Σαντορίνη Top20 στην πεζοπορία.

23 Φεβρουαρίου, 2017

Άντε πάλι… δεν θέλει κόπο, τρόπο θέλει!

Για μια ακόμη φορά το ίδιο το νησί μας μας  ανοίγει τα μάτια και μας προσφέρει διεξόδους του πως να κάνουμε

όχι διαφορετικά πράγματα αλλά τα ίδια πράγματα διαφορετικά.

Η πεζοπορία στη Σαντορίνη στα 20 καλύτερα ταξιδιωτικά μυστικά στον κόσμο

Οι Βρετανοί ταξιδιώτες είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν 300 λίρες επιπλέον για να ζήσουν μοναδικά αξιοθέατα και εμπειρίες, σύμφωνα με το Worldwide Trends Report της Kuoni. Μάλιστα, 8 στους 10 Βρετανούς εκδήλωσαν ενδιαφέρον για τέτοια ταξίδια στις επόμενες διακοπές τους.

Πέραν από τα γνωστά Grand Canyon, Σινικό Τείχος στην Κίνα και το Ταζ Μαχάλ, που προσελκύουν χιλιάδες επισκέπτες ετησίως και παραμένουν ψηλά στις λίστες των επιθυμιών τους, πολλοί αναζητούν απομονωμένα σημεία ομορφιάς στον πλανήτη

Ανάμεσά τους περιλαμβάνεται η πεζοπορία μεταξύ Οίας και Ημεροβίγλι στη Σαντορίνη, που καταλαμβάνει την 6η θέση στα 20 καλύτερα ταξιδιωτικά μυστικά στον κόσμο. Σημειώνεται ότι 6 στους 10 ανέφεραν ότι δεν θα μοιράζονταν ποτέ ένα ταξιδιωτικό μυστικό με κανέναν άλλο, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα κρυμμένα διαμάντια διακοπών είναι πολύ προσωπική υπόθεση.

Τα 29 top καλύτερα ταξιδιωτικά μυστικά, σύμφωνα με το Worldwide Trends Report της Kuoni, είναι:

-Views of the Taj Mahal from Mehtab Bagh, India

-The island of Gili Meno, Indonesia

-El Nido Pangulasian Island, Philippines

-Bukchon Village in Seoul, South Korea

-Con Dao Island, Vietnam

-The hike between OIA and Imerovigli, Santorini, Greece

-The island of Bequia, the Grenadines

-Tirimbina Rainforest Reserve, Costa Rica

-The Journey Through Hallowed Ground National Heritage Area, Virginia, USA

-Salar de Uyuni (Uyuni Salt Flats), Bolivia

-The town of Matera in the Basilicata region of Italy

-The koalas of Kennet River on the Great Ocean Road, Victoria, Australia

-Farewell Spit, New Zealand

-Jaffna, north Sri Lanka

-Lake Atitlan, Guatemala

-Omodos Village, Cyprus

-KwaZulu-Natal (KZN), South Africa

Πηγή: Tornos News


Σαντορίνη Στα 50 γεγονότα που σημάδεψαν το 2013

31 Δεκεμβρίου, 2013

Η Σαντορίνη κατάφερε να είναι και  στα 50 γεγονότα που σημάδεψαν την Ελλάδα το 2013.

Σίγουρα από τις λίγες καλές στιγμές για το χρόνο που μας αφήνει σε λίγες ώρες.

Χρόνια πολλά με υγεία και αγάπη για όλους μας. Ευχές για ένα 2014 που θα έχει σαν επίκεντρο τον άνθρωπο.

Ουτοπία; ποιος ξέρει…

Σαντορινη 29102013_n

Photo: Eleni Konstantinidou

Μετά τη Μιανμάρ στη νοτιοανατολική Ασία, την Maasai Mara στην Κένυα, το West Lake στην Κίνα και το Guanshan στην Ταϊβάν, η Οία αναρριχάται σε μία από τις υψηλότερες θέσεις στην παγκόσμια λίστα με τα ωραιότερα μέρη του κόσμου για να παρακολουθήσεις τη δύση του Ηλίου. Και αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά έρευνα του CNN που τοποθετεί το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης στη θέση «9» από τις «12» πιο μαγευτικές τοποθεσίες του πλανήτη που το ηλιοβασίλεμα «βάφει τα πάντα κόκκινα».

