Παλαίωση κρασιού σε 20′

Νοέμβριος 21, 2014

Επιστημονική φαντασία ή αλήθεια;

Χρησιμοποιώντας την κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τεχνολογία, η ηχητική καράφα (Sonic Decanter) καθιστά κάθε ποιότητα κρασιού καλύτερη. Βελτιώστε την γεύση και τις αρωματικές ουσίες σε λίγα μόλις λεπτά.

Το Sonic Decanter είναι το αποτέλεσμα δεκαετιών από προϊόντα σχεδιασμού και εφαρμοσμένης μηχανικής για το διάστημα, τη βιομηχανία, τις ιατρικές χρήσεις και τα καταναλωτικά ποτά. Χρησιμοποιεί την ασφαλή αλλά αποτελεσματική υπερηχητική ενέργεια για «ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΚΡΑΣΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!» Όσοι ξέρουν από καλό κρασί είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ακριβά προκειμένου να αποκτήσουν ένα σπάνιο μπουκάλι. Ένα νέο gadget λοιπόν, λέγεται ότι είναι ικανό να μετατρέψει και το φτηνότερο κρασί, σε οίνο εκλεκτό!!

Το Sonic Decanter, όπως ονομάζεται η συσκευή, επιταχύνει με κύματα ήχου την παλαίωση κάθε κρασιού. Μόλις 20 λεπτά αρκούν για να «κατεβαίνει» και το πιο ξινό κρασί ευκολότερα! Οι δημιουργοί του τεχνολογικού αυτού επιτεύγματος, ισχυρίζονται ότι τα ηχητικά κύματα βελτιώνουν τη γεύση, απελευθερώνοντας αρώματα που κανονικά δεν συναντάμε σε «νέα» κρασιά.

Ωστόσο, το Sonic Decanter αναζητεί χρηματοδότηση στο Kickstarter για να μπορέσει να βγει στην παραγωγή τον επόμενο Ιούνιο.

Πηγή: dwrean.net

Advertisements

ΝΕΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΥΜΑ ΚΡΑΣΙ ΣΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

Δεκέμβριος 2, 2012

Διαβατήριο στο χύμα κρασί.

Το χύμα κρασί θα πρέπει να έχει ονοματεπώνυμο, σύμφωνα με τους κανόνες που Διακίνησης Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών (ΔΙΕΠΠΥ) που εξήγγειλαν τα Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων & Υγείας. Όπως αναφέρει η σχετική διάταξη, για το κρασί που πωλείται σε καράφα ή κανάτα ή ποτήρι σε κέντρα εστίασης (εστιατόρια, ταβέρνες κ.λ.π) θα πρέπει να υπάρχει η ένδειξη της προέλευσης του καθώς και όνομα του παραγωγού.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ΚΕΟΣΟΕ (Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Αμπελοοινικών Προϊόντων) «Ειδικότερα για τους οίνους, που προσφέρονται στους καταναλωτές χωρίς να είναι εμφανής η συσκευασία τους, αναγράφεται υποχρεωτικά η χώρα προέλευσης και ο παραγωγός ή ο εμφιαλωτής τους όπως αυτά αναφέρονται στην επισήμανση(ετικέτα) των εν λόγω οίνων, σύμφωνα με τους Κανονισμούς 1234/2007(άρθρο 118κε) και 607/2009 (άρθρα 55 και 56)».

Η ΚΕΟΣΟΕ χαιρέτισε την απόφαση, τονίζοντας πως «αφενός μεν προστατεύει τον καταναλωτή, ο οποίος θα γνωρίζει την προέλευση του οίνου που καταναλώνει, αφετέρου δημιουργεί ένα σημείο αφετηρία στην τελική κατανάλωση, για την έναρξη διαδικασιών ιχνηλασιμότητας και εν τέλει την αντιμετώπιση θεμάτων νοθείας, ελληνοποιήσεων κλπ., διατάξεις τις οποίες επιμόνως ζητούσε η ΚΕΟΣΟΕ τουλάχιστον από το 2009».

