasso and Dali. His biographer, Colman Andrews, an American food writer, said: «The thing you have to realise is that he never stops. While we are sitting here eating and talking, I guarantee that he has had ten other ideas.»

He may be stepping down from the stove, but he is not calming his creative fizz. «That’s what I like – obsession, passion. I’m going to create a centre for culinary magic.»

And how does he feel about the comparisons with his fellow mercurial Spaniard, Pablo Picasso?

«I can’t think about it too much. Otherwise I’d go mad. If I sit down and think too hard about everything that’s happened to me – I’d go crazy. I have enough going on in my head already.»

Πηγή