Δείτε όλα τα γεγονότα εδώ

Πηγή: news247.gr


Πάλι πρωταγωνίστρια η Σαντορίνη,,,

6 Ιανουαρίου, 2013

…με ένα πάρα πολύ διαφορετικό τρόπο.

Έχω αναφερθεί ξανά για την προσπάθεια των ιδιοκτητών του Atlantis όταν κατάφεραν να συγκινήσουν αρκετούς στο διαδίκτυο για να διασώσουν την επιχείρησή τους. 

Η Καλύτερη Ομιλία Του TEDxAthens 2012

Για εμένα ετούτη ήταν: Η ομιλία του Κρεγκ  Γουόλτσερ από το βιβλιοπωλείο Atlantis της Σαντορίνης. Δεν τον ήξερα. Την τελευταία φορά που είχα πάει στο βιβλιοπωλείο είχα γνωρίσει έναν άλλον της παρέας, τον Κρις, κι όταν πρότεινα στους διοργανωτές του TEDxAthens να προσεγγίσουν τους δημιουργούς αυτού του απίθανου μέρους για τη φετινή εκδήλωση, εκείνον είχα στο μυαλό μου. Δεν φανταζόμουν ότι αυτός ο άλλος που θα ερχόταν θα ήταν τόσο χαρισματικός ομιλητής. Αυτή η ωραία ιστορία για το πώς, πότε και πόσο πρέπει να λες ψέματα ενσαρκώνει ιδανικά την ουσία που έχουν για εμένα τα TEDx events: Της ψυχαγωγίας.

link: www.georgakopoulos.org


Άμα είσαι Αυθεντικός – Αληθινός…

10 Δεκεμβρίου, 2012

Έχει ταράτσα με γάτες και θέα τη θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα, κι είναι στα 10 καλύτερα του ΚΟΣΜΟΥ σύμφωνα με τον Guardian. Αυτή είναι η ιστορία του Craig Walzer και του βιβλιοπωλείου του

Το βιβλιοπωλείο Atlantis που άνοιξαν δυο φίλοι απ’ τη Β. Αμερική το 2004 στη Σαντορίνη πέρασε από σαράντα κύματα και κατέληξε να θεωρείται ένα απ’ τα 10 καλύτερα βιβλιοπωλεία του κόσμου.

Ο Καναδός συνιδιοκτήτης του Atlantis Craig Walzer έκλεψε την παράσταση στο tedx της Αθήνας τον περασμένο μήνα, με το που βγήκε στη σκηνή.

Η φωνή του έτρεμε, τα χέρια του πήγαιναν πέρα δώθε απ’ το τρακ – ήταν σαν νευρικός Γούντι Άλλεν. Δεν έμοιαζε όμως με τον Άλλεν μόνο στο άγχος ή στον τρόπο ομιλίας: Ο πολύ χαρισματικός Walzer με την συναρπαστική του αφήγηση για τη δημιουργία του Atlantis μας έκανε να ξεκαρδιστούμε.

Σαν stand-up κωμικός περιέγραψε την εξωφρενική τους μάχη με την ελληνική γραφειοκρατία, τους έρωτες της ζωής του, το πώς αντιμετώπισαν οι ντόπιοι το μοναδικό αυτό βιβλιοπωλείο – κι όλα αυτά με σπαρταριστό φωτογραφικό υλικό και εξομολογητικές ιστορίες, όπως όταν είπε ότι ο δημοσιογράφος του Guardian που τον έβαλε στο Τοπ-10 των βιβλιοπωλείων ήταν γνωστός του, κι ότι στην εποχή του τεμπέλικου κόπι πέιστ το Atlantis είναι σε εκατοντάδες λίστες περιοδικών και σάιτ που στην πραγματικότητα απλώς αντέγραψαν το Τοπ-10 του Guardian. (Παρ’ όλα αυτά, θα συμπληρώσω εγώ, τα άρθρα στους New York Times και αλλού γράφτηκαν από ρεπόρτερ που επισκέφτηκαν το Atlantis κι ενθουσιάστηκαν στ’ αλήθεια).   Όταν κατέβηκε από τη σκηνή όλοι παραληρούσαν στο Twitter, κι εγώ ένιωσα χαρούμενος που η Coca-Cola (με αφορμή την καμπάνια της «Πιστεύουμε σ’ ένα καλύτερο αύριο») μου είχε κλείσει συνέντευξη μαζί του.