Την αποφάσισε χαιρέτισε και ο  Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου χαρακτηρίζοντας την «Σημαντικό βήμα για το κρασί, σημαντική νίκη για τον καταναλωτή». Σημείωσε πάντως πως «Οπωσδήποτε η τελική αποτελεσματικότητα του μέτρου θα κριθεί από την αξιοπιστία των ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές ελέγχου, τοπικές και εθνικές».

Πηγή:  santorinibusiness

Περισσότερες πληροφορίες:  Παύει να είναι «ανώνυμο» το χύμα κρασί

Άρθρο για το χύμα: Κρασί εμφιαλωμένο vs χύμα

 

 

 


Φέρε το κρασί σου στο εστιατόριο.

Απρίλιος 20, 2012
Το λέω και θα το λέω συνεχώς, αυτή η κρίση θα μας ξεκολλήσει από πολλά status quo. Κρίση τέχνας κατεργάζεται.
Το BYOW είναι αρκετά δουλεμένη συνταγή στην Αμερική και όχι μόνο. Δεν είναι καθόλου κακό οι άνθρωποι που δουλεύουν στην εστίαση να μην θεωρούν τίποτα ΜΑ τίποτα δεδομένο. Ένα μικρό προβληματάκι με τις ελεγκτικές αρχές θα πρέπει να αντιμετωπισθεί (έκδοση απόδειξης για είδος που δεν παρέχει η επιχείρηση) αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσουμε σαν επιπλέον προσφορά στα μαγαζιά μας.
 
Το νεόφερτο trend της πόλης ακούει στο ακρώνυμο BYOW (Bring Your Own Wine) και σου δίνει το ελευθέρας να φας στο εστιατόρια που θέλεις χωρίς να πληρώσεις της Μιχαλούς για ένα μπουκάλι κρασί καθώς το φέρνεις απλά από την κάβα του σπιτιού σου και είσαι κομπλέ.
 Κείμενο: Νίκη Ρωμανού

Αυτή η κρίση τελικά θα μας πάει πολύ μπροστά. Μπορεί να μιζεριάζουμε, να μαϊμουδίζουμε και να σιχτιρίζουμε για την ολοένα και περισσότερο άδεια τσέπη μας αλλά οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι νέες πρωτοβουλίες ξεπηδούν συνεχώς και διευκολύνουν την καθημερινότητά μας. Μία από αυτές ονομάζεται Bring Your Own Wine και ουσιαστικά μας δίνει τη δυνατότητα να πας στο εστιατόριο της αρεσκείας σου και να συνοδεύσεις το φαγητό σου με κρασί από το κελάρι σου. Οκ, μπορεί κελάρι να μη διαθέτεις αλλά έστω ένα μπουκάλι από κάποια συγκέντρωση φίλων στο σπίτι, θα το έχεις.

Πάρτο όπως είναι, βάλτο σε μια ωραία σακούλα, όχι αυτή του σούπερ μάρκετ -μη σε πούνε και γύφτο- και βουρ στο ψητό κυριολεκτικά. Ίσως χρειαστεί να δώσεις ένα έξτρα μικρό ποσό της τάξης των 5€ για το σέρβις του εστιατορίου αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στις εξωφρενικές τιμές που αντικρίζεις συνήθως στους καταλόγους των κρασιών. Άλλωστε μην ξεχνάς ότι πάντα όταν ενδιαφέρεσαι για το εκάστοτε που σου γυάλισε το μάτι και ρωτάς αν είναι ακριβό, η ερώτηση έχει και συνέχεια: «με κρασί;».