Πριν βαριόμουν – τώρα δεν μπορούσα να περιμένω.

«Υπάρχουν λόγοι να πιστεύεις σ’ ένα καλύτερο αύριο;» του είπα καθώς συναντηθήκαμε και ψάχναμε κάπου να σταθούμε για να κάνουμε τη συνέντευξη.    «Ναι», μου είπε με το στεγνό του χιούμορ. «Αύριο πηγαίνω ξανά στη Σαντορίνη.»   «Το ξέρεις ότι θα μπορούσες να γίνεις stand up κωμικός;» Καθίσαμε σ’ ένα πεζουλάκι, στην αυλή του Ελληνικού Κόσμου. «Όλοι για σένα μιλάνε μετά την ομιλία σου, έγινες ο σταρ του TEDx.»   «Το ξέρω!» απαντά ψευτοενθουσιασμένος. «Μου πρότειναν ήδη οι ατζέντηδες να κάνω και γυμνή φωτογράφηση!» Το λέει για πλάκα χωρίς να ξέρει ότι στο τουίτερ είχα διαβάσει λίγο νωρίτερα καμιά δεκαριά κοπέλες που έγραφαν ότι θα τον παντρεύονταν, ότι είναι πολύ ερωτεύσιμος κλπ κλπ.    Στην ομιλία του έδειξε και μια φωτογραφία απ’ το βιβλιοπωλείο με μια γάτα σ’ ένα καλάθι και μια ταμπελίτσα από πάνω: «RENT A CAT – 5 euro». Τον ρωτάω αν νοικιάζανε στ’ αλήθεια τη γάτα και μου λέει πως όλα ξεκίνησαν από ένα ΠΑΝΕΞΥΠΝΟ (το φωνάζει αυτό) κοριτσάκι-γειτόνισσά τους, που ήταν οκτώ χρονών εκείνη την περίοδο. Όταν το κοριτσάκι πρόσεξε πως περισσότερος κόσμος φωτογραφιζόταν με τη γάτα που ήταν στην είσοδο του βιβλιοπωλίου απ’ ό,τι έμπαινε μέσα στο μαγαζί, έγραψε την ταμπελίτσα ως αστείο, για να τραβήξει την προσοχή ακόμα περισσότερου κόσμου. «Και ναι, αφού ρωτάς. Τη νοικιάσαμε μερικές φορές, μόνο όμως σε ανθρώπους που ξέραμε και εμπιστευόμασταν ότι θα την επιστρέψουν αυθημερόν!»

«Γράφεις κανένα βιβλίο;» ρωτάω.   «Γράφω», λέει, «και έχει σχέση μ’ όσα ζήσαμε και ζούμε στο βιβλιοπωλείο – όμως θα είναι μυθιστόρημα κι όχι χρονικό. Ο ήρωας θα έχει ένα μικρό βιβλιοπωλείο, θα είναι περίπου σαν εμένα δηλαδή – απλώς πιο ψηλός και πιο αστείος και πιο όμορφος…»   Προσπερνώ τον αυτοσαρκασμό του. «Το Tzatziki Festival που κάνετε τα καλοκαίρια τι είναι;»   «Είναι διαγωνισμός τζατζικιού. Ποιος θα κάνει το καλύτερο. Και το ίδιο οκτάχρονο πανέξυπνο κοριτσάκι (που είναι και η «υπεύθυνη» για το παιδικό τμήμα βιβλίων του μαγαζιού μας) ήταν η κριτής! Έφαγε απ’ όλα τα τζατζίκια και αποφάσισε η ίδια τον νικητή. Και ήταν πολύ δίκαια και αμερόληπτη: όταν δοκίμαζε  ζήτησε και της δέσαμε τα μάτια για να τρώει στα τυφλά.»