 Πλέον μπορείς να σβήσεις αυτή την απορία από τον σκληρό δίσκο του μυαλού σου καθώς το νέο trend που ανακάλυψαν- ποιοι άλλοι;- οι Αμερικάνοι πριν από αρκετά χρόνια, βρίσκει ολοένα και περισσότερο γόνιμο έδαφος στα εστιατόρια της Αθήνας. Το BYOW που μπορεί να παραφραστεί και ως Bring Your Own Booze (BYOB) αν σου κάθεται καλύτερα η αμερικανική αργκό, σου θυμίζει τις πρακτικές που ακολουθούσες στα φοιτητικά πάρτι και σήμερα στις ενήλικες μαζώξεις ένεκα οικονομικής δυσχέρειας αλλά για πρακτικούς λόγους ευκολίας, μόνο που τώρα μπορείς να το εφαρμόσεις σε ντελικάτους χώρους φαγοποσίας.

  Εντάξει, μην παρουσιαστείς στην πένα και με το χύμα ροζέ από το χωριό ανά χείρας, ντροπή. Προτίμησε ένα καλό κρασί από την κάβα του σπιτιού σου που πάνω από όλα θα ξέρεις ότι δε θα πάει χαμένο. Άλλωστε, οφείλουμε να σε ενημερώσουμε, για να μην πας ξυπόλυτος στα αγκάθια, ότι το BYOW διαθέτει και savoir vivre. Αμ πως! Αν σκοπεύεις να συμπεριλάβεις τη νέα τάση στην έξοδο σου και να σνομπάρεις τον κατάλογο κρασιών του εστιατορίου, τουλάχιστον κάντο με τακτ. Ακολούθησε τις έξι οδηγίες για ένα καθώς πρέπει BYOW όπως μας τις παραθέτει το snooth

Πηγή: cosmo.gr


Το κρασί της Σαντορίνης κατακτά τη Νέα Υόρκη

Μαρτίου 28, 2012

Ξέρει η Σαντορίνη να παράγει καλές ειδήσεις εκτός από καλά κρασιά.

Ένα ηλιόλουστο Μανχάταν υποδέχτηκε την προηγούμενη Πέμπτη 22/3 τους οινοπαραγωγούς της Σαντορίνης που παρουσίασαν τις οινικές τους δημιουργίες σε περισσότερους από 200 Αμερικανούς δημοσιογράφους, bloggers, εισαγωγείς, διανομείς, οινοχόοους, εστιάτορες, καβίστες και άλλους εκπροσώπους της οινικής αγοράς των ΗΠΑ.

Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος προβολής των ευρωπαϊκών οίνων στις Τρίτες χώρες και χρηματοδοτείται από την ΕΕ, την Ελλάδα και τις συμμετέχουσες εταιρείες έλαβε χώρα στο Gansevoort Park Avenue Hotel.

Η Σαντορίνη γίνεται πλέον γνωστή στην άλλη άκρη του Ατλαντικού όχι μόνο για τη μοναδικού κάλλους ομορφιά της, αλλά και για τη μοναδική ποιότητα των κρασιών της, αποτελώντας μια από τις πιο αγαπημένες επιλογές των Αμερικανών οινοχόων.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης γύρω από τον μοναδικό σαντορινιό αμπελώνα και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της κορυφαίας ελληνικής ποικιλίας Ασύρτικο. Το πάνελ έδωσε έμφαση στον food friendly χαρακτήρα των οίνων ΠΟΠ Σαντορίνη και οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να γευθούν τα Σαντορινιά κρασιά με ειδικά παρασκευασμένα για την περίσταση εδέσματα.

Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο δημοσιογράφος Jordan Mackay ενώ στο πάνελ συμμετείχαν οι διάσημοι οινοχόοι:
– Paul Grieco ιδιοκτήτης των εστιατορίων Hearth & Terroir wine bar
– Michael Madrigale των Bar Boulud & Boulud Sud και
– Thomas Pastuzsak του Nomad Hotel
καθώς και η οινολόγος Αθηνά Τσώλη και η διευθύντρια του All About Greek Wine Σοφία Πέρπερα.