«Είναι η ζωή σου τόσο φανταστική όσο ακούγεται;» τον ρωτώ σε κάποια στιγμή.    «Όχι όχι», σπεύδει τρομαγμένος να απαντήσει.    «Μα πώς; Έχεις αυτή τη δουλειά μαζί με τους φίλους σου σ’ ένα πανέμορφο νησί, στην ταράτσα σας έχετε την καλύτερη θέα και εκεί μπορείτε να διαβάζετε βιβλία και να κάνετε πάρτι, κάνεις αυτό που αγαπάς, ταξιδεύεις πολύ. Έχεις την πιο ονειρεμένη δουλειά.»

«Χμ», σκέφτεται πώς να διατυπώσει την απάντηση. «Έχεις δίκιο. Όμως είναι μια ονειρεμένη δουλειά *κάποιες* μέρες. Γιατί κάποιες άλλες, όταν κάθομαι στο γραφείο του λογιστή μας που μου λέει πόσο χάλια πάνε τα οικονομικά μας, ή όταν όλοι κάνουν ρομαντικές βόλτες στο νησί κι εγώ πρέπει να τρέχω στους δικηγόρους για τα διάφορα γραφειοκρατικά προβλήματα που πάλι προέκυψαν, ή όταν κοιτάζω τους λογαριασμούς…»

Πέρσι το μαγαζί σώθηκε χάρη στις δωρεές μέσω ίντερνετ, στο indiegogo. «Φέτος πάλι το μαγαζί κινδυνεύει να κλείσει. Αλλά δεν μας πειράζει. Απ’ την πρώτη μέρα που το ανοίξαμε πριν από 9 χρόνια κινδυνεύουμε να κλείσουμε. Απ’ την αρχή έτσι πάει – δεν μας πειράζει, απλώς σκεφτόμαστε συνέχεια όλο και πιο δημιουργικούς τρόπους να το κρατήσουμε ζωντανό.»

Κι η γραφειοκρατία; «Καλά, ας μην πω για τη γραφειοκρατία. Λυπάμαι πραγματικά τους υπαλλήλους – στην πραγματικότητα είναι όλοι καλοί άνθρωποι και θέλουν να σε βοηθήσουν, αλλά το σύστημα τους το απαγορεύει. Μπήκαν σε μια δουλειά για να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους όμως αναγκάζονται να κάνουν ό,τι λέει ο νόμος – και να δυσκολέψουν έτσι τη ζωή των συνανθρώπων τους. Μακάρι να χρησιμοποιούνται πιο πολύ τα κομπιούτερ στις ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες – αυτό θα βοηθούσε πολύ, όλους. Τώρα η γραφειοκρατία απλώς παίζει με την υπομονή μας, και τα νεύρα μας…»

Τον ρωτάω για την πιο περήφανή του στιγμή στο βιβλιοπωλείο. «Α, σίγουρα το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ που κάναμε πέρσι τον Νοέμβριο. Είχαμε τη βοήθεια του εκδοτικού οίκου Penguin, ήρθαν συγγραφείς απ’ όλο τον κόσμο -κι έκαναν και διακοπές- ήρθαν συγγραφείς απ’ όλη την Ελλάδα… Και στην ταράτσα μας είχαμε μια κυρία που μάθαμε πως είναι πολύ διάσημη Ελληνίδα μαγείρισσα, Vefa Alexiadou την ξέρεις; Και μαγείρευε για όλους τους καλεσμένους στην ταράτσα μας, με θέα το ηλιοβασίλεμα και κάναμε πάρτι μετά… Ήταν φανταστικό φεστιβάλ, σούπερ διασκεδαστικό – ανυπομονώ να ξαναγυρίσω τώρα στη Σαντορίνη για να ετοιμάσω το επόμενο…»

Πηγή: www.lifo.gr


Μαγική Santorini!

21 Νοεμβρίου, 2012

Εικόνες από την Σαντορίνη, για να μας αλλάξουν λίγο την διάθεση.

link: Vimeo


TOP Destinations: Santorini

16 Ιανουαρίου, 2012

Στην καρδιά του χειμώνα ταξιδέψτε με αυτό το καλοκαιρινό video

μέσω TOP Destinations: Santorini on Vimeo.


Ξεχασμένες συνταγές.

13 Μαρτίου, 2011

Κυριακάτικη καλημέρα,

τι ξέθαψες πάλι βρε Ιωσήφ γιαγιαδίστικες συνταγές από την Οία, τουλάχιστον μια θα την δοκιμάσω και θα ενημερώσω σχετικά.

Αλήθεια τι θα λέγατε εσείς στη Σαντορίνη αν τυχόν ακούγατε τις λέξεις « ντουρουλέτια» «δαχτύλιοι» και «Κανελάδα»; Λοιπόν η ομάδα του Καλλιστορώντας σας παρουσιάζει μερικές ξεχασμένες συνταγές από την Οία. Τι λέτε??
Ντουρτουλέτια Οίας
Με αφορμή το βιβλίο της Γουλιελμίας Συρίγου-Μονιούδη «Η Σαντορίνη μου» (σελ 102), εκδόσεις «Θηραϊκά Νέα»:  «Καλαίσθητα και νοστιμότατα είναι και τα απανωμερίτικα ντουρτουλέτια που εκτός από τις μέρες της νηστείας τα φτιάχνανε και στις μεγάλες χαρές τους. Το φύλλο, σαν μικρό μελιτίνι τσιμπιέται, ψήνεται και μετά γεμίζεται με χοντροκομμένο αμύγδαλο που είναι καβουρδισμένο με μέλι…» σας παραθέτουμε ένα από τα πιο ωραία νηστίσιμα και δυστυχώς ξεχασμένα πλέον Σαντορινιά γλυκίσματα, τα «Ντουρτουλέτια» της Οίας.
Τα Ντουρτουλέτια ουσιαστικά είναι νηστίσιμα «μελιτίνια», δηλαδή καλαθάκια όπως τα μελιτίνια, που αντί για γέμιση μυζήθρας περιέχουν αμύγδαλο με μέλι.
για τη ζύμη:
1 πακέτο αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπλε)
χλιαρό νερό όσο πάρει
3 κουταλιές της σούπας λάδι
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
για τη γέμιση:
1 κουτί μέλι
1 κιλό αμύγδαλο ξεφλουδισμένο και χοντροκομμένο
Ετοιμάζουμε πρώτα τη γέμιση καβουδίζοντας σε μια κατσαρόλα το αμύγδαλο με το μέλι, όπως ακριβώς κάνουμε το γλυκό «Κουφέτο».
Κατόπιν σε μια λεκάνη ανακατεύουμε τα υλικά της ζύμης και μόλις την ετοιμάσουμε, την πλάθουμε και  την ανοίγουμε σε ελαφρώς  χοντρά φύλλα. Με ένα πιατάκι φλιτζανιού κόβουμε δίσκους ακριβώς όπως με τα μελιτίνια και τον κάθε δίσκο τον τσιμπάμε γύρω-γύρω με το δάχτυλο χωρίς οδοντογλυφίδα με αραιά και χοντρά τσιμπήματα (περίπου 5-7 τσιμπήματα). Τα βάζουμε στο φούρνο έτσι όπως είναι  χωρίς τη γέμιση για να ψηθούν τα «καλαθάκια» και όταν ψηθούν τα βγάζουμε, τα γεμίζουμε  από μια κουταλιά γέμισης και τα σερβίρουμε.
Δαχτύλιοι Οίας
Ένα ακόμη ξεχασμένο  παραδοσιακό Σαντορινιό νηστίσιμο γλυκό παρόμοιο με τα «Ντουρτουλέτια» είναι και οι «Δαχτύλιοι», επίσης της Οίας. Πρόκειται για τηγανητά πιτάκια με γέμιση μελιού και σουσαμιού, πασπαλισμένα με κανέλα και ζάχαρη άχνη.