Τα μοναδικά Σαντορινιά κρασιά που όπως ανέφερε ο Mackay αποτελούν κάποια από τα πιο ξεχωριστά και ιδιαίτερα λευκά κρασιά στον κόσμο και παράγονται σε έναν από τους πιο άνυδρους, ανεμοδαρμένους και ηφαιστειογενείς αμπελώνες δοκιμάστηκαν σε 3 ομάδες:
– λευκά ξηρά χωρίς βαρέλι,
– λευκά ξηρά παλαιωμένα σε βαρέλι και
– Vinsanto.

Οι παρεβρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τα κρασιά της φετεινής εσοδείας  -(2011) αναγνωρίζοντας τα πλούσια αρωματικά και γευστικά τους χαρακτηριστικά αλλά και κρασιά παλαιώτερης εσοδείας σε μια προσπάθεια να αναδειχθεί η δυνατότητα παλαίωσης των Σαντορινιών κρασιών.

Μιλώντας για το προσωπικό του πάθος του για τα κρασιά της Σαντορίνης ο Michael Madrigale που έχει τοποθετήσει περισσότερα από 20 ελληνικά κρασιά στη λίστα του δημοφιλούς εστιατορίου Boulud Sud ξεπερνώντας αριθμητικά ακόμα και εκείνα του Bordeaux, ανέφερε ότι τα κρασιά της Σαντορίνης έπρεπε πάσει θυσία να αναγνωριστούν και αισθάνθηκε ότι ήταν καθήκον του ως οινοχόος να δώσει την ευκαιρία στους πελάτες του να τα γευθούν γιατί έχουν μοναδικά γευστικά χαρακτηριστικά και εκφράζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον τόπο από τον οποίο προέρχονται.

Τέλος, το πάνελ επρότεινε διάφορους ελκυστικούς συνδυασμούς εδεσμάτων με vinsanto κατά τη διάρκεια γευστικής δοκιμής vinsanto που έφθαναν έως το 1989 .

Μετά τη συζήτηση οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τους οινοπαραγωγούς και τους εκπροσώπους των οινοποιείων της Σαντορίνης κατά τη διάρκεια 4ωρης γευστικής δοκιμής.

πηγή: atlantis-santorini.net


Κίνα: 600€ η φιάλη για Ελληνικό κρασί.

Ιανουαρίου 4, 2012

Το ξινόμαυρο κρασί της Νάουσας αποδεικνύεται χρυσοφόρο καθώς υπογράφηκε συμφωνία μαμούθ μεταξύ Ελλάδας και Κίνας για την εξαγωγή της συγκεκριμένης ποικιλίας οίνου.

O γάμος των αρκετών εκατομμυρίων ευρώ κλείστηκε ανάμεσα στον Αγροτικό Αμπελουργικό Οινοποιητικό Συνεταιρισμό
VAENI της Νάουσας και ενός κινεζικού κολοσσού.

Η συμφωνία έχει δεκαετή διάρκεια και οι έλληνες παραγωγοί θα διαθέτουν εώς και 3.600.000 φιάλες ξινόμαυρου κρασιού ετησίως.

Οπως δήλωσε στο Νewsit o πρόεδρος του οινοποιητικού συνεταιρισμού Γιώργος Φουντούλης «είμαστε περήφανοι για αυτή τη συμφωνία – θαύμα. Αυτό θα βοηθήσει στην ανάπτυξη όχι μόνο της τοπικής οικονομίας αλλά γενικότερα στην ανάπτυξη της χώρας. Ηδη οι Κινέζοι έχουν δείξει ενδιαφέρον και για άλλα ελληνικά προϊόντα όπως το λάδι».

600 ΕΥΡΩ ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ 
Ο κύριος Φουντούλης αποκάλυψε στο Newsit πως στο πλαίσιο της συμφωνίας » για ενα μπουκάλι καλό ξινόμαυρο το οποίο θα τιτλοφορείται «Χρυσός Βίος Ελλήνων» και η ετικέτα του θα είναι φτιαγμένη από 24 καράτια χρυσού οι Κινέζοι θα πληρώνουν 600 ευρώ τη φιάλη. Μάλιστα για αυτή την ετικέτα ζήτησαν να έχουν και την παγκόσμια αποκλειστικότητα και εμείς δεν είχαμε κανέναν λόγο να τους την αρνηθούμε».

Οι παραγωγοί της Νάουσας απέδειξαν πως από τη μια το ελληνικό δαιμόνιο και απο την άλλη ο ευλογημένος τόπος μας μπορεί να μας δώσει λύσεις στο οικονομικό αδιέξοδο.

Διαβάστε περισσότερα στο NewsIt


Στρεβλή εικόνα για το κρασί της Σαντορίνης

Δεκέμβριος 4, 2011

Της Τάνιας Γεωργιοπούλου

Οι αναγκαστικοί αγροτικοί συνεταιρισμοί εξαιρούνται του νόμου για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, που ψηφίστηκε πρόσφατα, σύμφωνα με τον κ. Βασίλειο Γκίκα, νομικό σύμβουλο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τη σύνταξη του συγκεκριμένου νόμου (4015/2011). Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο νόμο, ο Αγροτικός Συνεταιρισμός είναι αυτόνομη ένωση προσώπων που συγκροτείται εθελοντικά. Ωστόσο οι 4 υφιστάμενοι στη χώρα μας (με νομοθεσία της δεκαετίας του 1930) Αναγκαστικοί Αγροτικοί Συνεταιρισμοί (κρόκου Κοζάνης, οινοπαραγωγών Σάμου, μαστίχας Χίου και προϊόντων Θήρας) υποχρεώνουν όλους τους παραγωγούς των συγκεκριμένων προϊόντων να εγγραφούν μέλη τους και να διαθέτουν τμήμα ή ολόκληρη την παραγωγή τους μέσω του Συνεταιρισμού.

Aπόφαση του ΣτΕ

Οπως τονίζει ο κ. Γκίκας, απόφαση του ΣτΕ (3581/2010) που εκδόθηκε μετά προσφυγή ιδιώτη που ήθελε να οινοποιήσει ιδιωτικά το περίφημο σαμιώτικο κρασί, ξεκαθαρίζει ότι η δυνατότητα σύστασης Αναγκαστικών Συνεταιρισμών με νόμο προβλέπεται ρητά στο άρθρο 12 παράγραφος 5 του Συντάγματος. Οπως σημειώνεται στη σχετική απόφαση, «η δυνατότητα συστάσεως αναγκαστικών συνεταιρισμών προβλέπεται κατ’ εξαίρεση από την εξυπακουόμενη αρχή της ελεύθερης συστάσεως». Παράλληλα, η απόφαση του ΣτΕ τονίζει ότι η σύσταση Αναγκαστικών Συνεταιρισμών δεν αντιβαίνει ούτε στο ευρωπαϊκό δίκαιο, όπως είχε προβάλει ο αιτών όσον αφορά την καταπάτηση του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Η λειτουργία, ωστόσο, των αναγκαστικών συνεταιρισμών δημιουργεί προβλήματα και στη Σαντορίνη, σύμφωνα με επιστολή που απέστειλε ο οινοποιός Πάρις Σιγάλας στον υπουργό κ. Κώστα Σκανδαλίδη, εκπροσωπώντας και τα άλλα ιδιωτικά οινοποιεία του νησιού. Οπως σημειώνει, η Ενωση Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων  (ΕΣΘΠ), που δραστηριοποιείται κυρίως στην παραγωγή οίνου, είναι υποχρεωμένη να αγοράσει όλη την ποσότητα σταφυλιού που περισσεύει στο νησί λόγω της αναγκαστικής της μορφής. «Ετσι δημιουργούνται μεγάλα αποθέματα, τα οποία με τη σειρά τους για να πουληθούν δημιουργούν στρεβλώσεις στην αγορά, υποθηκεύοντας την εικόνα της Σαντορίνης ως αμπελοτόπι υψηλών προδιαγραφών και με υψηλές τιμές του οίνου της».