για τη ζύμη:
1 πακέτο αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπλε)
χλιαρό νερό όσο πάρει
3 κουταλιές της σούπας λάδι
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
για τη γέμιση:
1 κουτί μέλι
σουσάμι αρκετό
για το πασπάλισμα:
κανέλλα σκόνη
ζάχαρη άχνη
λάδι για το τηγάνισμα
Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το μέλι με το σουσάμι για να φτιάξουμε τη γέμιση.
Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε τα υλικά της ζύμης και μόλις την ετοιμάσουμε, την πλάθουμε και  την ανοίγουμε σε λεπτά φύλλα. Με ένα πιατάκι φλιτζανιού κόβουμε δίσκους ακριβώς όπως με τα μελιτίνια. Παίρνουμε ένα «δίσκο» βάζουμε στο κέντρο του μια γεμάτη κουταλιά από τη γέμιση και το κλείνουμε από πάνω με  ένα άλλο δίσκο.
Φυσικά πιέζουμε καλά περιμετρικά γύρω-γύρω το πιτάκι για να ενωθούν τα δύο φύλλα ώστε να μην ανοίξουν και τα τηγανίζουμε με το λάδι.
Τα σερβίρουμε ζεστά και τα πασπαλίζουμε με κανέλα και άχνη ζάχαρη.
Ένα «βραστάρι» που έπιναν οι γιαγιάδες μας….
Αφέψημα Κανέλας (Κανελάδα)
1,5 λίτρο νερό (δηλαδή 1 μπουκάλι νερό εμφιαλωμένο)
1 πακέτο ζάχαρη
10 ξύλα κανέλας
1 κουταλιά της σούπας κανέλα σε σκόνη
4-5 γαρυφαλλόκαρφα
1-2 κουταλιές της σούπας κονιάκ
Τα βάζουμε όλα μαζί σε μια βαθιά κατσαρόλα και τα αφήνουμε να βράσουν για 45 λεπτά ενώ παράλληλα ανακατεύουμε συνέχεια. Το μείγμα όσο βράζει γίνεται σκουρόχρωμο και πήζει ελαφρά. Όταν βράσει και το κατεβάσουμε από τη φωτιά, αφαιρούμε πρώτα τα ξύλα κανέλας και τα γαρυφαλλόκαρφα και εν συνεχεία βάζουμε ένα τούλι σε σουρωτήρι και σουρώνουμε το μείγμα ώστε να μείνει η σκόνη της κανέλας πάνω στο τούλι. Αυτό το κάνουμε αρκετές φορές μέχρι να φύγει εντελώς η σκόνη κανέλας από το μείγμα και να μείνει καθαρό. Το διατηρούμε αποκλειστικά σε γυάλινο μπουκάλι μέσα σε ένα ντουλάπι (όχι στο ψυγείο) και όταν θέλουμε να το σερβίρουμε, βάζουμε στο ποτήρι ή το φλιτζάνι λίγο από το μείγμα της κανελάδας και το αραιώνουμε με το ζεστό νερό.
Το αφέψημα κανέλας είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα ροφήματα. Στη Σαντορίνη (….και όχι μόνο) τα παλιά χρόνια οι γιαγιάδες μας έπιναν κανέλα για τη δυσμοινόρροια δηλαδή για να καταπραΰνουν τους πόνους της έμμηνου ρύσεως.  Επίσης κανελάδα έφτιαχναν για να καταπραΰνουν τον πονόλαιμο, το βήχα και το κρυολόγημα.
Στις μέρες μας, η κανελάδα μπορεί να σερβιριστεί και ως καλοκαιρινό αναψυκτικό αραιωμένη με κρυο νερό και παγάκια.
link