Στην πραγματικότητα, το κρασί Ονομασίας Προέλευσης (ΟΠΑΠ) της ποικιλίας Ασύρτικο της Σαντορίνης, ιδιωτικής ετικέτας, πωλείται στο εξωτερικό ως κρασί εξαιρετικής ποιότητας και έχει κατακτήσει περίοπτη θέση σε εστιατόρια των ΗΠΑ κερδίζοντας διεθνή βραβεία. Ωστόσο, την ίδια στιγμή το κρασί «Σαντορίνη», επίσης ΟΠΑΠ, σε συσκευασία των πέντε λίτρων, πωλείται σε σούπερ μάρκετ στην τιμή των δώδεκα ευρώ από την ΕΣΘΠ. Ασφαλώς η εικόνα αυτή υποσκάπτει την υψηλή προστιθέμενη αξία που έχει καταφέρει να κατακτήσει το σαντορινιό κρασί. Ακόμα περισσότερο που και ο ίδιος ο συνεταιρισμός διαθέτει εμφιαλωμένο κρασί, υψηλής ποιότητας και σαφώς υψηλότερης τιμής (περίπου στα 9 ευρώ η φιάλη), το οποίο μάλιστα, σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή της Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών, Ματθαίο Δημόπουλο, παράγεται από την ίδια πρώτη ύλη με αυτό που πωλείται κάτω των 2,5 ευρώ το λίτρο. Ο κ. Δημόπουλος παραδέχεται ότι μόνο το εμφιαλωμένο κρασί μπορεί να φέρει προστιθέμενη αξία, αλλά ταυτόχρονα τονίζει ότι πουλώντας σε συσκευασίες των 5, 10, ακόμα και 20 λίτρων κατορθώνει να διαθέτει μεγαλύτερες ποσότητες και έτσι προστατεύει τους παραγωγούς του νησιού που δεν μπορούν να πουλήσουν το προϊόν τους στα ιδιωτικά οινοποιεία.

kathimerini


Greek wine the basics.

Φεβρουαρίου 20, 2011

The following post is the first in a series of Greek wine basics. It’s been transcribed from Konstantinos Lazarakis MW’s The Wines of Greece (London, Mitchell Beazley, 2005, currently out of print). While Lazarakis’ book is difficult to find these days, it remains THE number-one resource for information — technical and historical — on the wines of Greece. We highly recommend it.

It is especially difficult to generalize about the climate here. Overall, the area is one of the southernmost parts of Greece, falling between the latitudes of 38.15 and 36.17 degrees — only Crete, Rhodes, and a few other Aegean Islands are further south. The climate can be considered broadly Mediterranean, with mild winters, short springs, hot and dry summers, and prolonged autumns. Nevertheless, the Peloponnese is exposed to all sorts of influences: it is affected by the Meltemia winds of the Aegean, unsheltered from either the cold northern winds or the hote Livas blowing from Africa. Since the rain-bearing clouds travel in an easterly direction, the western part of the district is much more humid than the rest. For example, Pyrgos in Ilia receives an annual average of 920 millimetres of rain (thirty-six inches), Mantinia, in the centre, has 780 millimtres (thirty-one inches), and Nemea, less than fifty kilmetres further east, just 410 millimetres (sixteen inches).

These vast permutations of altitudes, slopes, and exposures, and the presence or absence of the sea’s influence create numerous different mesoclimates. For example, overall Triopoli might receive less rain than Pyrgos, but from June to September, it gets ninety-three millimeters (3.6 inches) while Pyrgos receives about forty per cent less, just fifty-five millimeters (2.2 inches). However, over the same period, the average atmospheric humidity of Tripoli is thirty-five per cent lower than Pyrgos.

The Peloponnese is divided into seven administrative prefectures, six of which are located on the periphery of the region, with Arcadia in the centre. Running clockwise from the north, the prefectures are: Achaia, Corinth, Argolida, Arcadia, Laconia, Messinia, and Ilia.

…to be continued

Πηγή